Княгіня і лесавічок – у новазбудаваным музеі ў Клімавічах будуць “паглыбляцца ў эпоху”

Клімавіцкія музейныя супрацоўнікі запрашаюць на мерапрыемства, якое будзе пагружаць наведвальнікаў у часы княгіні Мяшчэрскай

Ва ўстанове культуры ўпэўнены, што інтэрактыўная экскурсія «Паглыбленне ў эпоху» ператворыць музейныя залы ў тэатральныя сцэны, дзе ажывуць купцы, княгіня Марыя Мяшчэрская, лесавічок і вучні французскага класа. Такім чынам, адбудзецца спроба ўзнавіць атмасферу аўтэнтычнага помніка, які быў цалкам знішчаны летась пры ўпарадкаванні Клімавічаў да Дажынак, пра што пісалі  mogilev.media.

Пры гэтым музейшчыкі робяць выгляд, што новы будынак нічым не горшы за аўтэнтычны помнік драўлянага дойлідства ды парадаксальна называюць не самы ўдалы новабуд старой сядзібай. 

“Старадаўні асабняк, які калісьці належаў княгіні Марыі Мяшчэрскай, зноў напоўніцца жыццём. Вас сустрэнуць персанажы, што нібыта выйшлі са старонак летапісу, а кожная зала музея стане асобным раздзелам – з настроем, таямніцамі і нечаканымі сустрэчамі” – цытуе прэс-рэліз музейнага мерапрыемства газета “Родная ніва”.   

Застаецца толькі пажадаць мясцовым музейшчыкам не хаваць галаву ў пясок, а прызнаць відавочны факт – аўтэнтычная сядзібы Мяшчэрскіх сярэдзіны ХІХ стагоддзя, у якой сапраўды можна былоб паглыбіцца ў эпоху, была цалкам знішчана мясцовымі ўладамі і больш ніколі не адновіцца.

У старым парку Слаўгарада прыходзіць у занядбанне ўсімі забытая вежа сядзібы Галіцына XVIII стагоддзя

Вежа і парк канца XVIII стагоддзя не з’яўляюцца адметнасцямі горада, хаця пры належным стаўленні да аб’ектаў, яны маглі б стаць прыцягальным месцам для турыстаў, гасцей Слаўгарада і саміх гараджанаў. 

У помніку садова-паркавага мастацтва канца XVIII стагоддзя, што быў заснаваны на сутоку рэк Сожа і Проні, знаходзіцца цікавая старая пабудова. Вежа з чырвонай цэглы – адзінае збудаванне, што захавалася ад  сядзібы Галіцыных. 

На вялікі жаль, з кожным годам стан старой пабудовы пагаршаецца, а яна, натуральна, патрабуе кансервацыйных работ, якія дазволілі б захаваць сённяшні стан аб’екта гісторыка-культурнай спадчыны горада.

Нагадаем, што пасля першага падзелу Рэчы Паспалітай імператрыцай Кацярынай ІІ тагачасны Прапойск быў перададзены ва ўладанне расійскаму генералу Аляксандру Галіцыну. Менавіта пра ім быў заснаваны прыгожы парк пейзажнага тыпу. Ён быў прарэзаны трыма ярамі і абмяжоўваўся лясным масівам. Прычым у гэтым парку абапал сярэдняга вала была створана сістэма вадаёмаў са штучнымі каскадамі. 

Кампазіцыю парку складалі газон, кветнікі, грот, скульптура, тэхнічныя збудаванні. Парк у паўночнай частцы спалучаўся з гарадзішчам, а на месцы старадаўняга замку быў пабудаваны палац, ад якога зараз захавалася толькі цагляная вежа.

Сам слаўгарадскі парк на сённяшні дзень пашкоджаны і захаваўся толькі часткова. У парку з тых часоў засталіся мясцовыя лісцевыя пароды дрэў, а таксама некаторыя экзатычныя расліны як, напрыклад, ясень пенсільванскі.

Што цікава – ні паркавы комплекс, ні вежа не выступаюць адметнасцямі сённяшняга Слаўгарада. На сайце Слаўгарадскага райвыканкама сярод славутасцей можна ўбачыць археалагічны комплекс Замкавая гара, але вежы і парка там няма, хоць гэтая гарадская лакацыя магла б стаць вельмі пазнавальным і адметным месцам, якое прыцягвала б турыстаў і стварала непаўторную атмасферу мясцовым жыхарам.

Фота з адкрытых крыніц