Праводзяцца працы па гідраізаляцыі падмуркаў. На ўчастках, вызваленых ад тынкоўкі, можна пабачыць старую цагляную кладку, а таксама сляды рэстаўрацыйных работ у канцы 1980-х, пачатку 1990-х гадоў.
Мураваны касцёл і кляштар кармелітаў узведзены ў Магілёве ў 1738 – 1752 гадах. У 1783 годзе ён стаў цэнтрам рымска-каталіцкай Беларускай дыяцэзіі, і арцыбіскуп Станіслаў Богуш-Сестранцэвіч асвяціў яго ў гонар святога Станіслава. Касцёл размяшчаецца ў дварах паміж Ленінскай і Першамайскай вуліцамі, недалёка ад плошчы Арджанікідзэ.
Падборку артыкулаў нямецкага пісьменніка Ганса Захачовера, які ў складзе нямецкай арміі апынуўся на нашых землях у 1918 годзе, знайшоў і апублікаваў Алег Давід Лісоўскі.
«Гэты горад – ферзь, панна сярод дняпроўскіх гарадоў. Аднак не старая панна, на твары якой гісторыя намалявала зморшчыны, якія павінна прысыпаць і схаваць пудра. Не, гэта хутчэй юная каханка, поўная свежасці, любові да жыцця, і з маленькім, вострым пачуццём уласнай годнасці!» – пісаў у нататках для газеты 10-й нямецкай арміі ландсштурман Ганс Захачовер у чэрвені 1918 года.
Сабор Трох Свяціцеляў на фотаздымку нямецкага салдата ў 1918 годзе
У армейскай газеце выйшлі яго кароткая нататкаі вялізны артыкулl з падрабязным апісаннем гісторыі гораду, характарыстыкай бягучага стану падзеяў пасля рэвалюцыі і трапнымі назіраннямі за норавамі і побытам магілёўцаў.
«Позірк з Дняпра на вытанчана і велічна асветлены белымі цэрквамі, востраканечнымі вежамі і ззяючымі купаламі горад робіць вялікае ўражанне і захапляе прывабнасцю фарбаў. – у захапленні пісаў аўтар – Аблічча гораду ажыўляе вялікая колькасць цэркваў, белыя будынкі якіх ззяюць сваім уласным святлом і ўражваюць вочы і розум значна глыбей, чым, напрыклад, стракатыя цэрквы ў Менску».
Падборку артыкулаў Ганса Захачовера знайшоў і пераклаў калекцыянер і рупліўца магілёўскай спадчыны, філантроп з Аўгсбурга Алег Давід Лісоўскі. Свае пераклады, багата праілюстраваныя фотаздымкамі і малюнкамі часоў нямецкай акупацыі гораду ў 1918 годзе, ён размясціў у сваім блогу і на тэматычных старонках у Facebook.
Магілёў у вачах нямецкага салдата паўстае горадам ваенных
«У Магілёве, як таксама і ў Менску, знаходзіцца шмат расейскіх афіцэраў. І паколькі яны не атрымліваюць жалавання, і мала хто з іх дастаткова заможны, каб плаціць фантастычныя кошты дзеля забеспячэння жыцця, то яны цягнуць вартае жалю існаванне і харчуюцца з вулічнай працы, продажу газет і падобных заняткаў.
Таксама, горадам разбэшчаных расійскіх чыноўнікаў
«Магілёў быў сапраўды горадам чыноўнікаў; цэнтрам дзяржяржаўных установаў. Аднак, трэба дадаць, цэнтрам расійскіх дзяржаўных установаў. І можна сабе ўявіць, што карты, шнапс і «жанчыны» ігралі для іх асноўную ролю, а ад духоўнага развіцця тут адмаўляліся з такой мужнасцю, якой, слава Богу, немцам ніколі не дасягнуць».
Дубравенка на здымку невядомага нямецкага салдата
І, канечне, горадам колішняй царскай Стаўкі
Жыхары гораду, для якіх паводле іх палітычных поглядаў і ўзроўню адукацыі «звяржэнне» цара было зусім недарэчным, а час бальшавікоў здаваўся нацыянальнай трагедыяй, паведамлялі, аднак, што цар зрабіў сябе сапраўды непапулярным.
