Дзаржаўная сацыёлаг распавяла пра патаемныя жаданні жыхароў Магілёўшчыны

Аналіз “грамадскіх” ініцыятыў Магілёўскай вобласці ідзе поўным ходам: трэба прымаць дэлегацыі і ратаваць шэрых журавоў.

Кіраўнік Цэнтра аналізу грамадзянскіх ініцыятыў Беларускага інстытута сацыялагічных даследаванняў (БІСД) «Народная пяцігодка» Кацярына Рэчыц распавяла пра сінтэз і аналіз, якія праводзіць адна з самых бессэнсоўных структур. У сваім інтэрв’ю Рэчыц паведаміла, што іх інстытуцыя правяла даследаванне мясцовых ініцыятыў на Магілёўшчыне.

Апытанне БІСД паказала, што:

  • жыхары Кастрычніцкага раёна Магілёва занепакоены працай адной з паліклінік;
  • у мікрараёне каля ААТ «Ольса» мясцовыя жыхары хацелі б, каб былі пасаджаныя кусты і дрэвы;
  • жыхароў Глускага раёна хвалюе якасць мабільнай сувязі і пытанне абмежавання палявання ў зоне пражывання чырвонакніжных шэрых журавоў;
  • жыхары Слаўгарадчыны прапануюць перааснасціць гасцініцу «Блакітная Крыніца», каб яна магла прымаць афіцыйныя дэлегацыі.

Складаецца ўражанне, што ўпраўленне аховы здароўя аблвыканкама скасавана разам з «Магілёўзелянбудам», мабільнымі аператарамі Глуска і яго прыродаахоўнай службай, а ў Слаўгарадзе грамадзяне і дня не пражывуць без дэлегацый.

На самой справе і службы на месцы, і слаўгарадчане пакуль не пакутуюць на сіндром Даўна.

Проста за “ініцыятывы” БІСД выдае тое, над чым чыноўнікі павінны працаваць штодня. Навошта? Рэчыц распавяла і пра гэта. Аказваецца, ініцыятывы трэба яшчэ і правесці праз УНС – яшчэ адну структуру-прывід.

Фота: “Магілёскія ведамасці”.

В Осиповичах проанализировали феномен нищенства

Оказалось, сами осиповчане живут зажиточно, а нищие съезжаются сюда из других районов Могилевщины.

Рассуждать о нищенстве в стране, где процветание объявлено состоявшимся фактом – занятие опасное. Осиповичские исследователи этой проблемы старались, как могли, постоянно сдвигая ракурс внимания в сторону религии, помощи бомжам, оказываемой различными службами и черной неблагодарности от асоциальной прослойки населения.

Был даже проведен опрос среди подписчиков телеграм-канала газеты о том, как поступают осиповчане, когда у них просят милостыню. 

Исследование показало, что: 

  • 39 процентов респондентов опускают глаза и проходят мимо;
  • 38 процентов ищут мелочь в карманах;
  • 15 процентов вступают в диалог и пытаются выяснить, на что человек собирает деньги;
  • 4 процента оказывают другую помощь.

Все бы ничего, но любые социологические исследования в стране, где власти страшно опасаются общественного мнения, чреваты  последствиями. 

Вот и осиповичским журналистам проскочить между капельками дождя не удалось. Чтобы сгладить углы, пришлось подчеркнуть, что  “к счастью, бездомные на улицах нашего города наблюдаются нечасто, и все они, как правило, из других районов”. 

Ситуация стала комической. Получилось что нищета плодится в других регионах Могилевщины, а в благополучные Осиповичи нищие съезжаются в надежде на то, что зажиточное осиповчане подадут больше, чем жмоты из Быхова, жадины из Чаус и могилевские скупердяи.

Фото иллюстративного характера из открытых источников.