У Магілёве разгарнутая экспазіцыя, якую «арыштоўвалі» па зняволенні вылучэнца на прэзідэнцтва Віктара Бабарыкі

Яна падаецца, як выстава «Тихая жизнь» з шэдэўраў карпаратыўнай калекцыі «Белгазпрамбанку». Яе адкрыццё запланавана на 15 ліпеня ў выставачнай залі Музею гісторыі Магілёва.

Калекцыя ацэньвалася ў 20 мільёнаў долараў.

Найбуйнейшую карпаратыўная мастацкую калекцыю ў Беларусі Белгазпрамбанк, якім кіраваў Віктар Бабарыка, пачаў збіраць у 2011 – 2012 гадах. Першымі былі набытыя работы мастакоў Парыжскай школы – выхадцаў з Беларусі. Пазней калекцыю прызналі найбуйнейшым зборам работ экспрэсіяністаў Парыжскай школы ва Усходняй і Цэнтральнай Еўропе.

photo.virtualbrest.ru

Калекцыя налічвала 150 твораў сусветна вядомых беларускіх мастакоў, а таксама скульптуры, старадрукі. Увесь збор ацэньваўся ў 20 мільёнаў долараў.

11 чэрвеня 2020 году, па арышце кандыдата ў прэзідэнты Віктара Бабарыкі, карціны з калекцыі «Белгазпрамбанку» былі канфіскаваны разам з іншымі каштоўнасцямі. Яны сталі рэчавымі доказамі і былі далучаныя да матэрыялаў крымінальных спраў супраць «Белгазпрамбанку». Аб іх месцазнаходжанні не паведамлялася.

23 чэрвеня 2021 году іх вярнулі ў мастацкую галерэя «Арт-Беларусь». Ці ўсе мастацкія каштоўнасці, сабраныя «Белгазпрамбанкам» захаваныя ў поўным аб’ёме невядома.

artbelarus.by

Канкурэнта Лукашэнкі на прэзідэнцкіх выбарах 2020 году Віктару Бабарыку 6 ліпеня 2021 году асудзілі да 14 гадоў пазбаўлення волі ў калоніях узмоцненага рэжыму. Ён быў прызнаны вінаватым ва ўхіленні ад выплаты падаткаў у асабліва буйным памеры, легалізацыі сродкаў, атрыманых злачынным шляхам, у асабліва буйным памеры, хабарніцтве.

У Магілёве пакажуць 28 карцін жывапісу і графікі.

Пра выставу «Тихая жизнь» на старонцы Музею гісторыі Магілёва ў Фэйсбуку напісана, што ў экспазіцыі прадстаўленыя 38 карцін жывапісу і графікі, створаных знакамітымі мастакамі – ураджэнцамі Беларусі. Сярод іх легендарны прадстаўнік «Парыжскай школы» Хаім Суцін, выбітны касцюмер, дызайнер і сцэнограф Леон Бакст, знакаміты Фэрдынанд Рушчыц – удзельнік аб’яднання «Свет мастацтва», заснавальнік жанру мадэрнісцкага пейзажа ў мастацтве Беларусі; ураджэнец Магілёўшчыны, яркі прадстаўнік жывапісу ў стылі «мадэрн», блізкі сябар Альберта Эйнштэйна Абрам Маневіч і многія іншыя.

artbelarus.by

У прэзентацыі выставы адзначана, што аснову экспазіцыі склалі пейзаж і нацюрморт – два найбольш абʼёмна прадстаўленыя ў сусветнай культуры жанры. Выстаўленыя карціны разнастайныя па стылістыцы і гэтак жа разнастайныя па выбары месца іх стварэння.

 

200 гадоў барацьбы за незалежнасць. У Магілёве знаёмяць з каракамі – змагарамі з расійскім каланіялізмам

З культурай і мастацтвам каракаў – аднаго з самых свабодалюбных народаў Сібіры знаёміць выстава «Амто (вітанні), Каракія», якая разгорнутая ў абласным краязнаўчым музеі. Яна нагадвае пра сумны лёс народаў, якія апынуліся ў складзе расійскай дзяржавы, пра іх барацьбу за сваю свабоду.

Для большасці беларусаў народы зваяванай Расіяй Сібіры – гэта вобраз дурнаватых чукчаў з анекдотаў. У расійскіх жа падручніках асваенне Сібіры падаецца як цывілізацыйная місія расіян, але гэта была звычайная каланіяльная экспансія.


