“Сенатор” с Могилевхимволокно заклеймил позором Витебщину

Константин Сиротин, ничего не мог сделать с убыточностью ОАО “Могилевхимволокно”, но резко осудил аналогичную беспомощность руководителей Витебщины.

Главный инженер и первый заместитель генерального директора ОАО “Могилевхимволокно” Константин Сиротин, горячо поддержал нападки Лукашенко на Витебскую область. 

Он полность согласен с тем, что:

  • недавняя поездка Лукашенко в Витебскую область стала своевременным и принципиально важным сигналом для всей системы государственного управления;
  • требование о наведении «железного порядка» в АПК до 1 января справедливо; 
  • именно некомпетентные управленческие решения привели к сегодняшнему состоянию дел на Витебщине;
  • имеют место системные просчеты в распределении бюджетных средств;
  • деньги белорусского народа должны использоваться максимально эффективно.

Особую тревогу “сенатора” вызвал “факт государственной поддержки за четыре года без ощутимой отдачи”. 

Все высказывания Сиротина абсолютно верные, но проблема в том, что их можно отнести и к предприятию, в руководстве которого находится лично он. “Могилевхимволокно” по уши сидит в долгах, а бесконечные вливания в него бюджетных средств давно показало всю их бессмысленность.

И прежде чем клеймить позором руководителей Витебской области, могилевскому “сенатору” хорошо было бы взглянуть на себя в зеркало.

Ведь вполне возможно, что время полумер прошло и для Сиротина. Очень может статься, что выводить Могилевщину на “путь устойчивого развития” придется без него.

Фото “Могилевские ведомости”.

Могилевщина обогнала Витебскую область по зарплате. Совсем чуть-чуть

Могилевские зарплаты опять плетутся в хвосте. Хуже только на Витебщине, но это не повод для радости.

Беларуские зарплаты всегда славились своей скромностью. А самой непривередливой была в этом смысле Могилевская область. Сейчас на последнюю позицию скатилась многострадальная Витебщина, а мы – вторые сзади.

Национальный статистический комитет опубликовал статистику по областям:

  • Минская – 2889,7 рубля; 
  • Брестская – 2461,8 рубля;
  • Гродненская – 2474,1 рубля; 
  • Гомельская – 2438,8 рубля;
  • Могилевская -2335,1 рубля;
  • Витебская -2323,2 рубля.

Больших подвижек ждать не приходится – в августе зарплата меньше почти на десять рублей, чем в июле. Да и понятие средней зарплаты, как показателя уровня жизни населения, очень относительное.  Как средняя температура у пациентов больницы. 

И удивляться здесь нечему – самые большие зарплаты в абсолютных цифрах в Беларуси у бюрократического аппарата, силовых ведомств и приближенных к власти бизнесменов. Именно эти три кита, поддерживающие режим Лукашенко, и съедают львиную долю всех благ.

Фото иллюстративного характера из открытых источников.

Единой семьей через экватор. Министр приезжал на Могилевщину

Переброска техники между регионами позволит выиграть битву за урожай, утверждает глава Минсельхозпрода Юрий Горлов.

Министр сельского хозяйства и продовольствия изучая ход уборочной, побывал в Кировском, Быховском и Бобруйском районах.

Он рассказал о переброске комбайнов в самую отстающую, Витебскую область, а в остальном не сообщил ничего нового, использовав набор дежурных лозунгов, которыми пестрят государственные СМИ.

Юрий Горлов не стал изобретать колеса и заявил, что:

  1. Жатва в Могилевской области перешагнула экватор, но расслабляться рано.
  2. Сложные погодные условия требуют мобилизации.
  3. Мы подставляем плечо, работаем как единая семья.
  4. Нам нужно хотя бы 7–10 дней без осадков.

Песнями про экватор и сложные погодные условия никого не удивишь – они звучали и в прошлом году и позапрошлом – тоже. Иногда условия даже становились экстремальными.

При этом намолоты в Беларуси год из года растут. Если что-то не складывается – власти жонглируют цифрами, добавляя в официальную статистику своих успехов рапс и отнимая санкции.

Отличительная особенность нынешней битвы за урожай – то, что рапсовое масло стали пить на камеры. Видно, дела совсем плохи… 

Фото ИА “Могилевские ведомости”.

