У Магілёве прэзентуюць Шклоўскі раён. Імпрэзу арганізаваў абласны метадычны цэнтр народнай творчасці і культурна-асветніцкай працы да Году гістарычнай памяці.
На пляцоўцы абласной філармоніі выстаўленая на продаж прадукцыя шклоўскіх прадпрыемствах. Пад паветкамі туалетная папера і ўпакоўка ад фабрыкі «Спартак», харчы з сельгаспрадпрыемства «Александрыйская».
Бойкага гандлю не назіраецца, хоць артысты самадзейных калектываў спевамі завабліваюць мінакоў.
«Дождж, прахожыя нават не спыняюцца і не абарочваюцца», – пракаментавала сітуацыю з кірмашом адна з гараджанак.
На сайце метадычнага цэнтру адзначана, што прэзентацыяй Шклоўскага раёну працягваецца фестываль народнай творчасці «Беларусь родная, музычная народная». Фэст прымеркаваны да Года гістарычнай памяці.
Мэтадысты інфармуюць, што адбудзецца канцэрт з удзелам найлепшых творчых калектываў і індывідуальных выканаўцаў, а таксама выстава майстроў народнай творчасці і выстава-продаж вядучых прадпрыемстваў Шклова.
«Усё гэта дэманструе поспехі, культурнае багацце, а таксама асаблівасці народных традыцый і рамёстваў раёну», – заяўлена ў прэзентацыі імпрэзы.
Мужчина 1963 года рождения вышел 10 мая текущего года вышел из Могилевского РОВД и его место нахождение не известно.
Как следует из публикации газеты “Прыдняпроўская ніва”, которая исчезла с сайта издания, пропавший житель Могилевского района объявлен в розыск. Считаться пропавшим без вести.
На вид ему 60-65 лет, ростом 165 см, худощавого телосложения, волос короткий седой. Хромает на правую ногу, искривлена спинка носа вправо.
Был одет в брюки серого цвета, джинсовая куртку, рубашку и свитер светло-серого цвета. На ногах – темные кроссовки на шнурках.
На месцы хлебазавода фірма “Сервалюкс” будуе культурніцка-адукацыйны цэнтр.
Будаўніцтва асветніцкага цэнтра для дзяцей і моладзі з дзіцячым садком і школай пачалося ў 2019 годзе і плануецца завяршыць да канца бягучага года.
Трэба адзначыць, што на працягу некалькіх гадоў стары будынак хлебазавода прыцягваў увагу гарадскіх актывістаў, якія прапаноўвалі стварыць на яго тэрыторыі музей хлеба, выставачны цэнтр з мастацкімі майстэрнямі, літаратурнай арт-кавярняй.
Пра небяспеку, што сыходзіць ад дому па Першамайскай, 12 Магілёў.media паведаміў чытач.
Ён напісаў, што кавалак дэкору адарваўся ад фасада і выкарыстоўваўся як груз, каб ветрам не зносіла цырату.
Магілёў.media пераканаўся: дом сапраўды развальваецца на вачах, некаторыя кавалкі тынкоўкі ўжо прыбраныя, а некаторыя застаюцца ляжаць, трымаючы плёнку.
Сёння, 15 чэрвеня, мы сталі сведкамі, як камунальнікі ўзяліся за рамонт фасаду.
Мужчынскія стрыжкі за апошнія 30 гадоў падаражэлі ў Магілёве, параўноўваючы з прадуктамі харчавання і гарэлкай у 5-30 разоў, а жаночыя ў 8-50 разоў.
Пад пытаннем «чаму няма зніжак для лысых», разважае адзін з наведнікаў цырульні.
Ён піша, што на Магілёўшчыне з пачаткам вайны ва Ўкраіне падаражэлі паслугі цырульнікаў. Паводле яго ў Магілёве цяпер простая стрыжка роўная кошту двум бутэлькам гарэлкі ці пяці дзясяткам яек.
У савецкі час звычайныя стрыжкі абыходзіліся ў 30 і 50 капеек. Бутэльку гарэлкі тады прадавалі за 4 рублі 12 капеек.