Каракі – карэнны этнас поўначы Камчаткі і суседніх раёнаў Магаданскай вобласці і Чукоткі. Са старажытнейшых часоў асноўным заняткам каракаў былі рыбалоўства і паляванне. У XI–XVI стагоддзяў частка насельніцтва перайшла да аленегадоўлі.


Барацьба за незалежнасці і трагічны лёс народу

Каракі жылі ў гармоніі з прыродай і еднасцю з наваколлем. У іх уяўленні кожная жывёліна мае душу і здабыўшы яе тутэйшы люд дагэтуль просіць у яе прабачэння. На духоўных стасунках з наваколлем асяроддзем трымаецца іхная культура.

Няшмат беларусаў ведаюць, што каракі 200 гадоў ваявалі за незалежнасць, не жадаючы падпарадкоўвацца каланізатарам. Уздымалі паўстанні. З лукамі і стрэламі яны супрацьстаялі ружжам і гарматам. Часцяком перамагалі.

Каракі – прыроджаныя паляўнічыя былі выдатнымі воінамі. Яны дзесяцігоддзямі нападалі на рускія астрогі і караваны, перакрывалі шлях на Камчатку. Самі цярпелі паразы і разню. Толькі пагалоўнае бязлітаснае знішчэнне большасці карацкіх астрогаў і алкаголь – спайванне каракаў дазволіла расійскім каланізатарам падпарадкаваць сабе край.

Лёс народу незайздросны. Нямала каракаў памерлі ад хвароб, якія прынеслі каланізатары, або былі знішчаны, ці асіміляваны, стаўшы сталі камчадаламі – этнічнай групай расіян, якая захоўвае многія элементы каракскай культуры.

Савецкая ўлада ў 1930 годзе дала каракам фармальную аўтаномію ў выглядзе Каракскай аўтаномнай акругі. У 2007 годзе ліквідавала цяперашняя расійская ўлада. Каракаў ацалела толькі 8 тыс. чалавек на вялізнай тундравай плошчы памерамі з Беларусь.

Экспанаты выставы кажуць пра «мёртвую культуру»

Выставу «Амто (вітанні), Каракія» прывезла ў Магілёў прыватная калекцыянерка з Расіі Людміла Каюрава. У яе калекцыі больш за 300 карцін і 400 прадметаў, часткі з іх прадстаўленая ў краязнаўчым музеі.

Агляд экспанатаў пакідае мірнае ўражанне да таго часу, пакуль не пачынаеш разумець, што перад табою па сутнасці ўжо «мёртвая» культура. Пра ўнікальную культуру каракаў сведчаць музейныя экспанаты, якія зберагаюць такія захопленыя людзі як Людміла Каюрава.

Яна нарадзілася і вырасла ў адным з пасёлкаў Каракскай нацыянальнай акругі Камчацкай вобласці. Разам з мужам яна збірае і захоўвае артэфакты гісторыі роднага краю больш за 30 гадоў.

Экспазіцыя знаёміць з культурай каракаў, чукчаў, ітэльменаў, эвенаў, якія пражываюць на Камчатцы.

Сярод унікальных прадметаў – кухлянкі – доўгія футравыя курткі, шапкі-малахаі, чыжы – футравыя шкарпэткі, боты-торбасы. У гэтым нацыянальным адзенні Людміла Каюрава і Аляксандр Сувораў аб’язджалі сёлы тутэйшага народу. У ёй можна спаць на снезе ў лютую сцюжу.

Паколькі рыбалова і аленяводства вызначылі матэрыяльную культуру карэнных народаў, то на выставе прадстаўленыя этнаграфічныя прадметы з меха паўночнага аленя, скуры нерпы, маржа, маржовых іклаў і косткі.

Абсалютна нетыповае для еўрапейцаў жытло і адзенне прыцягвае ўвагу і зацікавіць любога наведніка.

Мастацкія вырабы майстроў разьбы па костцы, унікальныя торбачкі з лапак дзікіх качак, лебедзяў, гусей.

Каракі сёння пераважна праваслаўныя хрысціяне, якія, як і беларусы, маюць моцныя паганскія традыцыі і язычніцкія культы. Рытуальныя прадметы культу шаманаў загадкавыя самі па сабе, а ў звязку з фотаздымкамі і рытуальнай дзідай прымушаюць задумацца пра злых і добрых духаў, пра нябачны духоўны свет.

Выставу прадметаў цудоўна аздабляюць і дапаўняюць мастацкія карціны і фотаздымкі.

