Крычаўскія чыгуначнікі паставілі на ход тры паравозы 1950-х гадоў

Адзіную ў краіне, рарытэтную тэхніку здымаюць у кіно і паказваюць на настальгічных акцыях па ўсёй Беларусі.

Тры паравозы 1950-х гадоў рэканструявалі і паставілі на ход у лакаматыўным дэпо “Крычаў” – расказвае “СБ – Беларусь сёння”. Усяго ў дэпо захоўваецца дзевяць паравозаў, якія выпускаліся ў 1930-1950 гадах і эксплуатаваліся да 1970-х гадоў.

Начальнік лакаматыўнага дэпо «Крычаў» Вячаслаў Цумараў расказаў пра гэтую тэхніку цікавыя факты:

– Самы стары паравоз на базе лакаматыўнага дэпо «Крычаў» – 1931 года выпуску, серыі ЭМ. Дакладна невядома, ці ўдзельнічаў ён у баях у часы вайны, але тэндэр – спецыяльны вагон, які прычапляецца да паравоза і прызначаны для перавозкі запасу паліва – увесь пасечаны снарадамі і аскепкамі.

– Паравоз з тэндэрам поўнай загрузкі важыць прыкладна 150 тон: запас вады – 27 тон, вугалю – 18 тон.

– Крычаўскі паравоз не аднойчы ўдзельнічаў у здымках кіно. У ліку такіх стужак, напрыклад, “Лёс дыверсанта”. Хутка выйдзе на экраны яшчэ адна ваенная карціна, якую здымалі недалёка ад Крычава на чыгуначным мосце праз Сож.

Усе адноўленыя паравозы – серыі ЭР, 1950-х гадоў. Каб іх рэканструяваць, спецыялісты вывучалі адпаведную літаратуру, а таксама дапамог вопыт работнікаў старэйшага пакалення, якія самі яшчэ ездзілі на падобных машынах. Усе шыльды на тэхніцы, літары і подпісы – арыгінальныя, падкрэсліваюць у дэпо.

Для працы з паравозамі ў Крычаве падрыхтавалі восем чалавек – чатырох машыністаў і чатырох памочнікаў машыністаў. Для іх пашылі адмысловую форму па ўзорах 1930-х гадоў.

кричев паровоз

Зараз гэтая тэхніка ездзіць па Беларусі, удзельнічае ў настальгічных акцыях, а таксама здымаецца ў кіно. У планах дэпо – аднавіць яшчэ адзін, чацвёрты паравоз. Пра асаблівасці работы з рарытэтнай тэхнікай расказаў машыніст Максім Жарыкаў:

– Карміць яго трэба вельмі часта, падтрымліваючы пэўны ціск пары ў катле. Каб даехаць ад Крычава да Касцюковічаў – гэта прыкладна 45 кіламетраў, трэба спаліць каля дзевяці кубоў (вугля ці дроў). Хаця залежыць ад таго, што і як вязеш. У вугля цеплааддача вышэй. Канструкцыйная хуткасць лакаматыва – 65 кіламетраў у гадзіну, але мы едзем павольней – шкадуем тэхніку. А сучасныя цеплавозы могуць развіваць хуткасць больш за 100 кіламетраў за гадзіну.

Фота: СБ

Адзін з лепшых твораў старажытнабеларускага мастацтва аказаўся паходжаннем з Мсціслава

Навукоўцы правялі новую атрыбутацыю знакамітага “Укрыжавання з Галубічаў” з фондаў Нацыянальнага мастацкага музея Беларусі. Месца і час яго стварэння аказаліся нечаканымі.

Укрыжаванне з Галубічаў доўгі час лічылася самым старажытным скульптурным творам беларускага мастацтва. У навуковай літаратуры яго датавали XIV стагоддзем і характарызавалі як прыклад раманскага стылю – а гэта нават больш старажытны чым гатычны стыль у сярэдневяковай культуры.

На працягу дзесяцігоддзяў мастацтвазнаўцы былі перакананыя, што скульптура паходзіць з Заходняй Беларусі – вёскі Галубічы ў Віцебскай вобласці. Ёй былі прысвечаныя шматлікія навуковыя публікацыі, у якім хдзначалася, што гэта самы ранні з падобных помнікаў на тэрыторыі Беларусі. “Паліхромнае драўлянае распяцце з Галубічаў з’яўляецца ўзорам дасведчанасці мясцовага майстра-разьбяра, на чыю творчасць паўплывалі асаблівасці суровага стылю еўрапейскага абарончага дойлідства і пэўныя павевы італьянскага мастацтва. Асаблівасцямі твора з’яўляюцца суровасць вобраза, манументальнасць, лаканізм выразных сродкаў.”

