Выбух боепрыпаса адбыўся ў прыватным доме 41-гадовага жыхара Бабруйска ноччу 1 чэрвеня – паведамляе прэс-служба Следчага камітэта. На гук разрыва прыбегла сужыцельніца мужчыны, якая знайшла яго акрывашленым, са шматлікімі траўмамі галавы.
Высветлілася, што напярэдадні мужчына разам з прыяцелямі па просьбе знаёмай чысціў і перавозіў рэчы з гаража яе памерлага сужыцеля. Падчас гэтага бабруйчанін знайшоў драўляную скрыню з боепрыпасамі, якую забраў сабе. Але адразу разбірацца з яе зместам не стаў, паколькі яму было неабходна ісці на працу.
Вяртаючыся дадому з працы, мужчына разам з калегамі выпіваў, а калі прыйшоў дадому позна ўначы, то ўспомніў пра боепрыпасы з гаража, дастаў са скрыні гранату, і пачаў разбіраць яе па частках. Боепрыпас здэтанаваў – мужчына атрымаў шырокія ірваныя раны рукі, твару а таксама кантузію вока.
У глабальнай кампаніі Rosco, буйным пастаўшчыку фарбавальнікаў пацвердзілі, што на фільм “Барбі” ім прыйшлося аддаць апошнія запасы ружовай фарбы.
Мастак-пастаноўшчык фільма “Барбі” Сара Грынвуд распавяла, што падчас будаўніцтва Барбіленду і версій лялечнага Дома мараў у натуральную велічыню, “у свеце скончыўся ружовы колер”.
У размове з Architectural Digest рэжысёр фільма Грэта Гервіг і мастак-пастаноўшчык фільма Сара Грынвуд распавялі аб будаўніцтве Барбіленда, які амаль цалкам флуарэсцэнтна-ружовага колеру, ад «Дома мары» ў натуральную велічыню да дарог і ліхтарных слупоў.
Ларэн Прауд, віцэ-прэзідэнт па глабальным маркетынгу Rosco, кампаніі па вытворчасці фарбаў, выкарыстанай у фільме, падзялілася падрабязнасцямі з Los Angeles Times .
Яна пацвердзіла, што ў фільме «было столькі ж фарбы, колькі ў нас было», але адзначыла, што вытворчасць Барбі супала з больш шырокімі праблемамі ў глабальнай ланцужку паставак падчас Covid-19, а таксама з экстрэмальным надвор’ем у Тэхасе ў пачатку 2021 года, якое паўплывала на жыццёва важныя матэрыялы, якія выкарыстоўваліся каб стварыць фарбу.
“Быў гэты дэфіцыт, і тады мы далі ім усё, што маглі.” – сказала яна – “Яны сапраўды ачысцілі нас ад фарбы”.
У інтэрв’ю Architectural Digest рэжысёрка Грэта Гервіг расказала, што ярка-ружовае адценне ў фільме было важным для «захавання «дзіцячага» выгляду» эстэтыкі твору, і што дызайн Барбіленда быў натхнёны домам Каўфмана ў Палм-Спрынгс, карцінамі Уэйна Цібо і іншымі.
– Я хацела, каб ружовыя былі вельмі яркімі, і каб усяго было занадта шмат. – сказала Гервіг, дадаўшы, што яна не хацела «забываць тое, што прымусіла мяне палюбіць Барбі, калі я была маленькай дзяўчынкай».
У фільме «Барбі» галоўныя ролі выконваюць Марго Робі і Раян Гослінг у ролі лялечнага кавалера Кена. Фільм выходзіць у сусветны пракат 21 ліпеня.
Раніцай 5 траўня на трасе Мінск-Гомель у Асіповіцкім раёне кіроўца маршруткі сутыкнуўся з аўтамабілем ГАЗ, што ехаў у тым жа кірунку. У выніку аварыі пацярпела 21-гадовая жыхарка Бабруйска, яна была дастаўлена ў шпіталь з траўмамі – паведамляе прэс-служба абласнога УУС.