 

Расійскія вытворцы прадавалі ў Беларусі слодыч з небяспечнымі для дзяцей фарбавальнікамі

Замест заяўленых вытворцам натуральных фарбавальнікаў у ледзянцовай карамелі інспектары з Дзяржстандарту выявілі сінтэтычныя, якія негатыўна ўплыва.ць на ўвагу і актыўнасць дзяцей.

Слодыч прыбралі з продажу. Іх увоз у Беларусь забаронены.

Расійскія вытворцы прадавалі ледзянцовую карамель «Мини-Акварельки» са смакам апельсіна, вінаграду, вішні, грушы, грэйпфрута, маліны, піша інфармацыйная агенцтва «Белта».

У іх склад уваходзілі сінтэтычныя фарбавальнікі замест пазначаных у інфармацыі для спажыўца натуральных. У маркіроўцы ледзянцоў адсутнічаў папераджальны надпіс, што слодыч утрымліваюць фарбавальнікі, якія могуць негатыўна ўплываць на ўвагу і актыўнасць дзяцей.

У Магілёве на легкавік абрынулася дрэва

Ля найвялікшага ў горадзе Віленскага рынку навальніцай паваліла дрэва на праезную частку ў той момант калі прыязджала машына.

Як паведамляюць сведкі здарэння легкавік пашкоджаны. Акрамя яго механічныя пашкоджанні атрымала яшчэ адна машына. З людзей ніхто не пацярпеў.

Прыехалі супрацоўнікі дзяржаўтаінспекцыі і ратавальнікі з пажарнай службы. Месца здарэнне ачэпленае.

Байкер у Магілёве збіў пешахода і ганяўся за ім – відэа

Відэа пра здарэнне з’явілася на папулярным беларускім інстаграм-канале 001BY. На ім бачна, што ДТЗ адбылося на вуліцы Піянерскай у Магілёве, за кінатэатрам “Радзіма”. 

 

Пешаход пераходзіў дарогу на забараняльны сігнал светлафора і быў збіты байкерам. Ад удару пацярпелі абодва, але кінуўшы свой матацыкл на праезжай частцы, байкер здолеў падняцца ды яшчэ й пагнаўся за пешаходам-парушальнікам.

Правілы дарожнага руху, аднак, не пазбаўляюць віны і кіроўцу матацыкла, паколькі ён быў за стырном сродка павышанай небяспекі.

Навіны пабрацімых. Мэр Мікалаева апублікаваў фотаздымкі з наступствамі бамбавання гораду

Прыфрантавы Мікалаеў зноў зведаў масіраванае бамбаванне расійскімі войскамі. Пасля 4 гадзінаў раніцы ў горадзе адбылося больш за 20 выбухаў.


Пішам, як вайна ва Ўкраіне ўплывае на жыццё еўрапейскіх гарадоў, якія маюць партнёрскія дачыненні з гарадамі Магілёўскай вобласці


Паводле мэра Аляксандра Сянкевіча ракеты трапілі ў дзве больніцы. У будынках выбітыя вокны, у некаторых пакояў абвалілася столь.

«Персанал і пацыенты не пацярпелі. У адной установе пацярпеў ахоўнік», – паведаміў ён у сваім тэлеграм-канале.

Пазней стала вядома, што ў выніку атакі на горад пацярпела 12 чалавек. Пра гэта паведаміла інфармацыйнае агенцтва «Інше.ТВ».

Пабрацімства Мікалаева з Магілёвам было замацаванае дамовай у 2009 годзе.

31 мая 2022 году мэр Мікалаева заявіў, што Пагадненне аб пабрацімстве з Магілёвам скасаванае і выказаў спадзеў, што яно будзе адноўленае, калі Беларусь стане свабоднай. Магілёў. media працягне сачыць за жыццём Мікалаева, нягледзячы на спыненне партнёрскіх сувязяў з Магілёвам.

Мікалаеў месціцца за 65 кіламетраў ад Чорнага мора. Да вайны ў ім жыло 490 тысяч чалавек. Траціна з іх вымушана была пакінуць горад. Паводле Генштабу Узброеных сіл Украіны Мікалаеў адзін з асноўных кірункаў наступу расіян. Яго рэгулярна абстрэльваюць, знішчаючы гарадскую інфраструктуру і змушаючы мясцовую ўладу капітуляваць. Прэзідэнт Украіны Уладзімер Зяленскі прысвоіў Мікалаеву ганаровае званне «Горад-герой».