Мой адносна немалады ўзрост і юнацкая звычка стрыгчыся па крайняй неабходнасці, прывяла да таго, што я апошні раз пастрыгаў свае ўжо негустыя валасы яшчэ «да вайны». Але космы на патыліцы і чароўны выспятак ад жонкі прымусілі мяне наведаць цырульню.
Установа сустрэла пустэчай і маладой цырульніцай, якая з радасцю прапанавала свае прафесійныя паслугі. Кошт самай простай стрыжкі пад насадку мяне збянтэжыў – 13 рублёў, а з пенсіянераў у спецыяльны дзень – 8 рублёў.
«А мо так і трэба», – падумаў быў я і не паспеўшы асэнсаваць значнасць сумы сеў у крэсла.
Ужо седзячы пачаў падлічваць і разважаць. У савецкі час былі звычайныя стрыжкі за 30 і 50 капеек. А мадэльная стрыжка ў салоне каштавала рубель. Бутэлька гарэлкі тады прадавалася за 4 рублі 12 капеек.
Выходзіць, што за бутэльку мужчына мог 4 разы пастрыгчыся ў салоне прыгажосці і 10 разоў у звычайнай цырульні! Гэта не дзіўна, бо ў СССР усе паслугі абыходзіліся нядорага, бо за працу людзям савецкая ўлада плаціла няшмат.
З надыходам рынкавых адносін паслугі падаражэлі, і кошт гарэлкі і мадэльнай стрыжкі зраўняўся: 1 бутэлька = 1 стрыжка. Такія суадносіны і захоўваліся шмат гадоў. Сёлета, аднак, нешта змянілася. Цяпер я змог пастрыгчыся рэальна за 2 бутэлькі.
«Лысая ж галава менш па плошчы. Яе лягчэй стрыгчы…»
«Паслухайце, – вырашыў пагутарыць з цырульніцай, – дзясятак яек у СССР каштаваў каля рубля. За мадэльную стрыжку таксама плацілі рубель. Стрыжка была роўнай дзясятку яек. Чаму ж цяпер стрыжка падаражэла і за яе кошт я мог бы набыць 5 дзясяткаў?»
«Не ведаю», – адказала цырульніца.
«Можа вам цяпер добры заробак плацяць, таму так дорага? Ну, тысячу ж вы зарабляеце?», – працягнуў я.
«Ды, што вы? Менш!» – адрэагавала маладзіца, але не стала выдаваць службовую таямніцу пра заробак.
«Чаму ж кошт стрыжкі так вырас?» – не сунімаўся я.
«Я не ведаю. Гаспадыня арыентуецца на кошты ў іншых цырульнях», – адзначыла суразмоўніца.
«А ці ёсць у вас зніжкі для лысых?» – вырашыў пажартаваць я, каб неяк пераключыцца.
«Не! Гаспадыня не прадугледзела», – сур’ёзна заўважыла цырульніца.
«Так, у нас не Адэса», – канстатаваў сам сабе.
«Што вы кажаце?», – незразумела майстрыца.
«Лысая ж галава менш па плошчы. Яе лягчэй стрыгчы. Значыць трэба і менш браць з кліентаў», – удакладніў я.
«Не знаю…», – сумелася суразмоўніца.
«Вы ж рэкламай «Для лысых – зніжкі!» прыцягнулі б кліентаў», – не сунімаўся іранізаваць я.
«Мы не падумалі…», – падсумавала яна.
У савецкі час жанчыны маглі пастрыгчыся за 1 рубель, а цяпер ім трэба выкласці 8 рублёў.
Пасля аплаты 13 рублёў я адчуў сябе падманутым і, каб супакоіцца, пайшоў у салон прыгажосці. Там мяне радасна сустрэлі дзве работніцы на прыёме з яшчэ больш бліскучымі нацягнутымі на твары доўгімі практыкаваннямі ўсмешкамі.
Ацаніўшы мой знешні выгляд адразу замест доўгіх размоў назвалі верхнюю столь стрыжкі – 27 рублёў. Мне палягчала, бо я ж пастрыгчыся за 13.
