Палонны расійскі найміт з Бабруйска даў новае інтэрв’ю

Бабруйчанін Сяргей Тарас, які як расійскі найміт трапіў ва ўкраінскі палон, распавёў новыя падрабязнасці пра сябе.

У сакавіку 2026 года Сяргей ужо распавядаў журналістам тэлеканалу “Вот так” пра тое, як наняўся забіваць украінцаў, а потым трапіў ва ўкраінскі палон. У тым інтэрв’ю яго прозвішча – Тарасаў. У новым, якое з ім зрабіў блогер Аляксандр Кабанаў на YouTube-канале BelPol, – Тарас. 

Згодна новых падрабязнасцяў, апошнія гады ён ездзіў на заробкі ў Смаленск. Пры гэтым адзначае, што раней вучыўся ў Кіеве. У маладосці быў асуджаны за крадзёж. Таксама ў Сяргея Тараса нібыта ёсць малодшы брат. 

Падпісаў кантракт з расійскай арміяй у 2024 годзе. Грошы, якія яму пералічылі, былі немалыя – каля 4 млн расійскіх рублёў (3 млн 700 тыс. расійскіх рублёў згодна першаму інтэрв’ю), але ён атрымаць іх не змог, бо яны знаходзяцца на банкаўскім рахунку, да якога Сяргей цяпер не мае доступу.

Цяпер Тарас сцвярджае, што першапачаткова не разумеў, што давядзецца забіваць украінцаў, але, трапіўшы на перадавую, зразумеў, «што тут трэба ваяваць». Раней пра такое неразуменне нічога не казаў.

У першым інтэрв’ю адзначаецца, што бабруйчанін прайшоў падрыхтоўку ў Варонежы, а потым – купянскі кірунак у складзе 1-й танкавай арміі. Цяпер жа, паводле яго, пасля падпісання кантракта ён два тыдні праходзіў ваенную падрыхтоўку як стралок у вучэбнай часці на Смаленшчыне, а затым яшчэ два тыдні – у Луганскай вобласці.

«Нас набіралі ў штурмавыя роты», – кажа ён і адзначае, што актыўнага ўдзелу ў баявых дзеяннях не прымаў. «Я быў у закрэпах. У нас кантакту прамога [з праціўнікам] не было. Мы ахоўвалі», – сцвярджае Сяргей.

Пра абставіны, пры якіх ён трапіў да ўкраінцаў, мужчына не расказвае, але з папярэдняга расповяду вядома, што яго ўзялі ў палон ваяры Расійскага добраахвотніцкага корпусу.

Як і ў сакавіку, так і цяпер Сяргей спадзяецца, што яго абмяняюць на ўкраінскіх ваеннапалонных. Цяпер жа ён яшчэ звяртаецца да суайчыннікаў, якія могуць разглядаць магчымасць удзелу ў вайне.

«Няхай падумаюць, перш чым нешта рабіць. Не на п’яную галаву, а на цвярозую. Вайна – гэта смерць. Чалавек няхай рэальна думае, што ён не проста так ідзе туды, а ідзе паміраць», – кажа бабруйчанін.

Скрыншот @osbbelpol / youtube

Расія ўладкоўвае пляцоўкі для запуску баявых дронаў каля Магілёўскай вобласці

У Смаленскай і Бранскай абласцях Расіі непадалёк ад Магілёўшчыны ўладкоўваюцца новыя расійскія пускавыя комплексы.

Смаленская вобласць

Вайсковы аэрадром Шаталава ў Смаленскай вобласці знаходзіцца за 46 км да мяжы з Беларуссю і за 145 км да Магілёва. Яго пачалі выкарыстоўваць з 2025 года. Гэта найбліжэйшае да краін NATO вядомае месца запуску расійскіх баявых дронаў.

Маштабнае ўладкаванне інфраструктуры на гэтым аб’екце пачалося год таму. Ужо ў першыя месяцы на ўсходняй частцы аэрадрома былі заўважаныя дзве стацыянарныя пускавыя ўстаноўкі для запуску беспілотнікаў тыпу «Шахед». Пазней колькасць такіх пазіцый істотна павялічылася. На спадарожнікавым здымку ад 5 траўня 2026 года, які апынуўся ў распараджэнні Радыё Свабода, можна налічыць каля дзесяці пускавых установак.

Работы на тэрыторыі аэрадрома працягваюцца і цяпер. Акрамя новых стартавых пазіцый, тут былі размешчаныя элементы супрацьпаветранай абароны, а таксама збудаванне, якое па сваіх прыкметах можа выкарыстоўвацца як сховішча для беспілотнікаў.

Паводле інфармацыі ўкраінскіх маніторынгавых рэсурсаў, запускі дронаў з гэтай пляцоўкі адбываюцца рэгулярна і ў асобныя перыяды могуць фіксавацца некалькі разоў на працягу аднаго тыдня.