Само сабой, ён (цар, Мікалай ІІ) быў чалавекам, які выклікаў трапятанне. Аднак, паколькі людзі атрымлівалі інфармацыю не з нейкіх мутных крыніц, але мелі магчымасць штодня ўласнымі вачыма бачыць, як гэты імператар прымаў зусім малы ўдзел у справах свайго войска, як ён дзень і ноч, ператварыўшы яе ў дзень, аддаваўся выпіўцы і нізкім жанчынам, то ўнутраная павага да падобнага манарха, зразумела, не магла імкнуцца ўверх, але мусіла схавацца на дне патрыятычнай душы і вызваліць месца для найзмрочных прадчуванняў.
Тое, што яны не былі марнымі, добра паказаў потым ход вайны сваімі баявымі і палітычнымі падзеямі. Стаўка, якая ставіць клопаты пра армію на другое ці трэцяе месца, сама пазбаўляе сябе жыццяздольнасці.
Аднак, акрамя чыста ваенных падзей Мікалай быў таксама не ў стане выклікаць у насельніцтва прыхільнасць нават чыста па-чалавечы. Распавядаюць, што аднойчы нейкая жанчына ўстала перад яго машынай з нейкай просьбай. І як гэта мусіць адпавядаць бяспецы цара, яе адкінулі ўбок. Аднак цар ніколі не абмовіўся нават словам пра гэтае здарэнне, і яму не забылі гэткую абыякавасць да журбы і бездапаможнасці, да малення аб спачуванні, якую ўбачыў народ у гэтым выпадку.
Мікалай ІІ у Магілёве
Пра аўтара
Ганс Захачовер нарадзіўся ў 1892 годзе ў анямечанай яўрэйскай сям’і. У складзе 10-й нямецкай арміі ён удзельнічаў у Першай сусветнай вайне ў якасці ваеннага карэспандэнта. Доўгі час правёў на франка-германскай мяжы, затым на кароткі час быў пераведзены на Ўсходні фронт, дзе і зрабіў свае нататкі пра наш горад. У пасляваенны час ён стаў шмат пісаць на яўрэйскую тэматыку, быў прыхільна сустрэты ў літаратурных колах, завязаўшы сяброўства з Стэфанам Цвейгам і Эрыхам Марыяй Рэмаркам. У літаратуры ён выступаў пад псеўданімам Хасэ Арабуэна.
Пажаданне аўтара Магілёву
А вось такімі словамі Ганс Захачовер развітаўся з нашым горадам напрыканцы свайго вялізнага артыкула.
«Магілёў! У гэты горад можна закахацца і немагчыма пазбавіцца жадання, каб паходжанне назвы больш ніколі не было сімвалам, але каб горад узмацніўся да новага, заможнага жыцця вольнага ад расійскага прыгнёту».
Ён знаходзіцца ў цяжкім стане і ўведзены ў штучную кому.
Нашы крыніцы паведамляюць пра чарговае надзвычайнае здарэнне са студэнтам Беларуска-Расійскага універсітэта. Юнак са Шклова выскачыў ноччу з пятага паверха свайго дома, дзе ён пражывае разам з маці. Ён застаўся жывы, але атрымаў мноства пераломаў і быў уведзены ў штучную кому. Стан яго пакуль застаецца цяжкім – паведамляюць нашы крыніцы.
Афіцыйных паведамленняў пра дадзены выпадак няма.
Прычыны суіцыдальных намераў пакуль застаюцца няяснымі. Паводле адных крыніц, перад спробай самагубства ён скардзіўся на праблемы са задачай чарговай сесіі. Паводле іншых сведчанняў, праблем з вучобай у маладога чалавека не было.
Апошні падобны выпадак здараўся ў 2016 годзе. Як паведамляліСМІ, студэнт старшых курсаў Беларуска-Расійскага універсітэта здзейсніў суіцыд, выкінуўшыся з аднаго з верхніх паверхаў інтэрната.
Выбралі для вас шмат фота з прапановамі на рынку жылля ў Магілёве. Ад 350 000 баксаў да некалькіх соцень – так-так, не здзіўляйцеся!
Самы дарагі аб’ект нерухомасці ў Магілёве на сённяшні дзень, гэта, канечне, катэдж. Вось такі трохпавярховы дом з пяццю пакоямі на вуліцы Чалюскінцаў гаспадары ацэньваюць у 350 000$.
Зуім крыху не дацягвае двухузроўневы пяціпакаёвы пентхаус на праспекце Міра, у «свечцы» каля гасцініцы Магілёў. 299 000$.