Дайджэст апошніх падзеяў – крымінальныя хронікі

Смяротнае ДТЗ у Магілёве і затрыманні злодзеяў – узгадаем асноўныя падзеі за мінулыя суткі. 

36-гадовая жанчына стала ахвярай наезду аўтамабіля на пешаходным пераходзе ў абласным цэнтры. Як паведамляе прэс-служба магілёўскага УУС, 11 ліпеня ў 15.45 гадзін на скрыжаванні вуліц Крупскай і Бялінскага, пры непрацуючым – з-за пашкоджання кабеля – светлафоры жанчына пераходзіла праезжую частку. 

Для таго, каб яе прапусціць, у крайняй левай паласе спыніўся мікрааўтобус Renault. Па суседняй справа паласе, не зніжаючы хуткасць, ехаў аўтамабіль Renault Laguna. Каб звярнуць увагу кіроўцы легкавіка на пешахода, вадзіцель мікрааўтобуса пачаў сігналіць, аднак гэта не прадухіліла трагедыі. Ад атрыманых траўм жанчына сканала на месцы аварыі.

Як стала вядома з паведамлення УУС Магілёўскага аблвыканкама, 11 ліпеня быў затрыманы магілёвец, падазраваны ў крадзяжы бензарэза ў свах былых калегаў. 58-мі гадовы мужчына знаходзіўся на тэрыторыі будаўнічай арганізацыі, у якой раней працаваў. Калі супрацоўнікі ўстановы адышлі на перакур, ён сцягнуў будаўнічы інструмент, коштам каля 2 000 рублёў, і знік. Інструмент затым быў перапрададзены, але праваахоўнікам удалося ўстанавіць асобу і затрымаць злодзея.

 

11 ліпеня стала вядома пра затрыманне ў Магілёве кампаніі з чатырох чалавек – раней асуджаных мужчыны і трох жанчын. Напярэдадні яны залезлі на падворак у прыватную гаспадарку на вуліцы Урыцкага і скралі металічныя прадметы коштам у 300 рублёў. Пацярпелай аказалася 70-гадовая жыхарка Магілёва. Узбуджана крымінальная справа.

 

«Тут прадаюць мінулае жыццё». Магілёўская барахолка: часы мінаюць, яна застаецца

На магілёўскай барахолцы хоць раз у жыцці бываў кожны гараджанін.

Магілёў.media паназіраў за жыццём адметнай мясціны гораду і агледзеў тутэйшы тавар.

У суботы і нядзелю Быхаўскі рынак сустракае наведніка, выкладзеным на зямлі таварам, прынесеным, пераважна, пенсіянерамі. Гандляры не гучна прапануюць мінаку нешта прыдбаць у яго. Амаль кожны прахожы не праміне зірнуць на прапанаванае. Калі яно яго не зацікавіць, пройдзе не спыняючыся.

На барахолцы збіраюцца тыя, каму карціць прадаць непатрэбныя ў гаспадарцы рэчы. Прыходзяць жа на яе тыя, каму трэба набыць тое, чаго часам не адшукаць у крамах.

«Тут людзі распрадаюць сваё мінулае жыццё», – кажа пра будзённасць барахолкі адзін з яе гандляроў.

У іншых краях барахолку называюць блышыным рынкам. Як і ў Магілёве на ім прадаюць і купляюць старыя, ужываныя, ці непатрэбныя рэчы. Адшукаць на такіх рынках можна і антыкварныя, калекцыйныя рэчы ды прадметы даўніны. Як правіла цана на такі тавар не надта высокая, але і якасць іх сумнеўная.

 

«Фотаальбом Магілёў.media». Прагулка па знаёмым і незнаёмым Пячэрскім лесапарку

Пячэрскі лесапарк – найпапулярнейшая ў Магілёве мясціна адпачынку і пазнання прыроды.

Апісваць прыгажосць лесапарку бессэнсоўна. Лепей там пабываць.

Паблукаць па Пячэрскім лесапарку прапанаваў чытач Магілёў.media. Ён даслаў фотаздымкі, як напісана ў каментары да іх, улюблёныя куткі ляснога масіву.

Аўтар ліста заўважае: апісваць прыгажосць лесапарку бессэнсоўна, а лепей там пабываць, ці нацешыцца праглядам фотаздымкаў адтуль.


