Tag: встреча

Чамадан, вакзал… – на што намякаюць у Магілёўскім аблвыканкаме?

Навіна ад

Чыгуначны вакзал Магілёва – гэта, аказваецца, самае пазнавальнае месца, якое можа прэзентаваць горад, мяркуючы па пазіцыянаванні ў аблвыканкаме.

Пару дзён таму старшыня Магілёўскага аблвыканкама Анатоль Ісачанка прымаў двух каталіцкіх святароў – Мітрапаліта Менска-Магілёўскай архідыяцэзіі Іосіфа Станеўскага і генеральнага вікарыя Менска-Магілёўскай архідыяцэзіі біскупа Аляксандра Яшэўскага.

Усё нібыта добра і прыгожа. Прынамсі, тэлеграм-канал Ісачанкі, акрамя фотаздымкаў з гэтай сустрэчы, нейкіх падрабязнасцяў не месціць. Будзем спадзявацца, што яна прайшла, як раней казалі, “у цёплай, дзелавой і добразычлівай атмасферы”, бо знайсці якую-кольвечы інфармацыю аб выніках гэтай сустрэчы аказалася немагчыма. Яе няма ні ў тэлеграм-канале Ісачанкі, ні на сайце Менска-Магілёўскай архідыяцэзіі, ні ў рэсурсах Магілёўскіх ведамасцей”.

Таму ўвагу прыцягвае пано з картай Магілёўшчыны, на фоне якога спаткаліся свецкія і рэлігійныя ўлады. Калі паглядзець на Магілёў, то яго сімвалізуе чыгуначны вакзал. Ні Ратуша, ні гарадскі тэатр, ні Станіславаўскі касцёл, а месца, дзе людзі звычайна знаходзяцца вельмі нядоўга. 

Як заўважае тэлеграм-канал “Спадчына”, “горад быццам сам нямакае, што найлепшае, што можна зрабіць – сесці на цягнік і з’ехаць адтуль назаўжды”.

Фотаздымак: тэлеграм-канал А.Ісачанкі

Магілёўскі скульптар прадставіў макет помніка мастаку Марку Шагалу. Дзе і калі ён з’явіцца невядома

Навіна ад

Замысліў паставіць помнік Шагалу магілёўскі скульптар Андрэй Вераб’ёў. Аб сваёй задуме ён расказаў на творчай сустрэчы ў магілёўскім музеі Бялыніцкага-Бірулі.

На макеце адлюстраваны сімвал Парыжу – Эйфэлева вежа і летуценны чалавек, які цягнецца да яе, нібы, ляціць. Летуценнік двухаблічны, бо ў ім спалучаныя – жаночы і мужчынскі вобразы адначасова. Ён глядзіць у будучыню – бачыць свой Парыж, але ўглядаецца назад у свае віцебскія карані.

Пакуль невядомыя горад і месца, дзе будучы помнік Шагалу маглі б паставіць. Хаця, па словах Вераб’ёва, ужо знаходзіўся заказчык, які быў гатовы ўкласці грошы ў яго выраб. Помнік плануецца адліць з бронзы памерамі больш за 3 метры.

Андрэй Вераб’ёў лічыцца самым пладавітым магілёўскім скульптарам. Яго творы ўпрыгожваюць Быхаў, Горкі, Круглае, Клічаў, Магілёва. Ён аўтар знакамітых кампазіцыяў са львамі на Дняпроўскім мосце, скульптураў «Гімнасткі» ля Палаца гімнастыкі, «Маленькага прынца» у Камсамольскім скверы і многіх іншых. Вялічэзная скульптура «Кароль і каралева або Пясочны гадзіннік» усталявана і ў Нанкіне – кітайскім горадзе пабраціме Магілёва.

Творчую сустрэчу з Андрэем Вераб’ёвым арганізавала кіраўніцтва музею Бялыніцкага-Бірулі. Яе прысвяцілі 135-годдзя Марка Шагала. На ёй Вераб’ёў апавёў пра сваё першае знаёмства з работамі знакамітага мастака, пра ўражанні ад наведвання шагалаўскіх мясцін у Парыжы і ўплыў Шагала на яго творчасць.

Паводле Вераб’ёва найулюблёнымі тэмы яго творчасці зʼяўляюцца каханне і аўтапартрэт.

Па словах скульптара, ім яшчэ не створаная работа, якая б цалкам адлюстравала яго светапогляд. Але, як лічыць ён, найбольш блізкі яму твор з пясочным гадзіннікам і двума чалавечымі галовамі, якія, нібы, перацякаюць адна ў адну. Станковы варыянт гэтай работы знаходзіцца ў Беларусі, а вялікі помнік упрыгожвае Нанкін.

Андрэй Вераб’ёў кажа, што ў гадзінніку кожная з галоў па чарзе знаходзіцца то знізу, то зверху, а потым наадварот. Адсюль яднанне іх, і адначасова непаразуменні паміж імі.

«Гэта як жанчына і мужчына бачаць свет з розных бакоў, хаця разам і складаюць еднасць і часцяком мяняюцца месцамі», – заўважае ён.