Бліжэйшыя канкурэнты, за якіх, бадай што, не сорамна – чатырохпакаёвая кватэра за 190 000 долараў каля «Кошкінага дома» на праспекце Міра.
У цэнавай катэгорыі звыш 100 000 долараў можна сустрэць стылёвыя, мінімалістычныя прапановы. Вось, напрыклад, двухпакаёўка на рагу Піянерскай вуліцы і Пажарнага завулку навязвае канкурэнцыю шматпакаёвым апартаментам дызайнерскімі якасцямі і тэхналагічным начыннем. 117 000$.
Трохпакаёвая кватэра на вул. Першамайскай – стылёва, прэтэнцыёзна. Дызайн выкананы ў стылістыцы карціннай галерэі.
За 102 000$.
А вось трохпакаёўка на вуліцы Чыгрынава роўна за 100 000$ здаецца, павінна будзе выклікаць у будучага пакупніка прыступ комплексу непаўнавартаснасці.
Але стоп. Гэта ўжо рубрыка «па-багатаму». Працягваем.
Коні на карцінах, сафа ў стылі ампір як цэнтральны элемент хатняй кампазіцыі. Трохпакаёўка за 120 000$ на праспекце Міра.
У тым жа самым доме, дзе пакуль жыве заўзятар «Барсы» з кватэрай за 190 000. Здаецца, мы цяпер ведаем самы дарагі дом у горадзе.
У катэгорыі «трэш» канкурэнтаў, здаецца, няма. Сустракайце трохпакаёўку на бульвары Непакораных за 50 000$.
А вось самая танная кватэра (менавіта кватэра) выглядае так.
За двухпакаёўку ў бараку ў Брадах плюс шэсць сотак у прыдачу просяць роўна 10 000 долараў.
Ёсць і менш бюджэтныя прапановы на рынку магілёўскага жылля. Толькі цяжка назваць гэта паўнавартаснай канкурэнцыяй звыкламу жытлу.
Вось за такі барнхаус у пасёлку Грабянёва просяць каля 9 000$.
Гаспадары агаворваюць, што спальнае месца ў доміку патрабуе дадатковага ўладкавання. Пакуль жа прапануюць сваю пабудову пад офіс, летні домік, шоўрум.
Самай жа таннай прапановай у катэгорыі жылых памяшканняў на спецыялізаваных сайтах аб’яваў намі быў сустрэты… кантэйнер.
240 баксаў і калі ласка – куй сваё шчасце! Сярод іншых падобных кантэйнераў на вуліцы Навіцкага, каля кальца Мясакамбіната.
Маршрут пройдзе праз могілкі і былое гета, Талмуд-Тору, рамеснае вучылішча і прыватныя дамы магілёўцаў-яўрэяў. Маршрут заяўлены як аўтобусна-пешаходная экскурсія на дзве гадзіны.
Упершыню яўрэі згадваюцца ў Магілёве пад 1522 годам, калі ліхвяр і зборшчык мытаў І. Езафовіч атрымаў у горадзе права на збор вагавага падатку, адкрыццё васкабойні і карчмы.
Да пачатку ХХ стагоддзя колькасць яўрэяў у горадзе вырасла да 34% ад агульнага насельніцтва.
Стагоддзі іх суіснавання з карэннымі жыхарамі былі азмрочаныя неаднаразовымі пагромамі, спробай крывавага паклёпу ў 1692 годзе, амаль поўным знішчэннем абшчыны ў 1655 годзе казакамі магілёўскага палкоўніка Канстанціна Паклонскага.
Гэтыя стагоддзі пражывання ў Магілёве яўрэйскай грамады пакінулі значныя культурныя сляды. У архітэктурным выражэнні, гэта будынкі Талмуд-Торы, яўрэйскага рамеснага вучылішча, сінагогі і безліч каменных дамоў на цэнтральных гарадскіх магістралях.
Сто гадоў таму прыватныя дамы насілі імёны сваіх уладальнікаў. Дом Берліна, дом Гісіна, Бернштэйна, Каца, Маховера, Мінахера, Ханіна, Ідэльсона, Зільберман. Яны дагэтуль упрыгожваюць Першамайскую і Ленінскую вуліцы, Пажарны завулак, але ж згубілі свае гістарычныя назовы.
