Тяжесть и перспективы биокорпорации для экономики юго-запада Могилевщины

Продолжаем экономический анализ перспектив развития Юго-Западного региона. Начало читайте здесь через VPN.

Для обеспечения полноценной работы работы Белорусской национальной биокорпорации (БНБК, читайте о ней в предыдущем материале) необходимо только для производства комбикормов 750 000 тонн зерна, а всего потребность в зерне достигает 2 млн. тонн в год. Реально под потребности БНБК формируется госзаказ по зерну около 1 300 тыс. тонн и еще 700 000 тонн планируется получать в собственной сырьевой зоне БНБК.  

Первоначально планируется передать в управление корпорации хозяйства с территорией в 300 000 га с перспективой дальнейшего расширения. Сложно представить масштабы финансирования данного действия, если только за полученные по наследству долги в 300 млн. рублей рассчитываться и рассчитываться. 

Дело в том, что так разрекламированная по эффективности деятельность корпорации уже сегодня наткнулась на фантастическую дебиторскую задолженность, которая без помощи государства висит тяжелым камнем на шее  перспективы. 

Не забываем, что проект полностью бюджетный (китайцы переложили ответственность за его реализацию на Минфин), но и БНБК своевременно должна получать денежку за реализованную продукцию. 

Реализация проекта в целом рассчитана на срок до 2032 года с освоением 731 млн. долларов США. А вот отчитаться за его эффективный ввод в 2032 году должен… министр сельского хозяйства Беларуси. 

Кстати, в бизнес-плане данного проекта не очень заметны расходы на формирование сырьевой зоны. А вот глава государства обратил внимание на развитие сырьевой базы БНБК, как на локомотив процесса. А это уже серьезно! Параллельно запрещено закупать аналогичную продукцию из-за пределов страны – в Беларуси сформирован мощный монополист с возможностью формирования заоблачных цен и навязывания собственной продукции всем хозяйствам республики.

К сожалению, не все получается у ООО “БНБК-Агро” на местах – обеспечению перспективы развития хозяйств Юго-Западного региона (ЮЗР) явно недостает финансового внимания со стороны ООО. Сосредоточившись на оказании помощи Глусскому району, без внимания оставлены Бобруйский и Осиповичский районы. Во-всяком случае, бобруйчане даже не соизволили пригласить на “Дожинки-2022” представителей корпорации. 

Тем не менее, в Бобруйском районе по итогам работы в текущем году получен валовой прирост в производстве зерна на 5 983 тонны. В Осиповичском – на 2078 тонн, а вот Глусский район, который яровые колосовые заменил кукурузой – получил минус 5985 тонн. 

Будем надеяться на зерно кукурузы в Глуске, но почему-то пресса молчит об успехах в кукурузоводстве. 

Беда ведь еще и в том, что Глусский район, получив 14,8 ц/га зерновых, оказался единственным в области районом, снизившим урожайность зерновых (было 14,9 ц/га в 2021 г.). Примечательно – ни один из анализируемых районов не достиг по урожайности зерновых показателей 2020 года.

Да и как можно достигнуть желаемого результата, если в Глусском районе на все площади на 1 га внесли по 250 кг калийных удобрений, а фосфорных только на половине площадей! Понадеялись на возможность их внесения сеялками при посеве – а это явный волюнтаризм (видимо, что давали, то и вносили).

В целом, начало у БНБК на площадях ЮЗР в растениеводстве получилось не таким впечатляющим, как планировалось весной. Да и, если честно посмотреть на ситуацию, производство зерна в ЮЗР под патронажем БНБК в ближайшие годы вряд ли достигнет 120 тысяч тонн – а это 15 % от потребности корпорации. 

А если учесть масштабы переработки зерна в ближайшие годы, запланированные до 1 млн тонн, вряд ли и в дальнейшем местные хозяйственники будут потчевать особым вниманием руководителей БНБК. Нет финансового участия, соответствующий и почет.