Пазней аказалася, што пад насадку ў салоне можна пастрыгчыся і за 21 рубель. Сярэднім заробкам цырульніцы ў 1000 рублёў у салоне прыгажосці пахваліліся, а жарт пра зніжкі для лысых чамусьці не ацанілі і тутака.
Знайсці больш менш прыемныя кошты мне ўсё ж удалося. У цырульні, якая займала тое ж памяшканне яшчэ ў савецкі час, прапанавалі стрыжку «пад нуль» за 5 руб, пад насадку – за 8, а пад нажніцы – за 11-12.
Пазней жонка падказала яшчэ і цырульню на Ленінскай каля гандлёвага цэнтру «Алісы», дзе можна пастрыгчыся за 8 рублёў у дзень пенсіянера.
Яшчэ даражэй абыходзіцца стрыжка жанчынам. У савецкі час яны маглі пастрыгчыся за 1 рубель, а цяпер ім трэба заплаціць ад 8 рублёў. Для пенсіянерак у асобных цырульнях да 50 рублёў і нават яшчэ больш у салонах.
Падсумоўваючы атрымоўваецца, што мужчынскія стрыжкі рэтраспектыўна падаражэлі за апошнія 30 гадоў у Магілёве, параўноўваючы з прадуктамі харчавання і гарэлкай у 5-30 разоў, а жаночыя ў 8-50 разоў.
А за лысых крыўдна. З іх рэальна бяруць зашмат. У іх жа валасоў значна менш.
Даследчыкі адсачылі яе лёс – вясельны абраз захоўваўся ў сям’і багамольных людзей у Дасовічах.
Як адзначыла падчас прэзентацыі супрацоўніца музею Вольга Чарняўская, абраз прадстаўляе сабой выраб масавай вытворчасці, створаны рамеснікамі-іканапісцамі ў адной з майстэрняў Расійскай імперыі ў канцы ХІХ – пачатку ХХ стагоддзяў.
Незвычайным артэфактам гэтую ікону робіць яе біяграфія. Тое, што даследчыкам – педагогам школы ў Хонаве – удалося высветліць.
Настаўнікі Уладзімір Ласькоў і Алена Лукашова, як паведамляе газета «Прыдняпроўская ніва», выявілі ікону ў Дасовічах.
Абраз Казанскай маці Божай традыцыйна выкарыстоўваўся як элемент вясельнага рытуала, ёй бласлаўлялі на шлюб нявесту. Ікона мае ў якасці ўпрыгожванняў вясельны вяночак і букеты з кветак, зробленыя яе ўласніцай у 1941 годзе.
Абраз налажыў, як паведамілі даследчыкам, у вёсцы мясцовыя жыхары, Мікалаю і Марыі Цэлабаевым, якія нарадзіліся ў 1920 годзе, пабраліся шлюбам перад самай вайной, нарадзілі дзіця. Багамольная сям’я да самай смерці захоўвала ікону ў сваім доме, заставалася там яна і пасля іх, ужо ў закінутым доме.
Калі суседзі звярнулі на ікону ўвагу і вынеслі яе з дому, праз тры дні ён згарэў – хтосьці выпальваў непадалёку сухую траву. Цяпер абраз будзе захоўвацца ў краязнаўчым музеі хонаўскай школы.
Поделки, созданные из вторичного сырья, приурочены ко Дню города.
Новое металлическое дерево, произведенное работниками “Спецавтопредприятия” г. Могилёва, расположили на пешеходной зоне по ул. Ленинской, при входе в сквер имени Герцена.
Это уже четвертое подобное дерево, а про три предыдущих Магілёў.media писал ранее.
“Над созданием арт-объекта трудился весь наш коллектив”, — рассказал“Вестнику Могилёва” директор спецавтопредприятия Геннадий Иванченко.
Издание отмечает, что выбор тематики металлических инсталляций по улице Ленинской связан с историческим названием улицы. На протяжении длительного времени она называлась Большой Садовой.
Міністэрства прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя ўгледзела найлепшае азеляненне гарадоў на Гомельшчыне, Віцебшчыне і Магілёўшчыне.