Мядзведзь за ліцэнзію – зубрам падрыхтавацца?

Пасля дзесяцігоддзяў намаганняў па захаванні мядзведзя ў Беларусі, від, які толькі нядаўна пачаў аднаўляцца, стаў мішэнню камерцыйных аўкцыёнаў. Пад выглядам “рэгулявання колькасці” дзяржава прадае права на адстрэл жывёл, што знаходзяцца ў Чырвонай кнізе. І робіць гэта – у інтарэсах замежных паляўнічых і палітычнай кан’юнктуры.

Буры мядзведзь на працягу многіх гадоў меў I катэгорыю аховы – як від, што знаходзіцца на мяжы знікнення. Яго колькасць у 1980-х гадах не перавышала 130 асобін у Беларусі. Толькі дзякуючы строгай ахове і доўгатэрміновай працы з захаваннем арэалу, папуляцыю ўдалося аднавіць да крыху больш як тысячы на пачатак 2025 года. Аднак нават сёння навукоўцы НАН Беларусі папярэджваюць: арэал застаецца фрагментарным, а паўднёвыя рэгіёны, уключаючы Палессе і Бярэзінскую пушчу, усё яшчэ пустыя. Таму поўнае выключэнне віду з Чырвонай кнігі – заўчаснае.

У Беларусі ўжо прайшлі першыя аўкцыёны на права здабычы… канкрэтнага мядзведзя. Не тыповага прадстаўніка віду, не асобіны, якая пагражае людзям, а жывой істоты з GPS-меткай. І ўсё гэта – пад воклічы «вядзём зважанае кіраванне папуляцыяй» і «развіваем паляўнічы турызм». Калі б мядзведзь умеў чытаць прэс-рэлізы, ён бы, мабыць, ужо ўцёк у Польшчу.

Я з маленства ведаю, што мядзведзь у нашых лясах – рэдкі госць. Калісьці іх засталося менш за паўтары сотні, і пра кожнага спецыялісты расказвалі амаль як пра легенду. Але цяпер, дзякуючы ахове, лічбы пайшлі ўгору: па стане на пачатак 2025 года ў Беларусі жыве 1066 мядзведзяў. Гэта сапраўды дасягненне, вынік дзесяцігоддзяў змагання за выжыванне віду, які яшчэ нядаўна лічыўся на мяжы знікнення.

І вось, замест таго каб ганарыцца прыродным адраджэннем і працягваць абарону, дзяржава вырашае адкрыць паляванне. Не для мясцовых, не ў межах неабходнага кантролю, а… праз аўкцыён для замежнікаў. Ці трэба казаць, што асноўныя прэтэндэнты – расійскія аматары страляць па ўсім, што рухаецца?

Мяркуецца, што будуць прададзены «ліцэнзіі» на 20 мядзведзяў у год. Маўляў, гэта мала, навукоўцы ўсё кантралююць, страляць будуць толькі там, дзе высокая шчыльнасць. Але, прабачце, ці не тыя самыя навукоўцы з НАН Беларусі яшчэ нядаўна казалі, што мядзведзь пакуль не засвоіў увесь патэнцыйны арэал, а на Палессі яго па-ранейшаму няма?

Я не супраць разумнага рэгулявання, калі жывёла выходзіць у вёску і становіцца пагрозай. Але дзе тут пагроза, калі лот №1 – самец у Віцебскай вобласці з каардынатамі, імем і прыкладным маршрутам? Мы што, пачалі прадаваць жывёл, як лоты ў інтэрнэт-краме?

Гэта ўжо не пра біялогію і не пра ахову прыроды. Гэта пра палітычную кан’юнктуру. Пакуль краіны ЕС закрываюць паляўнічы турызм, Беларусь адкрывае яго на поўную катушку – відаць, каб замясціць санкцыйныя дзіркі ў бюджэце. І хто ж гатовы выкласці дзясяткі тысяч еўра за «унікальны трафей»? Зразумела, не фермер з Клічава. А той, каму не хапае трофея для кабінета недзе ў Падмаскоўі.