Група з трох чалавек – сямейная пара і іх знаёмы – прыехала для наведвання могілак у вёсцы Навамалінаўка Чэрыкаўскага раёна. Падчас пошукаў могілак двое мужчын і жанчына заблудзіліся ў лесе. Каля 14:00 4 чэрвеня яны падалі сігнал трывогі, і ў 16:35 іх знайшлі ратавальнікі. У пошуках удзельнічалі 11 чалавек на 5 адзінках тэхнікі – паведамляе прэс-служба МНС.
У Беларусі ўступілі ў сілу новыя правілы эксплуатацыі беспілотных лятальных апаратаў. Усім уладальнікам дронаў давядзецца пацвердзіць законнасць іх набыцця і прайсці навучанне. А таксама атрымаць права на ўзлёт і дазвол на аэрафота- і відэаздымку.
У першую чаргу неабходна будзе паставіць беспілотнік на ўлік у Дэпартаменце грамадзянскай авіяцыі з атрыманнем уліковага нумара. Затым – прайсці навучанне. Потым – заключыць дамову з прадпрыемствам «Белаэранавігацыя» і падаць заяўку на выкарыстанне паветранай прасторы.
А каб здымаць фота і відэа з квадракоптара, спатрэбіцца дазвол ад Генштаба Узброеных сіл Рэспублікі Беларусь – паведамляе ОНТ.
4 чэрвеня ўкраінскія сілы правялі лакальныя наземныя атакі і дабіліся абмежаваных тактычных поспехаў у заходняй частцы Данецкай вобласці і ўсходняй частцы Запарожскай вобласці – паведамляе Інстытут вывучэння вайны (ISW).
Поспех украінскіх сілаў у вызваленні акупаваных тэрыторый пацвярджаюць таксама расійскія ваенкары і сепаратысты так званай ДНР. Так, Тэлеграм-канал “Рыбар” у сваёй зводцы за 4 чэрвеня піша пра заняцце украінскімі вайскоўцамі некалькіх апорных пунктаў у раёне “Верам’ёўскага выступа”. Гэты выступ знаходзіцца на мяжы Данецкай і Запарожскай абласцей, каля горада Вугледар.
Сепаратыст Аляксандр Хадакоўскі раніцай 5 чэрвеня таксама пацвердзіў інфармацыю пра поспех украінскай арміі:
– Лявей Вугледара супернік абмежаванымі сіламі, задзейнічаўшы да дзесяці адзінак бронетэхнікі, перайшоў у наступ на напрамку Залатая Ніва – Наваданецкае. Пакуль што яму спадарожнічае поспех. У другой палове ночы ён пачаў рабіць перамяшчэнні, стварыўшы ўражанне, што працягне ціск на ўчастку ўчорашняга прарыву пад Вяліканавасёлаўкай. Аэраразведка зафіксавала ў тактычным раёне рух да трыццаці адзінак бронетэхнікі, але ў сілу абмежаваных магчымасцяў кропку “усплывання” ўстанавіць не змагла. У выніку ўдарная група, якая адпрацоўвае зараз Наваданецкае, выйшла на мяжу атакі амаль незаўважанай. Традыцыйна задушыўшы сувязь, супернік здолеў паставіць нас у цяжкае становішча. Сітуацыя ў развіцці.
Пакуль незразумела, гэта частка вялікага наступу, ці лакальны поспех украінскай арміі. Афіцыйных каментарыяў ад прадстаўнікоў Збройных сілаў Украіны пакуль не было. Аналітыкі і каментатары асцярожна паведамляюць пра “абмежаваны тактычны поспех”.
Некаторыя расейскія блогеры сцвярджалі, што ўкраінскія войскі прарвалі першую лінію расейскай абароны і прасунуліся ў гэтым раёне ад 500 метраў да трох кіламетраў. На момант напісання гэтага артыкула няма візуальных доказаў гэтых паведамленняў – адзначаюць у ISW.
Аналіз стану атмасфернага паветра ў гарадах Беларусі дэманструе стабільна высокія паказчыкі забруджанасці ў Магілёве – паведаляе Белгідрамет. Так, па стане з 30 мая да 2 чэрвеня станцыя фонавага маніторынга паветра, размешчаная на завулку Крупскай у Магілёве, паказвала перавышэнне норм па ўзроўні забруджанасці ў 1,1 – 1,5 разоў.