Але, як высветлілі навуковыя супрацоўнікі Нацыянальнага мастацкага музея, дзе захоўваецца твор, гэтая атрыбутацыя аказалася памылковай. Лекцыю вядучага навуковага супрацоўніка аддзела старажытнабеларускага мастацтва​ Станіслава Чавуса, прысвечаную распяццю “з Галубічаў” размясціла на сваёй старонцы ў Youtube рэдакцыя “Радыё Марыя”.

Пераблыталі два распяцці

Прычынай для памылковай атыбутацыі вядучы навуковы супрацоўнік Нацыянальнага мастацкага музея Станіслаў Чавус называе элементарную блытаніну. Падчас навуковай апрацоўкі твора, калі ён ужо знаходзіўся ў фондах музея пасля Другой Сусветнай вайны, мастацтвазнаўца Ала Лявонава звязала гэты твор з інвентарным нумарам, пад якім значылася “Распяцце Хрыстос з дрэва, рук не хапае…” з Галубічаў. 

инвентаризация
Запіс у інвентарнай кнізе, які заблытаў даследчыкаў.

Сучасныя даследчыкі звярнулі ўвагу на той факт, што пад гэтым нумарам адзначана распяцце значна меншага памеру – усяго 40 сантыметраў у вышыню. Аналіз фондаў дазволіў ім знайсці сапраўднае распяцце з Галубічаў, якое цалкам адпавядае апісанню і гісторыі паходжання. Вось яно.

распятие 

Пасля інтэнсіўных фондавых пошукаў спецыялістам удалося прасачыць храналогію перамяшчэнняў мастацкага твору па музейных калекцыях. Высветлілася, што ў Нацыянальны мастацкі музей ён патрапіў у выніку пасляваеннага вяртання культурных каштоўнасцяў, вывезеных у Германію. Нямецкія інвентарныя надпісы дазволілі прасачыць першапачатковае месцазнаходжанне скульптуры – створаны ў 1920-х гадах у Мінску Беларускі Дзяржаўны музей, куды звозіліся творы мастацтва з усёй Беларусі. 

Як высветлілася, у Беларускі Дзяржаўны музей распяцце трапіла ў выніку перавозу ў сталіцу цэлага комплексу культурных каштоўнасцяў з Мсціслаўскага царкоўна-гістарычнага музея ў 1924 годзе.

Не XIV а XVІ стагоддзе?

Ранейшая мастацтвазнаўчая характарыстыка распяцця абапіралася і на мясцовасць, і на гісторыю пасялення, з якога, як меркавалася, паходзіў твор. Заходнебеларускі рэгіён знаходзіўся пад моцным уплывам еўрапейскіх культурных стыляў ужо з часоў сярэднявечча, а самі Галубічы вядомыя пачынаючы з XIV стагоддзя. Лаканічныя, суровыя рысы скульптуры натыкнулі даследчыкаў на выснову, што распяцце больш старажытнае, чым распаўсюджаныя пазней на беларускіх землях традыцыі Рэнесанса і барока. Пагэтаму і сфармаваўся кансэнсус лічыць гэты твор прыкладам раманскага стылю.

Цяпер жа гэтыя высновы можна смела аспрэчваць і прапаноўваць новыя інтэрпрэтацыі выбітнай гісторыка-культурнай каштоўнасці. Некаторыя з даследчыкаў, звяртаючы ўвагу на спецыфічнае мадэліраванне галавы скульптуры, а таксама асаблівасці выпуклых элементаў на грудзях фігуры выказваюць меркаванні, што найбольш верагодная даціроўка твору – XVІ стагоддзе. Але – як час яго стварэння, так і стыль, і асаблівасці бытнавання цяпер патрабуюць новага, і не менш займальнага даследавання.

Фота: “Радыё Марыя”

Бобруйскую крепость собираются реставрировать, Быховский замок – уже нет

Перспективы реставрации комплекса Бобруйской крепости есть. И у Быховского замка они были, но закончились пустыми обещаниями и даже саботажем со стороны чиновников.

Светлое будущее Бобруйской крепости

Во время рабочей поездки министра культуры Анатолия Маркевича в Бобруйск, обсуждались этапы реконструкции  Бобруйской крепости и финансирования объекта.