Я не ведаю, колькі будзе каштаваць гэтая ліцэнзія, але дакладна ведаю, што кошт страты даверу да слова «ахова прыроды» нам усім давядзецца аплачваць доўга. І мядзведзь – не першы, і, баюся, не апошні, каго ператвораць у лот пад грыфам «асобая дзяржаўная значнасць». Быць можа, хутка пачнецца адстрэл яшчэ і зуброў? Нядаўна ж іх арэал пражывання пачалі пашыраць – цяпер яны з’явяцца пад Чэрыкавам.

Ці не пара ўжо спытаць сябе: мы ўсё яшчэ краіна, якая бароніць дзікую прыроду – ці краіна, якая прадае яе па частках у аўкцыённай зале?

Якуб Ясінскі

Фота з адкрытых крыніц

Ад 9 да 11 працэнтаў зменшыўся заробак у Хоцімскім, Магілёўскім і Касцюковіцкім раёнах

Зніжэнне рэальных заробкаў у Беларусі назіраецца з сёлетняга сакавіка. Пры гэтым у краіне ёсць раёны, дзе гэта зніжэнне найбольш дынамічнае, піша рэсурс Banki24.by.

Паводле яго, у Магілёўскай вобласці рэальны заробак у ліпені найбольш упаў у Хоцімскім, Магілёўскім і Касцюковіцкім раёнах. У Хоцімскім раёне ён знізіўся да аналагічнага перыяду 2021 году на 11,7%, у Магілёўскім – на 10,3%, у Касцюковіцкім – на 9,1%.

Падобная дынаміка назіраецца ў суседняй Віцебскай вобласці. Тут рэальны заробак у ліпені больш за ўсё ўпаў у Расонскім, Талачынскім і Докшыцкім раёнах. У Расонскім раёне ён знізіўся на 10,2%, у Талачынскім – на 9,3%, у Докшыцкім – на 8,5%.

Banki24.by адзначае, што рэальная зарплата за сакавік па краіне ўпала да супастаўнага месяца 2021 году на 0, 7%, за красавік – на 4, 5%, за май – на 5, 7%, за чэрвень – на 4, 2%, за ліпень – на 5,9 працэнта.

Такім чынам, канстатуе выданне, працэс зніжэння рэальных заробкаў у Беларусі доўжыцца ўжо 5 месяцаў. За гэты час рэальныя заробкі не раслі да аналагічнага леташняга перыяду ні ў адной вобласці. Таксама змяншэнне рэальнага заробку паказваў і Мінск.


Рэальная заработная плата – гэта колькасць тавараў і паслуг, якую можна набыць на намінальную заработную плату; па сутнасці гэта пакупніцкая здольнасць намінальнай заработнай платы.


Намінальная зарплата – гэта канкрэтная грашовая сума, якую атрымлівае работнік.


 

Магілёўшчына застаецца з найменшымі заробкамі ў краіне. Крыху статыстыкі

У ліпені намінальная налічаная сярэдняя заработная плата тутэйшых работнікаў склала – 1343,6 рубля. У параўнанні з чэрвенем яна вырасла на 16,2 рублі (1327,4 рублі). 

У маі ж заробак быў 1277,7 рублі і за месяц тады вырас на 49,7 рублі. 

Вынікі такой арыфметыкі падказваюць, што тэмпы росту зарплаты запавольваюцца. Нязначную надбаўку з’ядае інфляцыя. Гадавая інфляцыя за ліпень склала 18,1 працэнт, што на 0,5 працэнтаў больш, чым у чэрвені, калі гэты паказчык быў 17,5 працэнта.

Ацэньваючы намінальны сярэдні заробак варта ўлічваць, што яго памер падаецца да адлічэння 13 працэнтаў падаходнага падатку і іншых абавязковых выплатаў.

Намінальная налічаная сярэдняя заработная плата па Беларусі ў ліпені 2022 года склала 1644 рублі. Гэта на 18,5 рублі больш, чым у чэрвені.

Найбольшы налічаны заробак да мінусавання падаткаў маюць працаўнікі сталіцы – 2265,7 рублі.

У Віцебскай вобласці, якая таксама ў заробкавых аўтсайдэрах, налічвалі працаўнікам зарплату большую, чым суседзям з Магілёўшчыны на 50,7 рублеў. Яны мелі – 1397,3 рублі.

фота: belmarket.by