Горш чым у Магілёве абстаноўка з чысцінёй паветра складалася на працягу мінулага тыдня толькі ў Брэсце.
Да канца першай дэкады чэрвеня ў Магілёўскай вобласці сіноптыкі прагназуюць у асноўным воблачнае, цёплае з дажджамі надвор’е.
На працягу чарговага рабочага тыдня будзе адносна цёпла: удзень да +17 +24°С, уноч да +8 +14°С.
Спякоты да +28 +30°С, як у 2019 годзе і дзённых халадоў да +2°С, як у 1977 годзе не будзе. Працягласць дня з панядзелка да пятніцы падрасце і дасягне 17 гадзін. Ужо ў канцы працоўнага тыдня сонца ўзыдзе ў 4:29, зойдзе ў 21:29.
Невялікія маразы зараз – гэта нармальна
Даводзіцца часта чуць нараканні ад беларусаў, маўляў – быў прахалодны май з замаразкамі і не такі ўжо і цёплы пачатак чэрвеня. Неабходна адзначыць, што назіраныя тэмпературы ўкладваюцца ў дыяпазон кліматычнай нормы 15-16°C.
Напрыклад, паводле статыстыкі 1881-2022 гадоў, у 40 летніх сезонаў тэмпература чэрвеня была на 1°C ніжэй за норму. Калі браць за сярэднюю норму тэмпературу чэрвеня 16,3°C, то сапраўды жудасна халодным за час інструментальных назіранняў выдаўся чэрвень 1928 года, калі сярэдняя чэрвеньская тэмпература склала толькі 12°C. Так што, усё у межах сярэдніх норм.
Сінаптычны прагноз на панядзелак, 5 чэрвеня.
На працягу сутак будзе воблачна, пройдуць дажджы. Вятры ўноч і ўранні заходніх напрамкаў, днём – паўночныя і паўночна заходнія, хуткасцю да 2-4 м/с. Геамагнітнае поле няўстойлівае. Поўня.
Аўторак, 6 чэрвеня
У аўторак надвор’е абяцае не быць гарачым, воблачна. Днём – кароткатэрміновыя дажджы, дзе-нідзе магчымы навальніцы. Будуць панаваць паўночна-заходнія і паўночныя вятры хуткасцю да 3-4 м/с.
Уноч і раніцай ад +8°С да +10°С, днём тэмпература падрасце да +19°С, месцамі і да +21°С. Да вечара слупок тэрмометра ўтрымаецца на рысцы не ніжэй за +18°С. Геамагнітнае поле няўстойлівае. Поўня..
Серада, 7 чэрвеня
У сярэдзіне рабочага тыдня прагназуецца воблачнае надвор’е, пераважна без ападкаў. Начныя і ранішнія тэмпературы да +11 +13°С, у другой палове дня да +21°С. На працягу сутак прагназуюцца паўночна-заходнія вятры хуткасцю 1-2 м/с. Месяц убывае.
8 чэрвеня, чацвер
У чацвер сіноптыкі прагназуюць воблачнае надвор’е. Вецер паўночна-заходні хуткасцю 1-2 м/с. Ноччу і ўранні да +11°С, у абед і на працягу другой паловы дня тэмпература паветра падвысіцца да +23°С, пройдуць дажджы. Месяц убывае.
Пятніца, 9 чэрвеня
У апошні дзень працоўнага тыдня, 9 чэрвеня, па папярэдняму прагнозу будзем чакаць у асноўным воблачнае, з ападкамі ў першай палове дня надвор’е з панаваннем паўночна-заходніх вятроў хуткасцю 1-2 м/с і падвышэннем дзённых тэмператур. Уноч і ў ранішнія гадзіны да +13°С, удзень і ўвечары да +24°С. Месяц убывае.
Сусветны дзень аховы навакольнага асяроддзя (World Environment Day, з 1972 года).