Председатель Могилевского облисполкома Анатолий Исаченко сразу заявил: наша задача – восстановить Бобруйскую крепость, привлечь сюда туристов и показать наше историческое прошлое.

А недавно фрагмент Бобруйской крепости пытались по дешевке продать тому, кто его отреставрирует. На сайте райисполкома разместили соответствующее объявление.

Теперь, похоже, тактика властей изменилась. Анатолий Исаченко вспомнил о том, что в годы войны в крепости размещался концлагерь, «был геноцид нашего народа, мы должны об этом помнить и сделать все, чтобы восстановить историческую справедливость. Это важно для воспитания подрастающего поколения – показать правду такой, какая она есть, чтобы наши дети знали о подвиге родителей».

Обсуждались источники финансирования. Предполагается, что оно будет разноуровневым:

  •       областной, республиканский и союзный бюджеты;
  •       субботники;
  •       частные пожертвования;
  •       привлечение инвесторов;

Планы у Анатолия Михайловича, конечно, наполеоновские, но у тех, кто хоть немного знаком с перипетиями ухода властей за историко-архитектурным наследием Могилевщины, вся эта тактика и стратегия может вызвать дежа вю.

Быховский замок, как образец пустых обещаний

Похожая история была ведь и с Быховским замком, а закончилась она, как известно, полным пшиком: замок превратился в «фрагменты замка», а сил у властей хватило только на реставрацию двух сторожевых башен и покупку маскировочной сетки для руин ко Дню письменности.

Если уж на то пошло и тема геноцида стала столь модной в последние год-два, то и в Быховском замке, как и в Бобруйской крепости тоже содержались евреи, позже уничтоженные гитлеровцами.

Есть об этом даже художественная книга, однако написавший ее быховчанин находится в вынужденной эмиграции, а его романы запрещены, как в Беларуси, так и в «братской» России.

Может с Бобруйской крепостью что-то и выйдет, но все благие намерения наших «историков» и «крепких хозяйственников» относительно Быховского замка привели к тому, что многострадальному памятнику архитектуры пришлось пройти через все круги ада:

  1.       Замок сдавался в аренду индивидуальному предприятию. Итог – уничтожение крыши строения и разбитые, в поисках кладов, дымоходы.
  2.       Санитарная очистка территории замка бульдозерами. Итог – варварски разрушенный угол здания.
  3.       Попытки поставить здание на баланс. Итог – у руин до сих пор нет конкретного владельца.

уничтожение памятников национальной архитектуры

Где искать инвесторов?

Тема частных пожертвований и инвесторов тоже очень щекотливая. В связи с этим стоит вспомнить еще один исторический памятник – Быховскую синагогу. Она, в свое время, одевалась в строительные леса, начинался ремонт крыши строения, планировалось, что там будет размещен музей могилевского еврейства.

Сегодня памятник архитектуры XVII века наглухо заброшен, а потенциальные инвесторы (имеются в виду не убыточные предприятия Беларуси, а солидные еврейские фонды) после ряда антисемитских высказываний Лукашенко трижды подумают, прежде чем скидываться как на синагогу в Быхове, так и на Бобруйскую крепость.

Не хочется злопыхательствовать. Возможно, участь Бобруйской крепости будет лучше, чем у Быховского замка и планы могилевских властей воплотятся в жизнь.

Для этого ведь надо не так уж и много: поменьше мелькать в прессе с громкими заявлениями и отвечать за свои слова.

 Фото из открытых источников.

Стартаваў Рыцарскі фэст у Мсціславе – вось яго поўная праграма

Сёння ў Мсціславе пачаўся “Рыцарскі фэст” – бадай, лепшае ў Беларусі свята з рэканструкцыяй сярэдневяковай гісторыі. 

Стала вядомая падрабязная праграма фестываля. Будуць масавыя баі, фаер-шоў і нават гумарыстычныя паскакухі на конях. Публікуем праграму цалкам, але арганізатары звяртаюць увагу, што ў мерапрыемствах магчымыя змены.

3 жніўня

ПЛОШЧА ПЯТРА МСЦІСЛАЎЦА

10:00 – Урачыстае адкрыццё свята сярэднявечнай культуры “Рыцарскі фэст. Мсціслаў”

Конкурс сярэднявечнага касцюма “Касцюм эпохі”. Уваход вольны.