Дом Сары Зільберман да рэвалюцыі і пасля
Распрацаваны маршрут, закліканы ў тым ліку і вярнуць гэтую гістарычную памяць наведнікам экскурсій. Ён пройдзе праз гандлёвую плошчу, Школішча, вуліцы Вароўскага, Ленінскую і Карла Маркса, могілкі на Машэкаўцы і памятны знак на месцы знішчанага ў 1941 годзе гета.
«Магчыма, калісьці гэтыя ацалелыя будынкі яўрэйскай спадчыны – сінагогі, гасцініцы, навучальныя ўстановы, вернуць свае гістарычныя назвы, хаця б на памятных таблічках – адрэагавала навіну ад музейшчыкаў жыхарка Магілёва.
У Магілёве спыненая фабрыка, якая вырабляла дрэвава-стружачныя пліты, мэблю і дэталі да кляёнай драўніны для VMG Industry. Штат прадпрыемства быў 2000 чалавек.
Цяпер стала вядома аб спыненні будаўніцтва аналагічнага прадпрыемства ў Віцебску.
Генеральны дырэктар VMG Group Эгідюс Мокус заявіў у інтэрв’ю інфармацыйнаму агенцтву Baltic News Service аб спыненні ўсяго бізнесу ў Беларусі. Што будзе з актывамі прадпрыемства бізнесовец не сказаў. Пра прычыны такога кроку таксама.
Паводле яго працаўнікі на беларускіх пляцоўках VMG Group адпраўленыя ў прастой.
Сферы дзейнасці VMG ахопліваюць апрацоўку драўніны, упраўленне бізнесам, тэхнічнае абслугоўванне, лагістыку, развіццё прамысловай нерухомасці ў Літве, Беларусі і краінах Еўрапейскага звязу. Група аб’ядноўвае блізу двух дзясяткаў прадпрыемстваў.
VMG WoodArt была створана ў 2018 годзе разам са сваім партнёрам па праекце, шведскай групай гандлю мэбляй Ikea. Планавалася, што ў 2021 годзе на прадпрыемстве пачнецца вытворчасць дранкі і гранул, пазней – піламатэрыялаў і мэблі з масіву. VMG абвясціла ў беларускіх СМІ, што плануе інвеставаць у кампанію каля 80 мільёнаў і стварыць каля 600 працоўных месцаў.
Аб спыненні на «няпэўны час» фабрыкі вырабу вытворчасці мэблі Mebelain у Магілёве раней заявіла літоўская група SBA. На прадпрыемстве працавала больш за 800 чалавек. Віцэ-прэзідэнт групы Эгідзіус Валенцінавічус выказваў надзею, што «з часам сітуацыя вырашыцца ў станоўчым напрамку».
Эксперты папярэджваюць пра відавочнае парушэнне Кодэксу аб культуры.
Рамонтныя работы вядуцца на доме 69А па вуліцы Першамайскай, што ўваходзіць у ансамбль плошчы Леніна. Усе будынкі ў гэтым комплексе ўнесеныя ў спіс гісторыка-культурных каштоўнасцяў, таму любыя работы на аб’ектах ансамбля рэгламентуюцца заканадаўствам.
На ўмовах ананімнасці, эксперт у справе аховы спадчыны падзяліўся з намі меркаваннем, што на бягучы момант падчас правядзення работ адбываецца парушэнне заканадаўчых нарматываў.
Паводле Кодэксу аб культуры, на аб’ектах-помніках забараняецца «навукова не абгрунтаванае змяненне, пагаршэнне ўмоў успрымання нерухомых матэрыяльных гісторыка-культурных каштоўнасцяў». Ахова знешняга выгляду будынкаў, унесеных у спіс гісторыка-культурных каштоўнасцяў, утрымліваецца ў 103 і 104 артыкулах Кодэксу.
Як можна пераканацца на фота, падчас рамонтных работ ствараюцца цалкам новыя балконы, выгляд якіх значна адрозніваецца ад аўтэнтычных. Новыя балконныя пліты выкананы простай жалезабетоннай плітой, якая ляжыць на металічных кранштэйнах.
Аўтэнтычныя балконы былі аздоблены на тарцавых паверхнях фасцыямі – гэта элемент ордэрнай сістэмы ў выглядзе трох «палічак», якія нязначна выступаюць адна над адной. А на сафіце – ніжняй паверхні пліты – мелася заглыбленая прамавугольная філёнга, край якой быў упрыгожаны прафіляваным паясочкам.
Адзначылі Дзень хіміка і можна ўздымаць кошты на паліва.
