Сінхранізацыя па Пятрусевіч: «сенатар» сустрэлася са сваімі журналістамі

Пра лёсаносныя рашэнні УНС Ірына Пятрусевіч распавяла сваім падпарадкаваным журналістам «Магілёўскіх ведамасцяў».

Ірыне Пятрусевіч, дырэктарцы інфармацыйнага агенцтва «Магілёўскія ведамасці», давялося сустракацца са сваімі ж журналістамі ў ролі «сенатара» і распавядаць пра важнасць сінхранізацыі дзеянняў улады, медыя і грамадства.

Сустрэча «прайшла ў фармаце жывога дыялогу», падчас якога супрацоўнікі рэдакцыі змаглі задаць Пятрусевіч пытанні.

Сінхранізуйся, не сінхранізуйся – а там недалёка і да раздваення асобы. Зараз ты сенатар, а праз гадзіну ўжо галоўны рэдактар.

Ну, а адным з яскравых прыкладаў «сінхранізацыі» а-ля Пятрусевіч з’яўляюцца самі «Магілёўскія ведамасці», якія сёння даведзеныя да крайняй ступені інфармацыйнага знясілення. 

А вось раённая газета «Голас Касцюкоўшчыны» на агульным сумным фоне абласной прапаганды, наадварот, вылучаецца тым, што час ад часу ўздымае вострыя тэмы.

У свой час «сенатар» менавіта там спрабавала сваё пяро. І, магчыма, таму, што Пятрусевіч, пераехаўшы ў Магілёў, пакінула шматпакутную Касцюкоўшчыну ў спакоі, справы ў «раёнкі» пайшлі нядрэнна.

Фота «Магілёўскія ведамасці».

Павел Жуйкоў сагравае Магілёўшчыну цеплынёй сваёй душы

Колькі гекталітраў гарачага чаю выдалі праўладныя прафсаюзы працоўным Магілёўскай вобласці?

Дзіўную навіну паведамілі праўладныя прафсаюзы Магілёўшчыны праўладнаму ж СМІ «Магілёўскія ведамасці».

Старшыня Магілёўскай абласной арганізацыі беларускага прафсаюза работнікаў ЖКГ і сферы абслугоўвання Павел Жуйкоў расказаў пра павышаную ўвагу свайго ведамства да працоўных падчас моцных маразоў у артыкуле «Гарачы чай у хрышчэнскія маразы».

Тэкст суправаджаецца фотаздымкамі, на якіх работнікам невядомага, відаць, будаўнічага прадпрыемства наліваюць чай з тэрмаса, а тыя з задавальненнем яго п’юць.

Пры гэтым у самім тэксце няма ні слова пра гекталітры чаю, якім прафсаюз пачаставаў магілёўцаў, што працуюць на марозе.

Няма ўвогуле ніякай канкрэтыкі. Аднак Жуйкоў упарта чапляецца за чай і сцвярджае, што «прапанаваная ў мароз кружка чаю часам сагравае людзей не толькі ў літаральным сэнсе, але і цеплынёй душы сваіх калег».

Ці варта разумець гэта так, што чай павінны выдаваць самі прадпрыемствы, а прафсаюзы гатовыя патраціцца толькі на цеплыню сэрцаў?

І калі Павел Жуйкоў абмяжоўваецца роляй чайнага кансультанта, то не грэх было б даць яму слушную параду наконт спосабу ўжывання цукру: упрыкуску ці ўсё ж такі ўнакладку?

Фота: «Магілёўскія ведамасці».