ВУЛ. САВЕЦКАЯ

вул. Савецкая, 11 (будынак былой гасцініцы, кафэтэрый “Казка”)

13:30 – 22:00 – Выстава “Паляванне на ведзьмаў”. Кошт квітка – 5 руб., 3 руб. 

Фотазона. Кошт квітка – 2 руб., 1 руб. 50 кап.

13:30-20:00 – Квест “Скарбы сярэднявечча”. Кошт квітка – 4 руб. 

вул. Савецкая (бакавы бок аптэкі)

10:00 – Інтэрактыўна-тэатралізаваныя пляцоўкі “Мсціслаў старажытны”.

10:00-11:00, 12:30-13:30, 14:00-15:00, 17:00-18:00 – Беларускі лялечны тэатр “Батлейка” (Выступленне лялечных тэатраў бібліятэк Мсціслаўскага раёна). Кошт квітка – 1 руб. 50 кап.

ВУЛ. ЮРЧАНКІ (скрыжаванне вул. Савецкай і вул. Юрчанкі)

10:00-22:00 – Выстава матылькоў “Пырхаючыя кветкі”. Кошт квітка – 5 руб.

ВУЛ. САВЕЦКАЯ, ПІРАГОЎСКАЯ, ЮРЧАНКІ

10:00 – Праца гандлю.

10:00 – Праца “Гарады майстроў”, атракцыёнаў, кірмашы.

ВУЛ. КАМСАМОЛЬСКАЯ (ПАЖАРНАЯ КАЛАНЧА)

10:30-22:00 – Наведванне назіральнай пляцоўкі. Экспазіцыя “На службе пажарнай”. Кошт квітка – 2 руб., 1 руб.

ВУЛ. КАЛІНІНА, 21 (тэрыторыя Дзіцячай школы мастацтваў)

12:00-19:00 – Сярэднявечны квэст “Таямніцы старога горада” Кошт квітка – 3 руб. 50 кап.

РАЁННЫ ЦЭНТР КУЛЬТУРЫ (вул. Пралетарская, 42)

23:00-02:00 – Святочная начная дыскатэка. Кошт квітка – 4 руб.

ЗАМКАВАЯ ГАРА

11:30-22:00 – Выстава-продаж, майстар-класы па мастацкай коўцы (Цэнтральны ўваход на Замкавую гару, каля ўваходнай брамы).

11.30 -= Прэзентацыя, дэгустацыя страў сярэднявечнай кухні “Багатырская трапезная” (Альтанкі).

11:30-22:00 – Выстава “Зброя ўсіх стагоддзяў” (Вежа-данжон). Кошт квітка – 7 руб.

Экскурсія “У віхуры стагоддзяў”. Выстава “Па слядах маманта” (Раскоп старажытнага гарадзішча). Кошт квітка – 2 руб., 1 руб.

11:30-13:10 – Сярэднявечная казка “Легенда пра Мсціслаў” конна-гістарычнага клуба “Залатая шпора”. Бугурты, баі пешых рыцараў у фармаце 3*3 ці 1*1. Кошт квітка – 6 руб.

14:00-15:40 – Паказальныя выступленні, трукавае шоу клуба “Шатландская пяхота” (г. Маладзечна). Канцэрт фолк-групы “Хмяльны вір” (г.Мінск), майстар-клас па сярэднявечных танцах. Кошт квітка – 6 руб.

16:30-18:10 – Гумарыстычнае конна-трукавае шоу “Няўдалыя Сваты” клуба “Залатая шпора”. Тактычныя бугурты “Захоп сцяга”, “Ахова Караля” і г.д. Масавыя бітвы. Турнір лучнікаў. Кошт квітка – 6 руб.

19:00-20:40 – Рыцарскія забавы (XV стагоддзе) конна-гістарычнага клуба “Залатая шпора”. Масавыя баі, тактычныя манеўры. Тэатралізаваны штурм замка. Кошт квітка – 6 руб.

21:30-23:30 – Фаер-шоу “Атама” (г. Віцебск). Фаер-шоу вогненнага цырка “Крэсіва” (г.Мінск). Канцэрт гурта “Без панікі” (г.Мінск). Канцэрт гурта “Дудары” (г.Мінск). Кошт квітка – 10 руб.

4 жніўня

00:10-03:30 – Выступ этнатэатра “Кетры” (г. Мінск). Фаер-шоу клуба “Маоры” (г. Магілёў). Канцэрт гурта “Тровальвальд” (г. Мінск). Канцэрт “РэдФокс бэнд” (г.Мсціслаў). Дэманстрацыя мастацкага фільма “Магіла льва”. Кошт квітка – 8 руб.