У фотаальбоме Магілёў.media – сабраныя фотаздымкі, дасыланыя чытачамі. Іх аўтары суправаджаюць свае работы невялікімі допісамі. У асноўным тлумачаць, чаму вырашылі сфатаграфаваць той, ці іншы ўпадабаны вобраз. Як і раней, чакайма фотаздымкай і допісаў да іх у паштовай скрынцы [email protected].


Магілёў.media сабраў цікавыя і павучальныя факты пра Пячэрскі лесапарк


Пячэрскі лесапарк – заказнік мясцовага значэння.

Пра наданне такога статусу год таму абвясціў гарвыканкам. Гэтага дамагалася не адзін год грамадскасць. Каб звярнуць увагу на неабходнасць беражлівага стаўлення да яго збіраліся подпісы гараджан. Праводзіліся сустрэчы з чыноўнікамі.

У 2017 годзе Міжнароднае аб’яднанне «Экапраект» звярталася ў гарвыканкам з ініцыятывай стварыць рабочую групу для захавання і развіцця лесапарку. Тады чыноўнікі палічылі, што з’яўленне такой структуры немэтазгоднае.

Чаго нельга рабіць у лесапарку.

Намаганні рупліўцаў і эколагаў далі плён. Цяпер у Пячэрскім лесапарку дзеіць асаблівы рэжым аховы, выкарыстання і нарыхтоўкі драўніны. Акрамя таго ў ім:

– Забаронена зліваць сцёкавыя воды ў навакольнае асяроддзе;

– Праводзіць працы гідратэхнічнай меліярацыі;

– Выпальваць сухую расліннасць;

– Узводзіць прамысловыя, камунальныя і складскія аб’екты.

Іншыя асаблівасці лесапарку.

– Ягоная плошча – 328 гектараў, гэта як 20 менскіх стадыёнаў «Дынама». З іх 11 га займае возера, утворанае на рацэ Дубравенцы;

– Паводле экспертаў з Інстытуту эксперыментальнай батанікі Нацыянальнай акадэміі, у лесапарку «прадстаўленыя дрэвастоі цьвёрдаліставых і хваёвых парод з сярэднім узростам 100 і больш гадоў». Расце ў ім не меней за 200 соснаў, дубоў і ялін, якім па 130-150 гадоў.

– Тут выяўленыя чырванакніжныя і ахоўныя віды раслін, а таксама рэдкія біятопы.

– Глабальныя змены клімату ў спалучэнні з антрапагенным ціскам, выкліканым разбудоўваннем гораду, прывялі да таго, што за дзесяць апошніх гадоў у ім страчана траціна векавых насаджэнняў. Хваёвыя цярпяць ад караеда і засыхаюць. Плошча санітарнага высякання лесу набліжаецца да 50 гектараў.

 – Пячэрскае возера (вадасховішча), утворанае запрудаю ракі Дубравенкі. Плошча возера 0,1 кв. км, даўжыня 1,6 км, глыбіня да 4,5 м. Багата рыбай: акунь, карась, карп. Дно да глыбінь 1,5 м пясчанае, глыбей глейкае.

– Упершыню Пячэрск згадваецца ў «падложных» дакументах 1502 і 1532 гадоў. Тады князі Буйніцкія перадалі шэраг мясцовых маёнткаў Кіева-Пячэрскаму манастыру святой Багародзіцы.

 

Экскаватарная археалогія ў Магілёве – у ахоўнай зоне выкапалі катлаван без неабходнага нагляду

На Падміколлі, каля адноўленай Пакроўскай царквы чытачы Магілёў.media

заўважылі агромністую, нядаўна выкапаную экскаватарамі яму. 

Уся гэтая тэрыторыя ўваходзіць у ахоўную зону – адзначылі ў прыватнай гутарцы спецыялісты па ахове спадчыны – і любыя земляныя работы тут, на глыбіні большай за 60 сантыметраў, павінны суправаджацца археалагічным наглядам. Як можна пабачыць на фотаздымках, катлаван мае глыбіню каля 1,5-2 метраў.

Прысутнасць археолагаў на мясцовасці заўважаная не была, затое на паверхні гары з выкінутым у ходзе работ культурным слоем нашы чытачы заўважылі нямала артэфактаў канца ХІХ – пачатку ХХ стагоддзяў. 

Асаблівую цікавасць выклікала плітка з крыжападобнай выявай, якая магла выкарыстоўвацца для пакрыцця падлогі ў памяшканнях арыгінальнай Пакроўскай царквы.