Tag: рэгуляванне

Вытворца бытавой хіміі ў Магілёве не змог абгрунтаваць свае цэны

Навіна ад

Магілёўскае прадпрыемства не змагло даказаць, чаму цэны на прадукцыю менавіта такія. Штраф – 400 000 рублёў.

КДК Магілёўскай вобласці выявіў парушэнні цэнаўтварэння ў вытворцы бытавой хіміі. Праверка паказала, што прадпрыемства павышала цэны на прадукцыю без абавязковага ўзгаднення з аблвыканкамам і не магло пацвердзіць іх эканамічнымі разлікамі.

Як паведамілі ў КДК, гаворка ідзе пра кампанію, якая выпускае мыйныя і чыстячыя сродкі, а таксама парфумерна-касметычную прадукцыю.

Парушэнні:

  • рэалізацыя прадукцыі па цэнах, не пацверджаных эканамічнымі разлікамі;
  • сістэматычнае павышэнне адпускных цэн без абавязковага ўзгаднення з аблвыканкамам;
  • невыкананне ўстаноўленага парадку дзяржаўнага рэгулявання цэн.

Сітуацыя дэманструе тыповую праблему адміністрацыйнага рэгулявання цэн: прадпрыемствы вымушаныя балансаваць паміж ростам сабекошту і жорсткім кантролем з боку дзяржавы, што нярэдка прыводзіць да канфлікту паміж эканомікай вытворчасці і патрабаваннямі планавай сістэмы.

Жорсткая мадэль лукашэнкаўскага кантролю цэн нярэдка прыводзіць да парадаксальнай сітуацыі: прадпрыемствы фактычна працуюць ва ўмовах планавай эканомікі, але пры гэтым нясуць рынкавыя выдаткі – рост сыравіны, лагістыкі і энергарасурсаў.

У выніку спробы кампенсаваць страты праз павышэнне цэн заканчваюцца штрафамі, што робіць вытворчасць яшчэ менш рэнтабельнай.

Па выніках праверкі прадпрыемства аштрафавана на 400 тысяч рублёў.

Вось што атрымліваецца, калі беларускія “селекцыянеры” спрабуюць скрыжоўваць сацыялізм з капіталізмам.

Фота ілюстрацыйнага характару з адкрытых крыніц.

Калі дзяржава прыходзіць з «дапамогай»: як аграэкатурызм стаў чарговай ахвярай бюракратычнай фантазіі

Навіна ад

У Беларусі зноўку «паляпшаюць» жыццё прадпрымальнікаў: цяпер пад прыцэлам — аграэкатурызм. Міністэрства спорту і турызму прапануе ўвесці новыя правілы, якія, па сутнасці, могуць ператварыць самабытныя сельскія сядзібы ў яшчэ адзін бюракратычны галаўны боль для іх уладальнікаў.

Мае сваякі жывуць у вёсцы пад Клімавічамі, дзе кожны другі мае сваю сядзібу, а кожны трэці — марыць ператварыць яе ў аграэкатурыстычны аб’ект. Тут, сярод палёў і лясоў, людзі знаходзяць спакой, а гараджане — магчымасць адпачыць ад мітусні. Але, здаецца, дзяржава вырашыла, што гэты спакой — занадта вялікая раскоша без яе ўдзелу.

Міністэрства спорту і турызму прапануе новы закон, які прадугледжвае ўвядзенне абавязковага дзяржаўнага рэестра для ўсіх, хто займаецца аграэкатурызмам. Мэта — «павышэнне якасці паслуг і кантроль за дзейнасцю». Але ці не ператворыцца гэта ў чарговы інструмент ціску на дробных прадпрымальнікаў?

У краіне, дзе бюракратыя часта перашкаджае развіццю малога бізнесу, новыя ініцыятывы выклікаюць не столькі надзею, колькі страх. Асабліва, калі яны суправаджаюцца патрабаваннямі рэгістрацыі, справаздачнасці і магчымасцю праверак.

Першае, што кідаецца ў вочы, — гэта неабходнасць рэгістрацыі ў дзяржаўным рэестры. Для многіх вяскоўцаў, якія прапануюць простыя паслугі, гэта можа стаць непераадольнай перашкодай. Бо не кожны мае магчымасць разабрацца ў складаных правілах і сабраць усе неабходныя дакументы.

Другое — гэта магчымасць праверак і кантролю з боку розных інстанцый. Ужо цяпер многія прадпрымальнікі сутыкаюцца з неабгрунтаванымі патрабаваннямі і штрафамі. Новы закон можа толькі ўзмацніць гэты ціск.

Трэцяе — гэта страта самабытнасці. Аграэкатурызм у Беларусі — гэта не толькі бізнес, але і спосаб захавання традыцый і культуры. Калі ўсё будзе рэгламентавана і стандартызавана, мы рызыкуем страціць тое, што робіць нашы сядзібы ўнікальнымі.

Можа, замест таго каб уводзіць новыя правілы і абмежаванні, варта было б падтрымаць тых, хто ўжо працуе ў гэтай сферы? Дапамагчы з навучаннем, прасоўваннем і развіццём інфраструктуры. Бо сапраўдны турызм — гэта не толькі пра правілы, але і пра людзей, іх гасціннасць і жаданне падзяліцца сваёй культурай.

Можа, і не варта баяцца змяненняў. Але калі яны прыходзяць не для таго, каб дапамагчы, а каб кантраляваць, то ці не лепш нам застацца з тым, што маем, і развіваць гэта самастойна?

Якуб Ясінскі

Фота: mogilev.media