Неожиданным образом выросли отдельные показатели в животноводстве, что является гордостью Надежды Котковец. Вот что она докладывает по этому поводу: в начале года привесы крупного рогатого скота (КРС) в хозяйствах Глусского района были чуть более 300 граммов, сейчас – свыше 700. 

Производство молока за 8 месяцев увеличилось на 19 %. БНБК ударно закупает нетелей для хозяйств района (“Сельская газета” №119 от 13 октября 2022 г). А вот данные за 2021 год – привес КРС 395 граммов, удой молока на 1 корову 2386 кг или 115 место в республике. Привесы же КРС за 9 месяцев 2022 года составили по району 238 граммов или минус 163 грамма к соответствующему периоду года предыдущего. Удой на 1 корову за 9 месяцев добавили на 13 кг, а вот валовое производство… снизили на 7,2 % (?). 

Поголовье скота Бобруйский район добавил на 1,5 %, коров – на 0,9 %. Осиповичи снизили поголовье КРС на 1,5 %, но добавили 18 голов коров. А вот Глусский район под мудрым руководством БНБК снизил поголовье на 8 % (- 1486), в том числе коров на 1,5 % (- 80 голов). А по темпам выращивании скота на мясо провал республиканского масштаба – минус 47 % (!) (“Сельская газета” №125 от 27 октября 2022 г.). Глусский район допустил наибольшее снижение приплода и как жить в ближайший год? 

Но есть и хорошее, что, пожалуй, привнесено БНБК: отлаживается осеменение скота, нет особых претензий по его непроизводственному выбытию, сегодня Глусский район плюсует 2 кг на 1 корову. Видно, что район дает, пусть и маленькую, но отдачу от волшебных инвестиций. Правда, есть претензии к постановке техники на “зимовку”, но это уже, пардон, претензии не к БНБК, а к местным работникам, руководителям и чиновникам.

Таўшчыня ў два-чатыры сантыметры – лёд на Магілёўшчыне яшчэ небяспечны для рыбакоў

Расказваем, дзе можна маніторыць стан ледзянога покрыва на вадаёмах.

Па ўсёй Магілёўшчыне трывалае ледзяное покрыва  ёсць толькі на двух водных аб’ектах – Пячэрскім і Асіповіцкім вадасховішчах. Аднак нават на гэтых аб’ектах таўшчыня лёду не дасягае 7 сантыметраў, што аўтаматычна робіць  гэтыя вадасховішчы небяспечнымі для наведвання. 

У адпаведнасці з Правіламі аховы жыцця людзей на водах Рэспублікі Беларусь, якія зацверджаны Пастановай Савета Міністраў 11.12.2009 г. №1623, выхад на вадаёмы забараняецца падчас ледаставу, пакуль таўшчыня лёду не дасягне 7 сантыметраў. 

На рэках Дняпро, Бярэзіна і Сож у Магілёве, Бабруйску і Крычаве, уздоўж берагоў гэтых водных артэрыяў, утварыліся палоскі тонкага лёду шырынёй 2-4 метра і таўшчынёй 2-4 сантыметра. Адпаведна, хадзіць па такім тонкім ледзяным покрыве вельмі небяспечна для жыцця. 

Таўшчыню ледзянога покрыва на водных аб’ектах у раёне дзеяння выратавальных станцый АСВОД па ўсёй рэспубліцы можна маніторыць на сайце http://osvod.www.by/ арганізацыі. Таксама з гэтым пытаннем  можна звярнуцца ў выратавальныя станцыі па тэлефоне.

Варта звярнуць увагу рыбакоў, што камізэлькі і іншае ратавальнае абсталяванне можна ўзяць на бліжэйшай ратавальнай станцыі ці прафілактычным пасту АСВОДа, калі ўласнае забылі дома. Прычым камізэлькі выдаюцца абсалютна бясплатна

Новы галоўны ляснічы Магілёўшчыны атрымаў задачу захаваць і аднавіць лясы вобласці

У апошнія гады ў рэспубліцы ідзе масавая прамысловая рубка лясоў. З Глуску ў Магілёў прыехаў новы галоўны ляснічы Сяргей Максімовіч, які мае добрыя навыкі ўзнаўлення лясных угоддзяў.

