Tag: политзаключенные

Профсоюзы Могилевщины предпочли не замечать депортации белорусов

Навіна ад

Сайт провластных профсоюзов Могилевщины сообщил об освобождении сегодня в Беларуси 14 заключенных-иностранцев, а о депортированных соотечественниках умолчал.

Как и многие провластные СМИ, сайт Могилевского областного объединения профсоюзов, с радостью сообщил, что по результатам сегодняшнего визита в Минск спецпредставителя президента США Джона Коула и его пятичасовых переговоров с белорусским диктатором, Америка открыла небо для авиакомпании “Белавия”.

“В качестве жеста доброй воли Беларусь со своей стороны помиловала и освободила 14 иностранных граждан, осужденных за шпионаж и экстремизм, из нескольких стран ЕС и Великобритании” – говорится в сообщении. 

В этом, последнем в профсоюзной заметке абзаце больше лжи, чем правды. Во-первых, помилование – это не про Беларусь, а про Александра Лукашенко, а во-вторых, это не его добрая воля, а результат торга политзаключенными, которые он всегда ведет с западными странами. Если бы у него в принципе была добрая воля, они были бы освобождены и без визита американца.

Ну а самое главное то, что всего было вывезено из мест заключения 52 человека, и больше всех из них именно граждан Беларуси, которые были осуждены по политическим основаниям. И теперь их элементарно депортировали за границу. Но для провластных профсоюзов они, видимо, уже даже не соотечественники, поэтому их предпочтительнее не замечать. Такие “честные журналисты” готовят материалы для этого сайта.

Фотоснимок: visitukraine.today

Больш за палова смярцей палітзняволеных – у магілёўскіх турмах. Інфаграфіка

Навіна ад

Дзве смерці ў Магілёве – два “ўдушэнні”.

Учора, 8 верасня стала вядома пра смерць яшчэ аднаго беларускага палітзняволенага. Асуджаны на 16 гадоў і 8 месяцаў Андрэй Паднябенны загінуў 3 верасня. У зняволенні ён правёў тры гады, сядзеў у магілёўскай калоніі №15. Крыніцы “Радыё Свабода” паведамілі выданню, што прычынай смерці стала ўдушэнне. 

Гэтаксама ў магілёўскай калоніі №15 у 2024 годзе загінуў яшчэ адзін палітвязень – асуджаны да 12 гадоў зняволення Дзмітрый Шлетгаўэр. І ў гэтым выпадку з’явіліся звесткі, што прычынай смерці стала “механічная асфіксія”, што азначае ўдушэнне. Родныя Дзмітрыя, пры гэтым, катэгарычна абвяргаюць версію пра суіцыд – Шлетгаўэр збіраўся пісаць прашэнне аб памілаванні, каб пабачыць нованароджанага сына.

Магчыма, абставіны гэтых двух смерцяў падобныя таму, як смерць Вітольда Ашурка адміністрацыя шклоўскай калоніі замоўчвала і завуалявала пад грыфам “”Іншыя недакладна абазначаныя і неўдакладненыя прычыны смерці”. Тады як праваабарончая супольнасць праз некалькі гадоў заявіла адназначна: прычынай смерці Вітольда Ашурка стала забойства. Былі названы таксама канкрэтныя выканаўцы: начальнік рэжымнага аддзела Сяргей Карчэўскі і яго намеснік Аляксей Маскалёў.

Інфаграфіка: дзе, калі, і як яны паміралі.

Магчыма, што неўзабаве раскрыюцца падрабязнасці рэальных абставінаў гібелі кожнага беларускага палітзняволенага. На сённяшні момант вядома пра дзевяць чалавек. І вось на што адразу можна звярнуць увагу – пяцёра з іх, а гэта больш за палову, загінулі ў магілёўскіх калоніях. Вітольд Ашурак і Валянцін Штэрмер – у Шклоўскай Папраўчай калоніі №17. Ігар Леднік – у Бабруйскай калоніі №2. Дзмітрый Шлетгаўэр і Андрэй Паднябенны – у Магілёўскай ПК №15.

Мапа смярцей палітзняволеных беларускіх

Яшчэ двума смерцямі палітвязняў адзначылася калонія “Віцьба”. Пра больш жорсткае стаўленне ў калоніях Усходняй Беларусі, у процівагу пенітэнцыярным установам Заходняй – у свой час расказваў палітвязень Зміцер Дашкевіч. Можа быць, гэты падзел захоўваецца і цяпер, і шмат у чым уплывае на лёс беларускіх палітвязняў?

Мы аб’ядналі ў адну табліцу самае галоўнае, што вядома пра беларускіх палітзняволеных, ахвяр рэжыму Аляксандра Лукашэнкі – колькі ім было гадоў, які час правялі ў турмах і які тэрмін адбывалі, а таксама – звесткі пра абставіны гібелі.