Спадарожнікавы здымак ад 1 сакавіка 2026 года сведчыць, што аэрадром, верагодна, выкарыстоўваецца не толькі для запуску стандартных «Шахедаў», але і для больш сучасных рэактыўных беспілотнікаў сямейства «Герань». На фотаздымку бачныя цёмныя сляды на снежным покрыве, якія могуць быць вынікам працы рэактыўных рухавікоў падчас стартаў з пускавых установак.

Бранская вобласць

Вайсковы аэрадром Сешча ў Бранскай вобласці знаходзіцца за 45 км да мяжы з Беларуссю і за 190 км да Магілёва. Ён выкарыстоўваўся ў 2022—2023 гадах.

Гэты аэрадром ужо не першы год згадваецца ў кантэксце выкарыстання расійскіх беспілотнікаў у вайне супраць Украіны. Яшчэ ў 2023 годзе прадстаўнікі ўкраінскага вайсковага камандавання заяўлялі, што гэты аб’ект належыць да ліку асноўных пляцовак, з якіх ажыццяўляліся запускі дронаў-камікадзэ. Падобныя высновы агучвала і брытанская разведка, адзначаючы выкарыстанне аэрадрома для атак па ўкраінскай тэрыторыі, у тым ліку на кіеўскім напрамку.

Акрамя выканання баявых задач, Сешча доўгі час захоўвала значэнне аднаго з ключавых лагістычных цэнтраў расійскай арміі. Паводле звестак маніторынгавай супольнасці «Беларускі Гаюн», у перыяд з 2022 па 2024 год праз гэты аэрадром рэгулярна праходзіла перамяшчэнне авіяцыйнай тэхнікі і розных вайсковых грузаў паміж Расіяй і Беларуссю.

У траўні 2023 года аб’ект трапіў пад удар украінскіх беспілотнікаў. Пасля гэтай атакі згадкі пра Сешчу як пра месца запуску «Шахедаў» сталі з’яўляцца значна радзей. Разам з тым аэрадром не страціў свайго значэння для расійскай ваеннай авіяцыі і працягнуў выкарыстоўвацца для транспартных і дапаможных аперацый.

Свежыя спадарожнікавыя здымкі ад 4 чэрвеня 2026 года сведчаць пра далейшае развіццё інфраструктуры аб’екта. На тэрыторыі аэрадрома зафіксаваныя новыя інжынерныя работы, а ў шэрагу месцаў абсталяваныя спецыяльныя земляныя пазіцыі, якія могуць выкарыстоўвацца для размяшчэння сродкаў супрацьпаветранай абароны.

Звяртае на сябе ўвагу і размяшчэнне авіяцыйнай тэхнікі. Транспартныя самалёты знаходзяцца на значнай адлегласці адзін ад аднаго, што можа быць звязана з мерамі бяспекі. Частка паветраных суднаў дадаткова прыкрытая аўтамабільнымі шынамі – такі спосаб абароны расійскія вайскоўцы ўжо неаднаразова выкарыстоўвалі на іншых аэрадромах для зніжэння рызыкі пашкоджанняў у выніку атак беспілотнікаў.

***

Акрамя гэтых двух аэрадромаў, комплекс для запуску дронаў створаны каля вёскі Цымбулава ў Арлоўскай вобласці, за 200 кіламетраў ад межаў Беларусі, комплекс запуску «Шахедаў» пад Наўляй у Бранскай вобласці за 127 км ад беларускай мяжы і комплекс запуску беспілотнікаў каля Асавіцы ў Бранскай вобласці за 163 км да мяжы з Беларуссю.

Фотаздымак: Радыё Свабода

Мікалай Статкевіч: расійскія ядзерныя боегалоўкі захоўваюцца каля Крычава

Расійскія ядзерныя боегалоўкі захоўваюцца ў цэнтралізаваных сховішчах, адно з якіх хуткімі тэмпамі будавалася ў Беларусі каля Крычава, сцвярджае былы вайсковец Мікалай Статкевіч.

Былы палітвязень працягвае аналізаваць магчымыя варыянты развіцця падзей, звязаныя з расійска-ўкраінскай вайной і ўцягнутасцю ў яе Беларусі. Паводле яго, Масква зараз знаходзіцца ў тупіковай сітуацыі і гэта патрабуе ад яе новых падыходаў. 

Мікалай Статкевіч разглядае тры варыянты, якія можа прымяніць Крэмль, каб пастпрабаваць пераламіць нядобрую для яго сітуацыю на сваю карысць.

1) Мабілізацыя. Але ва ўмовах росту тэхналагічнай перавагі Украіны на полі бою яна можа прывесьці толькі да рэзкага павелічэння баявых страт, незадаволенасці ў грамадстве, эміграцыі мужчын, росту выдаткаў на выплаты сем’ям загінулых, змяншэнню колькасці занятых у эканоміцы. 