Як зараз выглядае сядзіба Мяшчэрскіх у Клімавічах, цалкам знішчаная дзеля “Дажынак”

У межах падрыхтоўкі да рэгіянальных “Дажынак” у Клімавічах ідзе працэс адбудовы адзінай гістарычнай славутасці, дома-сядзібы князёў Мяшчэрскіх. Вясной гэтага года аўтэнтычны будынак цалкам знеслі – паведамлялі mogilev.media – матывуючы гэта зносам драўляных канструкцый на 80%.

У выніку быў узведзены цалкам новы падмурак (з газасілікатных блокаў), а таксама была замененая ўся драўніна помніка. Не пакінулі нават арыгінальных вокан – заўважаюць аўтары Тэлеграм-канала “Спадчына”.

“Адзіны плюс – вярнулі на гістарычнае месца ўваход. Ён гістарычна быў на вуліцу, але ў апошні час быў закладзены і зашаляваны, а з боку дома прыбудаваны тамбур з новым уваходам. – адзначаюць аўтары канала па маніторынгу за аховай гісторыка-культурнай спадчыны – А яшчэ вярнулі балкон, для засцеражэння якога ад сонца і ападкаў быў зроблены такі незвычайны вынас даху.” 

Чакаецца, што будынку будзе вернуты аўтэнтычны дэкор.

Фота: rodniva.by і з адкрытых крыніц

Сёння – гадавіна “Трубяцкой разні”, калі было знішчана амаль усё насельніцтва Мсціслава

22 ліпеня 1654 года ў самым пачатку вайны Расіі супраць Рэчы Паспалітай войска расійскага князя Аляксея Трубяцкога штурмам узяло горад Мсціслаў і здзейсніла масавае забойства мясцовых жыхароў, якое ўвайшло ў гістарычную памяць як “Трубяцкая разня”. Паводле ацэнак сучаснікаў, акупантамі было знішчана ад 10 000 да 15 000 чалавек. Шматлюдны і росквітны горад на ўсходзе Магілёўшчыны ў выніку катастрофы заняпаў і больш ужо не вярнуў сваю былую веліч.

Беларускі гісторык Міхаіл Без-Карніловіч пісаў пра тое, што памяць пра «разню Трубяцкога» ў Мсціславе захоўвалася ў народных паданнях нават у сярэдзіне XIX стагоддзя. Расійскі гісторык Аляксей Лобін мяркуе, што прычына, па якой рускія войскі здзейснілі настолькі маштабнае забойства, звязаная з тым, што горад аказаў моцнае супраціўленне.

На выяве: Разня манахаў-кармелітаў рускімі салдатамі, фрагмент фрэскі з Кармеліцкага касёла ў Мсціславе.

“У госці да радзімічаў” – неапаганскае свята ў Радамлі пройдзе 27 ліпеня

Як і заўсёды, у праграме этнафестываля – рэканструкцыя паганскіх рытуалаў, канцэрт, касцёр.

Свята раннесярэднявечнай культуры адбудзецца на Замкавай гары паселішча Радамля Чавускага раёна 27 ліпеня. Гэта будзе ўжо адзінаццаты этгафестываль, прысвечаны дахрысціянскай мінуўшчыне славян Магілёўскага рэгіёна. Мерапрыемства пачнецца ў 17.00 і завяршыцца каля 22.00 – перадаюць “Магілёўскія ведамасці”. Звычайна для гасцей фестываля арганізуюцца дадатковыя аўтобусныя рэйсы з Чавус.

Гасцей чакаюць тэатралізаваныя дзеянні з удзелам клубаў гістарычнай рэканструкцыі, звязаныя з побытам племя радзімічаў, абрады, рытуалы, здабыча жывога агню. А таксама тэматычны канцэрт “Ад мінулага ды сучаснага” з удзелам фальклорных ансамбляў Магілёўскай вобласці, конкурс “Радзіміцкія забавы”, работа музея пад адкрытым небам, выставы, выставы-продажы ўмельцаў, майстроў і рамеснікаў, інтэрактыўныя зоны, атракцыёны ў духу ранняга сярэднявечча.

Фота: “Магілёўскія ведамасці”, архіў

Участники «Бард-рыбалки» посвятят свои песни 100-летию Булата Окуджавы

Пока безумный наш султан сулит дорогу нам к острогу – на «Большой бард-рыбалке» в Чечевичах  будут звучать песни Окуджавы.