Шматгадовага і непатапляльнага кіраўніка лясной сферы Ўладзіміра Раеўскага на пасадзе Генеральнага дырэктарам дзяржаўнага вытворчага лесагаспадарчага аб’яднання замяніў малады кіраўнік з Глушчыны Сяргей Максімовіч. Як сказана ў афіцыйных каментарах, яго прызначылі з галоўнай мэтай – аднаўлення лясоў рэгіёна. 


Сяргей Максімовіч – ляснік у 3-м пакаленні, скончыў лесагаспадарчы факультэт БДТУ. Ён прайшоў шлях ад ляснічага Даўгоўскага лясніцтва Клічаўскага лясгаса, галоўнага ляснічага Бабруйскага лясгаса, ляснічага Заваўчыцкага лясніцтва, да галоўнага ляснічага Глускага лясгаса, які ён ачольваў апошнія 8 гадоў.


Пад кіраўніцтвам Максімовіча Глускі лясгас неаднаразова станавіўся лідарам сярод іншых рэгіянальных лясгасаў. Туды стала ездзілі лесаводы, каб пераняць досвед. Так, глускія “лесавікі” вучылі калег з усёй краіны працаваць з Азіяй, пра што пісалі Магілёў.media. 

Ключавая задача Максімовіча ў новым крэсле не новая: аднаўленне і захаванне лясоў Магілёўшчыны. Як казаў ён у ранейшых інтэрв’ю, менавіта ад стадыі адбору і бесперапыннай селекцыі залежыць прадуктыўнасць будучых лясоў. Толькі за кошт пасадкі лесу з насення, сабранага з элітных і плюсавых дрэў, можна павялічыць прадуктыўнасць насаджэнняў на 15-20%. 

Фота: director.by

Спатрэбіліся санкцыі, каб аграрыі і гандляры пачалі шукаць адзін аднаго

“Як увайсці ў гандлёвыя сеткі?” – на прыкладзе калгаса “Рассвет” аграрыі ўсёй краіны вучыліся працаваць з гіпермаркетамі

На базе ААТ «Рассвет імя К.П. Арлоўскага» на Кіраўшчыне прайшоў рэспубліканскі навучальны семінар, на якім прадстаўнікі гандлёвых сетак і сельгасвытворцаў вучыліся супрацоўнічаць – піша газета “Кіравец”. Аказалася, што не ўсё так безнадзейна, як падаецца. У семінары прынялі ўдзел высокія чыноўнікі і простыя аграрыі з усёй Беларусі, на якіх трымаецца краіна. 

Месцам правядзення невыпадкова стала ААТ «Рассвет ім. К.П. Арлоўскага». Гаспадары паказалі сховішча для агародніны. Дырэктар сельгасарганізацыі Аляксандр Багель распавёў аб вытворчасці бульбы, агародніннай і садавіннай прадукцыі і аб тым, як наладжаны іх захоўванне, збыт, а таксама партнёрства з гандлем. Яму было што паказаць і чым пахваліцца. 

З боку гандлёвых сетак на семінары выступілі прадстаўнікі найбуйнейшай беларускай прыватнай сеткі харчовых магазінаў “Еўроопт”. Яны ў сваю чаргу прадэманстравалі праверку якасці сельскагаспадарчай прадукцыі, звярнулі ўвагу на патрабаванні да яе. Гандляры распавялі, што трэба зрабіць вытворцам, каб прадукцыя мела збыт – то бок, каб гандлёвыя сеткі з ахввотай бралі яе на рэалізацыю.