Канчатковая мэта Дня – прыцягнуць насельніцтва свету да вырашэння экалагічных праблем, даць зразумець, якія праблемы існуюць і якія ёсць шляхі іх вырашэння.
У Беларусі асабліваахоўваемыя прыродныя тэрыторыі займаюць 9% агульнай плошчы краіны. У краіне 4 Нацыянальныя паркі, 1 біясферны запаведнік, больш за 230 заказнікаў, каля 850 помнікаў прыроды.
У праваслаўных і грэка-каталікоў Дзень ушанавання апякункі Беларусі – святой Еўфрасінні Полацкай (1104-1173).
Полацкая князёўна і ігумення, першая ў Цэнтральна-Усходняй Еўропе паломніца. У сваё паломніцтва ў 1167 (1173?) годзе ішла па Дняпру, праходзіла месца, дзе зараз стаіць Магілёў.
У 1187 годзе яе мошчы былі перанесены з Ерусаліму ў Кіева-Пячорскую лаўру. У 1910 годзе пры вяртанні машчэй з Кіева ў Полацк, рака з парэшткамі святой стаяла тры дні ў Іосіфаўскім саборы Магілёва.
Перанос машчэй Еўфрасінні Полацкай ў Полацк. 1910 год.
1854 год. Нарадзіўся Юдаль Пэн (1854-1937).
Беларускі, рускі, яўрэйскі мастак-жывапісец, педагог, дзеяч “яўрэйскага рэнесансу” ў беларускім мастацтве пачатку XX ст.
Уладальнік першай у Расіі прыватнай Школы малявання і жывапісу (1897-1918). Вучнямі Пэна былі сусветна вядомыя мастакі, у тым ліку Восіп Цадкін, Леў Лейтман, Марк Шагал, Саламон Юдовін. Разам з Шагалам стварыў Віцебскае народнае мастацкае вучылішча.
У ноч з 28 лютага на 1 сакавіка 1937 года мастак быў забіты ў сваёй віцебскай хаце. Паводле некаторых версій, да забойства мог быць датычны НКУС.
У гонар мастака ў Віцебску ўсталявана мемарыяльная дошка.
1863 год. Расійскімі карнікамі расстраляны ў Вільні Раймунд Зямацкі (1810-1863).
Ксёндз расстраляны толькі за тое, што зачытаў у Ваверскім касцёле (цяпер Лідскі раён) маніфест паўстання.
Яго старэйшы брат Юзэф загінуў у час паўстання 1830-1831 гадоў.
Па вызвольным паўстанні, у час якога атрымаў цяжкія раненні, паступіў у Віленскую семінарыю. Служыў вікарыем у касцёле Святога Рафала ў Вільні, пробашчам у Ваверцы.
У ноч з 4 на 5 лютага 1863 года атрымаў копію Маніфэста Літоўскага паўстанцкага ўраду з загадам зачытаць яго ў нядзелю перад парафіянамі. Падтрымаў паўстанне і зачытаў Маніфест, за што быў схоплены рускімі карінікамі, змешчаны ў віленскую турму.
Смяротны вырак атрымаў ад расійскага суда разам са святарамі С. Ішорам і А. Фалькоўскім, якія таксама зачытвалі Маніфест.
Пасля расстрэла таемна пахаваны на Трохкрыжовай гары.
Расстрэл ксяндза Р. Зямацкага.
1870 год. Нарадзіўся Зыгмунт Лазінскі (1870-1932).
Беларускі каталіцкі рэлігійны дзеяч, біскуп мінскі (1918-1925) і пінскі (1925-1932).
Святар з 1895 года. Быў пробашчам кафедральнага сабора ў Мінску, прафесарам Магілёўскай духоўнай акадэміі ў Пецярбургу, кіраўніком адноўленай Мінскай архідыяцэзіі (1917-1920), першым біскупам навастворанай Пінскай дыяцэзіі (1925-1932).
У 1909-1911 гадах суправаджаў магілёўскага біскупа Яна Цепляка ў наведванні парафій Расійскай імперыі.