В программе фестиваля «Бард-рыбалка», который пройдет 26-28 июля в деревне Чечевичи Быховского района анонсировано мероприятие «Ваше благородие госпожа Удача», которое  будет посвящено 100-летию Булата Окуджавы.

Организаторы называют этот фестиваль «мультикультурным», но каким «мульти-пульти» он бы не был, стоит помнить о том, в какой стране он проходит.

Буквально вчера МВД похвалилось облавой на рок-концерте под Пинском, в ходе которой  было задержано 56 человек.

Прислужники режима объявили о том, что пресекли «незаконное мероприятие неонацистов-экстремистов», а поскольку в Беларуси сегодня каждый второй и неонацист, и экстремист, то облавы прекратятся еще нескоро.

Тем поразительнее то, что на бард-рыбалке разрешат петь песни главного проповедника свободы, любви, добра и чистоты – всего того, что несовместимо с мракобесием, творящимся в нашей стране.

Думается, если Булат Шалвович был бы жив, он обязательно воспользовался  авторским правом и запретил бы петь свои песни в Беларуси, превращенной в большой концлагерь.

Интересен и тот факт, что идеологи Лукашенко не нашли ничего крамольного в песнях Окуджавы.

Тут все просто: белорусские пропагандисты в большинстве своем люди невежественные и, наверное, полагают, что кроме песенок к “Приключениям Буратино” и хитов “Белого солнца пустыни” и “Белорусского вокзала” Окуджава ничего не сочинил.

А между тем, великий бард, которого называют совестью целой эпохи, исполнял вещи посильнее «Перемен» Виктора Цоя.

Что ж, пока безумный наш султан сулит дорогу нам к острогу, у гостей «Большой бард-рыбалки» появится шанс приобщиться к разумному, доброму и вечному.

Фото: МВД Беларуси, скриншот.

Историко-культурное наследие в Бобруйске продают за одну базовую

Фрагмент Бобруйской крепости по дешевке продадут тому, кто его отреставрирует.

Власти больше не дают обещаний позаботиться об историко-культурном наследии Беларуси. Ведь обещания эти, как правило, не выполняются. Если верить им, то реставрация Быховского замка должна была начаться еще в 2018-м. Не началась. Все деньги ушли на поддержку убыточных предприятий, непомерно разросшийся бюрократический аппарат и поддержку «слабовиков».

Теперь режим применяет другую тактику – пытается продавать историческое наследие оптом и в розницу в надежде на то, что инвестор отреставрирует наши замки за свой счет.

Очередь дошла и до Бобруйска – на сайте райисполкома появилось объявление о продаже за одну базовую величину редюита правого входного плацдарма второго полигона Бобруйской крепости, сообщает БелТА.

Тот, кто приобретет двухэтажное строение площадью 545,7 квадратного метра, будет обязан отреставрировать его в течение трех лет с момента совершения сделки.

Фото: БелТА.

Сёння ў Магілёве пройдзе прэзентацыя праекта, які можа знішчыць Замкавую гару і парк Горкага

10 ліпеня ў Магілве ў будынку гарвыканкама пройдзе афіцыйная прэзентацыя праекта «Рэканструкцыя парка імя Горкага з узвядзеннем музейнага комплексу і добраўпарадкаваннем тэрыторыі ў г. Магілёве». Гэты праект прадугледжвае будаўніцтва ў парку Горкага музейнага комплекса, прысвечанага І Сусветнай вайне і перабыванню ў Магілёве Стаўкі Вярхоўнага галоўнакамандуючага, цара Мікалая ІІ. 

Абмеркаванне арганізаванае Магілёўскім гарадскім выканаўчым камітэтам, а заказчыкам па аб’екце выступае Упраўленне капітальным будаўніцтвам г. Магілёва. Абмеркаванне будзе праходзіць да 19 ліпеня, а сёння ў 15.10 у гарвыканкаме (кабінет №320) адбудзецца афіцыйная прэзентацыя праекта.

Прапанаваны да абмеркавання праект дэманструе, што паводле ідэі ініцыятараў будзе праведзена маштабнае будаўніцтва на Замкавай гары, са знішчэннем велізарнага аб’ёму культурнага слою. Таксама ў выпадку будаўніцтва музейнага комплекса, будзе знішчаны парк Горкага – ад яго, паводле праекта, застанецца ўсяго пару дрэў.

Фота: mogilev.gov.by