Як паміралі палітзняволеныя

З бабруйскай калоніі звольнілі начальніцу медчасці, што забыла клятву Гіпакрата

Навіна ад

З  бабруйскай калоніі №2 звольнілі начальніцу медчасці Дар’ю Ласкаўнёву, якая была «найперш афіцэр, а потым ужо медык».

Як піша “Наша Ніва”, чуткі пра тое, што начальніца медыцынскай часці бабруйскай калоніі №2 звольненая з пасады, хадзілі яшчэ ў пачатку гэтага года. Цяпер іх пацвердзіў зняволены, які нядаўна выйшаў на свабоду. Пра гэта выданню распавёў блогер, былы палітзняволены Вадзім Ярашук. 

«Як ён мне сказаў, на звальненне Ласкаўнёвай у тым ліку паўплывалі мае інтэрв’ю для СМІ, дзе я расказваў пра жорсткае абыходжанне з людзьмі ў «нізкім статусе», а таксама пра абыякавасць медыкаў. Яшчэ ў 2021-м, да затрымання, я пайшоў паказаць свае радзімкі анколагам – павінен быў выдаліць іх, абследаваць, але мяне пасадзілі. На зоне мне стала вельмі дрэнна, і я прасіў Ласкаўнёву праверыць маю радзімку. Усё, што я чуў у адказ: «Ты не ў санаторыі, ты не ў дзіцячым лагеры, ты ведаў, на што ідзеш і куды». Я даводзіў ёй, што яна ж доктар і давала клятву Гіпакрата, але Ласкаўнёва мне тады адказала, што яна найперш афіцэр, а потым ужо медык».

Згодна клятвы, якую даюць выпускнікі вышэйшых медыцынскіх вучэбных устаноў Беларусі, яны абяцаюць у любы час дапамагаць кожнаму пацыенту незалежна ад яго сацыяльнага паходжання, веравызнання і нацыянальнасці.

Фотаздымак: “Наша ніва”

Садыст з Бабруйскай калоніі абжываецца ў Германіі

Навіна ад

Дзмітрый Шынвізэ, нядаўні начальнік аператыўна-рэжымнай часці калоніі №2 ў Бабруйску, пакінуў службу і пераехаў з сям’ёй жыць у Германію. Праз яго здзекі прайшлі сотні беларускіх палітзняволеных – піша “Наша Ніва”.

Адзін з начальнікаў бабруйскай калоніі запомніўся сотням палітзняволеных праз татальныя прыніжэнні і здзекі. Дзмітрый Шынвізэ па мінушцы “Рудольф” актыўна “прэсаваў” вязняў, выдумляючы парушэнні і чапляючыся да дробязяў, каб адправіць чалавека ў штрафны ізалятар. Калі вязень меў пры гэтым палітычны артыкул, яго чакала яшчэ і лекцыя пра дрэнную Еўропу. Вось якімі словамі Дзмітрый Шынвізэ сустракаў палітычных, прыбыўшых у бабруйскую калонію, па ўспамінах аднаго з іх:

«Вітаем у самай чырвонай зоне на постсавецкай прасторы! Пі*арасы, блакітныя, у ж*пу завадныя, выйсці са строю!»/

Схільны да тэатральнасці і садызму, Дзмітрый Шынвізэ звольніўся з бабруйскай калоніі ў пачатку 2024 года – паведамляе “Наша Ніва”. Па выніках журналісцкага расследавання гэтага выдання вядома, што разам з жонкай ён перабраўся жыць у горад Шверын у Германіі па праграме рэпатрыяцыі як нашчадак нямецкіх каланістаў.

Зараз справай па прыцягненні Дзмітрыя Шынвізэ да адказнасці займаецца “Байпол”.

Фота: “Наша Ніва”

У Шклоўскай калоніі, дзе гінуць палітвязні, “робяць упор на выгоды”

Навіна ад

Адміністрацыя шклоўскай калоніі №17 паставіла кухонны камбайн у пакоях для доўгіх спатканняў.

Як паведамляе Mayday, адміністрацыя падкрэслівае, што новый кухонны камбайн пастаўлены для выгод, бо іх папраўчая калонія – “лепшая ў краіне”. Таму наведвальнікаў просяць пакідаць пазітыўныя водгукі.

Акрамя таго, для сваякоў асуджаных, якія прыязджаюць наведаць сваіх зняволеных, каля дзвярэй памяшкання, дзе афармляюцца дакументы, адміністрацыя ўстанавіла вазок для 50-кілаграмовых перадач. З яе дапамогай можна перавозіць грузы са свайго аўтамабіля да дзвярэй папраўчай установы.