31 мая «Белнафтахім» не прымусіў сябе чакаць і аб’явіўаб чарговым падаражэнні аўтамабільнае паліва на ўсё тыя ж 2 капейкі.
Цяпер цана 1 літра:
АІ-92-К5-Еўра – 2 рублі 28 капейкі;
АІ-95-К5-Еўра – 2 рублі 38 капейкі;
АІ-98-К5-Еўра – 2 рублі 60 капеек;
Дызельнае паліва 2,38 рублёў.
Чарговае падаражэнне сёлета чатырнаццатае. Яно стартавала 1 сакавіка. За прамінулыя тры месяцы цана 1 літра аўтамабільнага паліва вырасла на 28 капеек.
Намаганні чыноўнікаў, каб Апошні званок выглядаў пафасна аказаліся марнымі. Калі выпускнікі пачалі збірацца ў вызначаным месцы пайшоў дождж. Бюракратычнай частцы Апошняга званка такім чынам перашкодзіла непагадзь.Цэнтральнай часткай свята меліся стаць імпрэзы на галоўных плошчах гарадоў.
Магілёўскія ўлады вымушаныя былі адмянілі прадстаўленне на плошчы Славы. Выпускнікі паразыходзіліся па гораду, заняўшы кавярні і, каб не намокнуць аркі. Дождж не сапсаваў ім настрой. Моладзь радасна віншавала сябе і дзякавала настаўнікам за навучанне.
У некаторых гарадах начальства так старанна рыхтавалася да Апошняга званка, што правяло нават генеральныя рэпетыцыі.
У Бабруйску, прыкладам, некалькі сотняў выпускнікоў сабралі ў суботу на плошчы Перамогі і трэніравалі прадстаўленне са спяваннем гімна, уручэннем асабліва таленавітым грамат, дыпломаў і прамоў «айцоў гораду».
Спяванне гімну выглядала надта пакузушна. Вядучая ўвесь час перапыняла выпускнікоў рэплікамі: «Правы край спявайце! Хор, уключыліся! Цяпер добра! Левы фланг! Чаму не ведаеце словаў! Каб да панядзелка ўсе вывучылі тэкст!».
Школьнікі вяла рэагавалі і а мінакі ахвотна фатаграфавалі тое дзейства, перапытваючы адзін аднаго: «Што гэта за цуд?».
У панядзелак быў забаронены продаж спіртнога. Хаця, даўно не таямніца, што на Апошні званок, а затым выпускны алкаголь закупляецца загадзя. Большасць начных клубаў, рэстаранных комплексаў ужо зарэзервавана. Занятыя нават прыгарадныя аграсядзібы.
Абедзве імпрэзы абыдуцца бацькоў не танна. 50 долараў трэба выкласці ім на віншаванні, падарункі настаўнікам і фатаграфаванні. Пагулянка будзе каштаваць пад 100 долараў. Выпускнікі гімназіяў, напрыклад, ацэньваюць кошт двух імпрэзаў у 300 долараў.
Выпадение дождей связано с тем, что Беларусь находится под влиянием атмосферных фронтов. Синоптики говорят, что он смещается из Карпат. Поэтому в Могилеве погода 30 мая ожидается с переменной облачностью и дождями.
Белгидромет предупреждает, что в отдельных районах ожидаются грозы, сильные дожди и усиление ветра порывами до 15-18 м/с.
Будьте осторожны. Гроза явление опасное. 30 мая 2000 года в деревне Яновка Климовичского района она убила сразу 39 бычков совхоза «Высоковский».
Не забывайте про погодные сюрпризы. Два дня назад, 28 мая, в некоторых районах Могилёвщины выпал град и напугал дачников. Они обеспокоены последствиями для своего урожая. Подтверждение на фото.
Сегодня града не обещают. Пройдут ливни. Температура 15- 17°C. Атмосферное давление в течение суток в пределах от 742-745 мм ртутного столба.
По данным из открытых источников температурная норма для 30 мая для Могилева в последние годы составляет 20°С. Минимальная температура за все время инструментальных наблюдений 2°С была зафиксирована в 1953 году, а максимальная 28°С в 1995 году.
Сабор Трох Свяціцеляў на фотаздымку нямецкага салдата ў 1918 годзе
Дубравенка на здымку невядомага нямецкага салдата
Мікалай ІІ у Магілёве
Дом Сары Зільберман да рэвалюцыі і пасля