2) Пашырэнне лініі баявых сутыкненняў за кошт Беларусі. Паўтор аперацыі 2022 года пры адсутнасці фактару раптоўнасці і гатоўнасці ўкраінскага боку не атрымаецца. 

Прымушэнне да ўдзелу ў вайне беларускага рэжыму вялікай карысці не прынясе, бо нават напад ўсіх 23 тысяч сухапутных войскаў Беларусі пры адсутнасці ў іх баявога досведу, навыкаў масавага баявога прымянення дронаў, ды і неабходнай колькасці саміх дронаў прывядзе толькі да знішчэння нафтаперапрацоўчых заводаў, бліжэйшых чыгуначных станцый ды блакавання маршрутаў забеспячэння групоўкі ўварвання. І ў выніку – да яе знішчэння. Шматлікія “спецназы” ўнутраных войскаў, навучаныя для разгону бяззбройных дэманстрантаў ды затрымання ўзброеных кухонным нажом п’яных зламыснікаў, толькі падвысяць лік баявых страт. Масавая ж мабілізацыя людзей, якія ў сваёй масе хочуць палітычных перамен, можа прывесці толькі да масавай здачы ў палон ці пераходу цэлых падраздзяленняў на супрацьлеглы бок, ці, нават, да ўзброеных мяцяжоў. Карацей, лепш і не спрабаваць.

3) Прымяненне тактычнай ядзернай зброі. Пагрозы гэтага ўжо прагучалі напярэдадні параду 9 траўня. “Не сумняюся – піша Статкевіч –  што “дазвол” Зяленскага на парад 9 траўня расійскія генералы ўжо трактавалі свайму галоўнаму начальніку, як вымушаны страхам перад пагрозай ядзернай зброяй. Таму гэтыя пагрозы будуць працягвацца.” Найбольш эфектыўным відам такіх пагроз у Крамлі лічаць трэніроўкі па баявому прымяненню ядзернай зброі. Звычайна ядзерныя боегалоўкі ў расійскім войску, адрозна ад NATO, захоўваюцца ў цэнтралізаваных сховішчах, адно з якіх хуткімі тэмпамі будавалася ў Беларусі каля Крычава. Перад іх прымяненнем боегалоўкі калонамі закрытых грузавых аўтамабіляў пад аховай развозяцца да сродкаў іх прымянення – самалётаў ці ракет. Сама гэта дастаўка перыядычна трэніруецца. Але такія трэніроўкі маюць і іншы сэнс. 

Вываз нечага з цэнтралізаваных сховішчаў адразу ж выяўляецца сродкамі касмічнай выведкі краін NATO. Адразу ж узнікае пытанне, што яны вывозяць – сапраўдныя боегалоўкі ці іх макеты. Усе ж разумеюць, што пачатак ядзернага нападу будзе замаскіраваны пад такую трэніроўку. Таму сама трэніроўка ўжо з’яўляецца пагрозай ядзерным нападам. Пасля пачатку расійска-украінскай вайны Пуцін неаднаразова аб’яўляў такія трэніроўкі ў маштабах усёй Расіі, каб напалохаць Захад і прымусіць яго спыніць падтрымку Украіны. Але ядзерная трэніроўка толькі ў Беларусі гэта пагроза, найперш, Еўропе. У першую чаргу, Украіне і суседнім краінам NATO.

Фотаздымак: Sputnik

Бабруйчанку затрымалі за відэа трохгадовай даўніны з расійскай вайсковай тэхнікай

39-гадовую спецыялістку па перманентным макіяжы з Бабруйска затрымалі за адпраўку відэа з расійскай вайсковай тэхнікай «экстрэмісцкаму рэсурсу».

Жанчына стала фігуранткай крымінальная справа па артыкуле аб «садзейнічанні экстрэмісцкай дзейнасці» (арт. 361-4 КК), піша прэс-служба Следчага камітэта.

Паводле ведамства, бабруйчанка ў сакавіку 2022 года ехала на аўтамабілі са Светлагорска ў Мінск і Бабруйск. Па дарозе яна зняла на відэа калону тэхнікі, якая ехала ў Гомельскую вобласць, і адправіла запіс «экстрэмісцкаму каналу».

Сілавікі сцвярджаюць, што жанчына на допыце прызнала сваю віну і раскаялася. Акрамя таго, па іх сведчаннях, яна планавала пакінуць краіну і актыўна цікавілася гэтым пытаннем у інтэрнэце. З санкцыі пракурора да яе прыменена мера стрымання ў выглядзе заключэння пад варту.

Муж бабруйчанкі адбывае тэрмін па пратэсным крымінальным артыкуле, як піша СК, яго асудзілі за «ўдзел у масавых беспарадках» у верасні 2020 года.

Фота: Qafqaz.media