Спрыяў усталяванню беларускай мовы ў касцёле. Арганізатар беларускай каталіцкай семінарыі ў Мінску (пазней пераведзена ў Навагрудак, затым – у Пінск).
У 1920 годзе арыштаваны камуністычнымі ўладамі, 11 месяцаў правёў у маскоўскай «Бутырцы», пасля быў вымушаны з’ехаць у Заходнюю Беларусь.
1937 год. Нарадзіўся Валянцін Занковіч.
Беларускі архітэктар і скульптар, лаўрэат прэмій Ленінскай і ЛКСМБ. Стрыечны брат грамадскага дзеяча беларускай дыяспары ў ЗША Анатоля Занковіча.
Скончыў Беларускі політэхнічны, Беларускі тэатральна-мастацкі інстытуты. Працаваў у праектным інстытуце «Мінскпраект».
Вядомы па працах: мемарыяльныя комплексы “Кацюша” ў Оршы, Хатынь (Ленінская прэмія), “Брэсцкая крэпасць-герой», “Беларусь партызанская” у Мінску і іншых. У Магілёве знаходзіцца яго праца “Ручнікі” на фантане каля Палаца культуры вобласці.
1942 год. Нарадзіўся Вячаслаў Рагойша.
Беларускі філолаг, літаратуразнаўца, доктар філалагічных навук, прафесар, акадэмік Міжнароднай акадэміі навук Еўразіі.
Член вучонай рады Нацыянальнага навукова-асветніцкага цэнтра імя Ф. Скарыны, старшыня Міжнароднага фонду Янкі Купалы, арганізатар міжнароднай навуковой канферэнцыі “Ракаўскія чытанні” (з 1996).
Першым дасканала даследваў рукапісы Янкі Купалы, даследчык паэтыкі Максіма Танка.
Аўтар звыш 800 навуковых публікацый і даследаванняў па гiсторыi i тэорыi беларускай лiтаратуры, беларуска-славянскiх лiтаратурных узаемасувязяў, па вершазнаўстве, праблемах тэорыi i практыкi мастацкага перакладу, паэтыцы лiтаратурнага твора, з якiх амаль 300 – асноўныя навуковыя працы, у тым лiку 16 манаграфiй.
1948 год. Заснавана Беларуская Аўтакефальная Праваслаўная Царква (БАПЦ).
Гэта адбылося на з’ездзе дзеячоў царквы ў Заходняй Германіі.
Мае прыходы ў ЗША, Канадзе, Аўстраліі, Вялікабрытаніі, Беларусі. Богаслужэнні вядуцца на беларускай мове.
БАПЦ займаецца і культурна-асветніцкай, выдавецкай, грамадскай, дабрачыннай дзейнасцю, дапамагае беларусам захаваць сваю нацыянальную духоўную спадчыну.
У традыцыі БАПЦ выводзіць сваё паходжанне ад Наваградскай мітраполіі, створанай у 1330 годзе Канстанцінопальскім патрыярхам па просьбе вялікага князя Гедзіміна.
Кафедральны Сабор Святога Кірылы Тураўскага, Нью-Ёрк
1951 год. Нарадзіўся Уладзімір Шанцаў.
Магілёўскі грамадска-палітычны дзеяч,старшыня Магілёўскай абласной арганізацыі Аб’яднанай грамадзянскай партыі.
Скончыў Мінскі радыётэхнічны інстытут, Усесаюзны завочны фінансава-эканамічны інстытут.
Працаваў на Магілёўскім «Хімвалакно», у дзяржаўнай падатковай інспекцыі, дырэктарам ТАА “Катэм”, філіяла ААТ «Белэканінвест», прадстаўніцтва ЗАСТ «Кентаўр», у Магілёўскім гарвыканкаме, індывідуальным прадпрымальнікам. Выбіраўся дэпутатам Магілёўскага гарадскога Савета дэпутатаў.
1965 год. Заснавана Беларуска-амерыканскае аб’яднанне ў Нью-Ёрку.
Займаецца культурна-асветнай дзейнасцю сярод беларускіх эмігрантаў у ЗША.