У публікацыі Белта намеснік міністра Аляксандр Корбут гаворачы пра дасягненні не згадаў кранаванне дрэваў у самім Магілёве. Такая праца выклікае ў гараджанаў масу абурэння і скаргаў.
У 2019 годзе за кардынальнае кранаванне дрэў у горадзе, паведамлялателерадыёкампанія «Магілёў», да дысцыплінарнай адказнасці былі прыцягнуты 18 службовых асоб. Пракуратура вобласці тады праверыла азеляненне гораду і выставіла масу прэтэнзіяй. Пасля гэтага актыўнасць у кранаванні дрэваў зменшылі, але не спынілі зусім.
tvrmogilev.by
Было даказана, што «амалоджванне дрэў», як яго рабілі ў абласным цэнтры, згубна адбіваецца на раслінах і нават прыводзіць да іх гібелі.
Па стане на 1 студзеня 2022 года сярэдні ўзровень азелянёнасці паселішчаў у Магілёўскай вобласці – 45% пры нарматыве у 40% ад агульнай плошчы.
Асноўныя крытэры нарматываў, як тлумачыць у міністэрстве, гэта забяспечанасць насельніцтва азелянённымі тэрыторыямі і ўзроўнем азелянёнасьці. У ведамстве лічаць, вызначаныя нарматывы «у цэлым можна лічыць супастаўнымі з еўрапейскімі падыходамі».
Паводле Аляксандра Корбута за першыя пяць месяцаў у беларускіх гарадах і сельскай мясцовасці высадзілі 363 тыс. дрэў і 195 тыс. кустоў. Акрамя таго адрамантавана больш за 1 тысячу кантэйнерных пляцовак для збору адходаў ды знесена звыш 1,1 тыс. пустых старых жылых дамоў.
Жыхар Магілёва заклікае землякоў трымацца на адлегласці ад сценаў будынку на рагу вуліц Першамайскай і Лазарэнкі. У гэтым доме некалі месціўся магазін «Тэатральны», а цяпер «Наш выбар».
Магілёвец цвердзіць, што час ад час ад фасаду дому адвальваюцца кавалкі тынку. Па ягоных словах адзін з іх на дасланым фота. Камлыгаю прыціснутая цырата, каб яе не знесла ветрам, удакладняе ён.
«Увесну і падчас дажджу трымаюся падалей ад сценаў дому, бо страшна. Ад яго адвальваюцца кавалкі, але мне першы раз давялося пабачыць, каб іх выкарыстоўвалі для нечага. Звычайна выкідаюць», – адзначыў аўтар ліста.
Вернікі традыцыйнае шэсьце зладзілі ад катэдры Унебаўзяцця Найсвяцейшай Панны Марыі і святога Станіслава да капліцы святога Антонія, што на каталіцкіх могілках. Імпрэза адбылася 12 чэрвеня.
13 чэрвеня магілёўскія каталікі ўшаноўваюць нябеснага заступніка гораду – святога Антонія. У ягоны гонар раней таксама ладзіліся хросныя хады ў цэнтры гораду.
Святы Антоні стаў апекуном Магілёва ў канцы XVI стагоддзя. Ягоны цудатворны абраз прынеслі ў горад францішканскія прапаведнікі. Сцвярджаецца, што абраз знік у часе Другой сусветнай вайны.
Учорашняя працэсія рушыла па адной з цэнтральных гарадскіх магістраляў – вуліцы імя Лазарэнкі. Інцыдэнтаў падчас шэсьця не было зафіксавана.
У святочнай імшы ўдзельнічалі Мітрапаліт Мінска-Магілёўскі арцыбіскуп Юзаф Станеўскі, а таксама Генеральны вікарый архідыяцэзіі біскуп Аляксандр Яшэўскі ды Апостальскі візітатар для беларускіх грэка-католікаў архімандрыт Сяргей Гаек.
«Эўхарыстыя – гэта адзінства, супакой і прабачэнне, якіх так не хапае сучаснаму свету», – падае словы арцыбіскуп Юзаф Станеўскі, багаслаўляючы працэсіюкаталіцкі рэсурс Catholic.by.