Як прызналіся ўдзельнікі семінара, праблемы супрацоўніцтва паміж вытворцамі і прадаўцамі актуалізаваліся ва ўмовах санкцый. Выглядае, што галоўнай прычынай нізкага ўзроўню супрацоўніцтва выявілася недастатковая падрыхтаванасць сельгасарганізацый краіны да пастаўкі якаснай, канкурэнтнай і таннай прадукцыі.

На абласным конкурсе выбіралі лепшых міліцыянтаў – расказваем, што на ім было, а чаго не хапала

Кастрычніцкі і чэрыкаўскі сталі лепшымі на Магілёўшчыне і паказалі, што павінен умець рабіць прафесіянал у міліцыі

З работай самых масавых катэгорый работнікаў міліцыі так ці інакш сутыкаецца кожны беларус. І мы ўсе разумеем, як важна, каб міліцыянеры з аднаго боку былі прафесіяналамі, а з іншага – памяталі, што служаць беларускаму народу, умелі падтрымліваць кантакт і вырашаць праблемы простых людзей. 

Сам жа конкурс цікавы яшчэ і тым, што ён паказаў, якія якасці міліцыянераў лічыць важнымі іх міліцэйскае начальства. 

Абласны этап рэспубліканскага конкурсу прафесійнага майстэрства прайшоў у Магілёве на званне “Лепшы ўчастковы інспектар міліцыі” і “Лепшы ўчастковы інспектар па справах непаўналетніх”. Конкурс паказаў, якія якасці патрэбны самым блізкім да народу шэраговым міліцыянерам для нясення службы і чаго ім не хапае. 

Што было

Як сведчыць сайт УУС вобласці спаборніцтвы пачаліся са страявога агляду і экзамену па страявой падрыхтоўцы. Тут усё зразумела. 

Надалей супрацоўнікі міліцыі стралялі з табельнай зброі і дэманстравалі баявыя прыёмы барацьбы. Трэба адзначыць без жартаў, што гэта вельмі актуальныя навыкі менавіта для ўчастковых. Многія думаюць, што толькі АМАП і іншыя спецыяльныя структуры здзяйсняюць захопы і абясшкоджванне злачынцаў. А насамрэч, “пад нож” часцей за ўсё ідуць менавіта работнікі нізавога звяна, а большасць злачынстваў маюць побытавы характар. 

Яшчэ інспектары здавалі іспыты па фізічнай, спецыяльнай і медыцынскай падрыхтоўцы. Без добрай фізічнай формы і спецыяльных навыкаў паспяхова працаваць немагчыма. А ўмець аказаць першую медычную дапамогу, нават прыняць роды, абавязан кожны міліцыянер.  

Завяршыўся дзень спаборніцтвам у аратарскім майстэрстве. Сайт не тлумачыць, у чым заключаўся гэты конкурс. Калі ва ўменні выступаць са сцэны, то гэта, як падаецца, не самае важнае. 

Чаго не было

Што здзівіла, так гэта адсутнасць рэальна важных конкурсаў па вырашэнню канфліктных сітуацый і прымірэнні жыхароў, на недапушчэнне канфліктаў. 

Што рабіць, калі п’яныя не кантралююць сябе, калі муж скардзіцца, на тое, што жонка скрала з іх халадзільніка ягоную каўбасу? Як паводзіць сябе, калі суседзі знізу “пасылаюць” радыяцыю на суседзяў зверху? 

Падобных нестандартных сітуацый у любога ўчастковага некалькі тузінаў. Вось у вырашэнні іх і крыецца прафесіяналізм міліцыянера, які павінен умець без прымянення сілы знайсці выйсце з самай складанай сітуацыі. Хочацца верыць, што падобныя заданні былі ў час экзамена па спецыяльнай падрыхтоўцы. 

Пераможцы

Лепшым участковым інспектарам міліцыі Магілёўскай вобласці стаў маёр міліцыі Яўген Дзянісенка з Кастрычніцкага РАУС г. Магілёва. Другое месца заняла лейтэнант міліцыі Юлія Дзяшук, якая прадстаўляе той жа райаддзел. На трэцім месцы апынуўся капітан міліцыі з Крычава Уладзіслаў Стручкоў.