Сярод найбольш актыўных членаў, акрамя старшыні Кастуся Мерляка, былі Васіль Шчэцька, Пётр Мільяновіч, Васіль Захаркевіч, Васіль Юрцэвіч, Ян Казлякоўскі, Пётр Зыбайла і іншыя.
1977 год. У Магілёве нарадзіўся Віталь Еўмянькоў (1977-2022).
Беларускі літаратуразнаўца, пісьменнік, журналіст.
Скончыў МДУ імя А. Куляшова, у якім працаваў з 1999 да 2021 года. Кандыдат філалагічных навук, дацэнт. Абараніў дысертацыю па тэме «Адам Міцкевіч і духоўна-эстэтычныя пошукі ў літаратуры Беларусі XIX ст.».
Даследаваў гісторыю беларускай літаратуры, асабліва часу Рэчы Паспалітай.
Выкладаў журналістыку. Рэдагаваў сайт City.mogilev.by і гарадскі партал Mycity.by (2009-2012).
Напісаў мастацкія апавяданні, аповесць «Пялёсткі белай ружы», гістарычныя паэмы «Хоцімская вайна», «Філаматы». Друкаваўся ў магілёўскім гадавіку «Брама» і часопісе «Маладосць». Перакладаў з польскай мовы.
Вясной 2021 звольнены з універсітэта па палітычных матывах разам з іншымі прафесарамі.
Памёр на сваё ўлюбенае свята 25 снежня 2022 года.
2012 год. У Смалявіцкім раёне створаны Кітайска-Беларускі індустрыяльны парк «Вялікі камень».
Займае плошчу ў 113 квадратных кіламетраў. «Жамчужына Эканамічнага пояса Шаўковага Шляху», «Смарагд эканамічнага росту Беларусі», «Беларускі Ганконг». Канцэпцыя парка – стварэнне новага экагорада, у якім спалучаецца вытворчая, жылая, адміністратыўная інфраструктура з экалагічнай накіраванасцю.
У 2022 годзе ў парку зарэгістраваны 85 рэзідэнтаў з КНР, Аўстрыі, Германіі, ЗША, Расіі, Ізраіля, Літвы, Швейцарыі, Беларусі.
Расказваем пра Кіраўск – даволі малады населены пункт, які быў доўгі час вядомы як паселішча Качэрычы. Новаўтвораны за савецкім часам пад назвай Кіраўск горад, на месцы маёнтка Качэрычы і вёскі Старцы, пахаваў пад сабой старадаўнія тапанімічныя рарытэты.
Упершыню паселішча згадваецца ў XVI стагоддзі як вялікакняскае сяло Качэрычы ў Рэчыцкім павеце Мінскага ваяводства. На 1560 год тут было 30 двароў. Пасля ператварыліся ў фальварак, а ў выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай Качэрычы апынуліся ў складзе Расійскай імперыі, дзе сталіся цэнтрам воласці Бабруйскага павету.
На 1844 год у склад маёнтку Качэрычы ўваходзіла вёска Старцы, дзе ў 1845 годзе заснавалі гуту. Адзначым, што маёнтак і вёска былі рознымі паселішчамі, якія проста недалёка знаходзіліся. З інвентарнага апісання Качэрычаў 1854 года вядома, што да маёнтка адносіліся слабоды: Капусціна, Язаўка, Падлешчанка, Скрыпліца, Негаўля, Камерава, Аляксандраўка, Цейкавічы, Буда, Хамічы, Стараселле і інш.
Выпіска з інвентара, складзенага ў 1844 годзе, сведчыць аб тым, што ў памешчыкаў Качэрычаў налічвалася 17 436 дзесяцін зямлі. З іх 15 243 належалі асабіста ім, астатнія 2 193 дзесяціны былі размеркаваны паміж 1 130 душамі сялян.
Па звестках 1880-х гадоў беларускага гісторыка і публіцыста Аляксандра Ельскага, Качэрычы – сяло, цэнтр Качэрыцкай воласці, паштовая станцыя ў Бабруйскмі павеце, пры шляху з Бабруйска на Магілёў, за 23 вярсты ад Бабруйска, над ракой Алай, спадчына фон Гоера.
Традыцыйная гістарычная назва паселішча Качэрычы хутчэй за ўсё ўтварылася ад мянушкі, або дахрысціянскага беларускага імя Ка́чар.
Паводле Аляксандра Ельскага ў 2-й палове XIX стагоддзя Качэрычы таксама называлі Старасёламі.
Радзіма Тэфі
Маёнтак Качэрычы на мяжы XVIII-XIX стагоддзя належаў Мікалаю Самойлавічу Ланеўскаму-Ваўку – надворнаму саветніку, павятоваму маршалку Рагачова. Дарэчы, Ваўкі-Ланеўскія – старажытны польска-беларускі род герба “Корчак”. Пасля смерці Мікалая Самойлавіча вотчыннае ўладанне перайшло да яго брата Феліцыяна – павятовага маршалка ў земскім судзе г. Быхава. У сваю чаргу пасля смерці Феліцыяна маёнтак перайшоў да яго жонкі Настассі Сямёнаўны Ланеўскай-Воўк і іх дачкі Назеі ў пажыццёвае валоданне.
А вось ужо Надзея Феліцыянаўна Ланеўская-Воўк пабралася шлюбам з карнетам Інгерманландскага палка Адольфам Готфрыдам фон Гоерам (Аляксандрам Мікалаевічам на рускі капыл). Фон Гоер – абруселы нямецкі род ваеннага дваранства. У Надзеі Феліцыянаўны і Адольфа Готфрыда нарадзілася сямёра дзяцей. Якраз самая старшая з іх (дачка Варвара) у будучыні стане маці таленавітых сясцёр Лохвіцкіх (усе сталіся пісьменніцамі).
Найбольш вядомыя з чатырох пісьменніц Надзея Тэфі і яе сястра Марыя Лохвіцкая-Жыбер. Тэфі – руская пісьменніца і паэтка, мемуарыст, перакладчыца, аўтар такіх вядомых апавяданняў, як «Дэманічная жанчына» і «Ке Фер». Марыя Лохвіцкая — руская паэтэса, якая падпісвалася псеўданімам Міра Лохвіцкая. З’яўляецца заснавальніцай жаночай паэзіі “Срэбранага стагоддзя”, уладальніцай трох Пушкінскіх прэмій.
Што ж да маёнтка Качэрычы, то ў далейшым ім валодалі спачатку Віктар Аляксандравіч фон Гоер (сын Адольфа-Аляксандра), а пасля ён перайшоў да яго сыноў Уладзіміра і Льва. Усе яны праявілі сябе на розных дзяржаўных пастах у Расійскай імперыі, кожны дасягнуўшы пэўных кра’ерных поспехаў.
Фон Гоеры на тэрыторыі свайго ўладання адкрывалі невялікія прадпрыемствы, якія перапрацоўвалі сельскагаспадарчую і мінеральную сыравіну. Спачатку ў маёнтку была адчынена гута з прыбыткам у 6250 рублёў. З 1872 года пачаў дзейнічаць бровар, на якім у 1895 годзе працавала 8 працоўных. У 1895 годзе быў уведзены паравы рухавік. Даход з яго складаў 4 тыс. рублёў.
Такім чынам, многія з нашчадкаў родаў Ланеўскіх-Ваўкоў і фон Гоераў пакінулі след у гісторыі, праявілі сябе ў розных сферах дзейнасці: у ваеннай сферы, у фінансах, літаратуры і дзяржаўнай службе. Менавіта гэтых два рода амаль паўтары стагоддзя валодалі маёнткам Качэрычамі, паўплываўшы на гісторыю навакольных земляў.
Непасрэдна сам фальварак меў каля 6,5 гектар зямлі, глеба тут пясчаная, а лясы былі знішчаны. Паводле плана Качэрычаў 1904 года, маёнтак складаўся з жылога дома, флігеля, двух халодных адрынаў і скотнага двара, дома рабочых і двух стайняў, свірана, вядзянога млына, двух хлявоў, саладоўні, склепа, сукнавальні, бровара.