Сярод участковых інспектараў па справах непаўналетніх лепшым стаў старшы лейтэнант міліцыі Дзяніс Вараб’ёў, які прадстаўляе Чэрыкаўскі РАУС. На другім месцы старшы лейтэнант Ангеліна Казлова з Краснаполля. Замыкае тройку лідараў капітан міліцыі Вікторыя Прымачак з Ленінскага РУУС г. Магілёва.

Радуе, што палова пераможцаў жанчыны. Сусветная практыка паказвае, што калі колькасць жанчын у паліцыі дасягае хаця б 40%, то скарг, карупцыі і канфліктаў у гэтай службе становіцца значна менш. 

Пераможцы будуць абараняць гонар Магілёўскай вобласці на рэспубліканскім этапе конкурсу прафесійнага майстэрства.

фота: mogilev.mvd.by

У англійскім стылі. Прыгожыя фотаздымкі з маёнткам на памежжы Гомельшчыны і Магілёўшчыны

На рацэ Добасна ў мястэчку Красны бераг, гісторыя якога сягае ў пачатак 16 стагоддзя, размешчаны сядзібна-паркавы комплекс Козелаў-Паклеўскіх. Экскурсаводы лічаць яго «вельмі цікавым турыстычным аб’ектам».

Да 1919 году тутэйшыя мясціны былі памежнымі між Магілёўшчынай і Міншчынай. Цяпер гэта Гомельская вобласць. Гістарычна ж мясцовы люд цягнецца да Бабруйску, які быў часткай Мінскай губерні.

Да бліжэйшага райцэнтру Жлобіна ад Краснага берага 20 кіламетраў. Да Бабруйску напрасткі – 45 кіламетраў.

Сядзібна-паркавы комплекс помнік архітэктуры, узведзены ў стылі эклектыкі і садова-паркавага мастацтва канца 19 стагоддзя.

Маёнткам Красны Бераг у канцы 19 стагоддзя валодалі генерал-лейтэнант расійскай арміі Міхаіл Гатоўскі і яго жонка дваранка Марыя-Юзэфа Гатоўская. Для іх архітэктар з еўрапейскай адукацыяй Віктар Шротэр, спраектаваў палац. У 1893 годзе ён быў узведзены.

Адначасна з яго будаўніцтва вяліся працы па закладцы «англійскага парку». Гэтым займаўся варшаўскі садавод Францішак Шаніёр. Садова-паркаваму рамяству ён вучыўся ўва Францыі, а ў Варшаве быў адказным за сад і парк каралеўскага палацу.

Уклаўся ў будаўніцтва і зяць Гатоўскіх – Козел-Паклеўскі, ураджэнец Полаччыны, купец, мецэнат, грамадскі дзеяч.

У аздабленні 36 пакояў сядзібы спалучаюцца элементы 12 стыляў. Сярод іх готыка, ракако, барока і нават рэдкі арабскі стыль – альгамбра / маўрытанскі.

У 1905 годзе мясцовыя сяляне спрабавалі абрабаваць маёнтак, але прыбылыя з Бабруйскай крэпасці вайскоўцы такім намерам перашкодзілі.

У 1917 годзе бальшавікі маёнтак нацыяналізавалі, а пазней савецкая ўлада стварыла ў ім сельскагаспадарчую вучэльню. Гэта ўратавала комплекс ад разбурэння.

У часы Другой сусветнай вайны ў сядзібе гітлераўцы размясцілі шпіталь.

Паводле знаўцаў архітэктуры, комплекс выглядае цэласным. Добра захаваны сядзібны дом, флігель, гаспадарчыя пабудовы. Комплекс з’яўляецца філіялам Жлобінскага краязнаўчага музею. Тутэйшы парк – помнік прыроды рэспубліканскага значэння.