Па ўспамінах старажылаў, сядзіба была маляўнічая. Тут раслі ліпы, каштаны, лістоўніцы, коркавае дрэва. Працякала рэчка Ала, прабіваліся ключы і крынічкі. Былі сад, гароды, ворныя землі, сенакосы. З архіўных крыніц вядома, што мясцовасць была роўная, з правільнымі схіламі, без камянёў. У пачатку ХХ стагоддзя дзве дзесяціны зямлі былі заняты англійскім паркам, які часткова захаваўся да нашых дзён і сёння з’яўляецца помнікам садова-паркавай архітэктуры Кіраўска.
У 2000 годзе яго цалкам рэканструявалі: пабудавалі фантан, зоны адпачынку, невялікі заапарк.
Тэатр тапанімічнага абсурду
Пасля ўсталявання савецкай улады на беларускіх землях, Качэрычы з 1924 года ўваходзяць у склад Старцаўскага сельсавета Бабруйскага раёна.
12 лютага 1935 года ўтвараецца Кіраўскі раён, што названы ў гонар застрэленага камуністычнага дзеяча Сяргея Кірава (які да таго ў сваю чаргу масава расстрэльваў так званых контррэвалюцыянэраў, у тым ліку святароў і вернікаў).
Цэнтр раёна знаходзіцца ў вёсцы Старцы, якая 20 красавіка 1939 года была перайменавана ў вёску Кірава. Пры гэтым Кіраў не мае абсалютна ніякіх адносінаў да дадзенай мясцовасці і наогул да Беларусі. У гэты ж час каля вёскі Старцы-Кірава на месцы фальварака Качэрычы быў пабудаваны пасёлак Кіраўск, куды пазней быў перанесены раённы цэнтр. Вось такі тэатр тапанімічнага абсурду.
Толькі ў 1955 годзе вёска Кірава (былыя Старцы) злілася з пасёлкам Кіраўск, што паўстала на месцы былога маёнтку Качэрычы. Яшчэ пазней 17 лістапада 1959 года раённаму цэнтру Кіраўску быў нададзены статус гарадскога пасёлка. Па перапісе насельніцтва 1959 года ў новаствораным Кіраўску налічвалася 2 980 жыхароў, а ўжо ў 1971 годзе пражывала ўжо 4,7 тыс. чалавек. У 1977 годзе ў склад гарадскога пасёлка была ўключана вёска Селішча.
У 1972 і 1980 гадах былі распрацаваны генеральныя планы пасёлка, у адпаведнасці з імі цэнтральная частка забудоўвалася 2-3-павярховымі дамамі.
Непасрэдна на месцы былога фальварку Ланеўскіх-Ваўкоў і фон Гоераў быў адкрыты санаторый ў гонар ураджэнца гэтых мясцінаў героя Савецкага Саюза і героя сацыялістычнай працы Кірыла Пракопавіча Арлоўскага. Санаторый знаходзіцца якраз у самым цэнтры маляўнічага і велічнага парку былога маёнтка Качэрычы.
Такім чынам, сённяшні раённы цэнтр Кіраўск як адзінае паселішча паўстаў толькі ў пасляваенны час, калі вёска Старцы злілася з былым фальваркам Качэрычы, у выніку чаго ўтварылася мястэчка. Аднак на гэтым не спыніўся працэс зліцця з навакольнымі паселішчамі і пазней у склад Кіраўска ўвайшла яшчэ вёска Селішча.
Адзначым, што найменне райцэнтра абумовіла знаходжанне на цэнтральнай плошчы паселішча помніка Сяргея Кірава, які знаходзіцца каля будынка мясцовага райвыканкама, і замяняе звыклы манумент Леніна.
Па-харошаму, каб аднавіць гістарычную справядлівасць, раённы цэнтр павінен мець іншую назву: Качэрычы – назва маёнтка, на грунце якога ўзнікла сённяшняе паселішча або Старцы – вёскі, што сталася асновай сучаснага раённага цэнтра. Галасы гучаць розныя, аднак вырашаць мясцовым жыхарам, якая назва ім больш даспадобы.