У чэрвені стала вядома, што шклоўская калонія стала першай у Беларусі, дзе для аплаты паслуг з’явіўся банкаўскі тэрмінал, а ў траўні – кавамашына для наведвальнікаў.

Як адзначаюць наведвальнікі, шклоўская калонія з’яўляецца самай перадавой з пункту гледжання паказнога камфорту. Пры гэтым там гінуць асуджаныя па палітычных прычынах. Так, у пачатку гэтага года ў гэтай калоніі памёр палітвязень Валянцін Штэрмер, а 21 траўня 2021 года загінуў палітычны актывіст Вітольд Ашурак.

Фотаздымак: Google maps

У шклоўскай калоніі з’явіўся клоўн – ён забаўляе дзяцей наведвальнікаў

Навіна ад

Сапраўдны клоўн з імем “Пузырык” цяпер забаўляе дзяцей падчас працяглых спатканняў з асуджанымі роднымі ў шклоўскай калоніі №17, дзе гінуць палітвязні.

Як стала вядома выданню MAYDAY, дзецям у так званай гасцініцы для працяглых спатканняў (1-3 дні) з асуджанымі роднымі на тэрыторыі калоніі паказваюць фокусы, іх забаўляюць, каб у іх не было адчування знаходжання ў пенітэнцыярнай установе. Такім чынам адміністрацыя калоніі дамагаецца новых падзяк ад сваякоў вязняў.

Гасцініца ў шклоўскай калоніі па-ранейшаму застаецца лепшай у сістэме Дэпартамента выканання пакаранняў МУС Беларусі. Напрыклад, у жывым кутку там гуляюць паўліны. 

Як раней паведамлялася, таксама там з’явілася кавамашына для наведвальнікаў. Акрамя таго, у калоніі ёсць сваё атэлье, дзе асуджаныя пры наяўнасці грошай на асабовым рахунку могуць перашыць турэмную робу пад сябе і нават выбраць матэрыялы лепей.

Такім чынам, шклоўская калонія з’яўляецца самай перадавой з пункту гледжання паказнога камфорту, але пры гэтым жыццё палітвязня ў ёй нічога не вартае. У пачатку гэтага года там памёр палітзняволены Валянцін Штэрмер, а 21 мая 2021 года ў ёй жа загінуў палітычны актывіст Вітольд Ашурак.

Фота: Google maps

В Могилеве расширились возможности финансирования репрессивной системы

Навіна ад

Возле исправительной колонии ИК-15 открылся первый в Могилеве магазин «еДИН»с товарами, изготовленными руками заключенных.

О том, что открылся магазин сети «еДИН» в Могилеве, сообщил сегодня связанный с изданием “Вестник Могилева” телеграм-канал “Могилев – мой город!”.

По задумке МВД Беларуси, сеть магазинов «еДИН» продвигается как проект с «уникальной продукцией и привлекательными ценами». В магазине можно приобрести кованую мебель, сувениры, спецодежду, швейные изделия и товары для дома — все это производится в тюрьмах и колониях страны. Если товар не подошел по цвету или размеру, администрация предлагает изготовление под заказ – «всего за две недели и без предоплаты».

Представители магазина подчеркивают, что продукция не содержит «сверхприбыли», и покупатели могут наслаждаться качеством по доступным ценам.

Что не так с продукцией системы исполнения наказаний?

В Беларуси все осужденные обязаны работать. В колониях, таких как ИК-15, труд используется как часть исполнения наказания. При этом правозащитники и бывшие заключенные регулярно сообщают о следующих фактах:

  • графики по 10–12 часов в день;
  • мизерная оплата (иногда до 10 рублей в месяц);
  • наказания за отказ от работы – в виде штрафных изоляторов, лишения свиданий или ухудшения условий содержания.

Таким образом, покупка товаров сети «еДИН» является не справедливой оплатой заключенного за его труд, а поддержкой системы, в которой труд осужденных используется не как реабилитация, а как дешевая и полностью подконтрольная рабочая сила. Большая часть прибыли от продаж поступает структурам МВД, а не в зарплаты заключенным или в улучшение условий их содержания.

Особенно остро вопрос встал после 2020 года. За последние годы в белорусских тюрьмах оказались тысячи политических заключенных: журналисты, активисты, врачи, студенты. Многие из них тоже обязаны трудиться – на тех самых производствах, откуда в магазин «еДИН» поступают товары.

Таким образом, появление магазина «еДИН» в Могилеве – это не только событие на потребительской карте города, но и моральная развилка для каждого покупателя. Перед тем как приобрести недорогую лавочку или оригинальный светильник, стоит задаться вопросом: кто его сделал и в каких условиях? Поэтому важно помнить: покупая кованую скамейку или стильный текстиль, вы финансируете бесчеловечную репрессивную машину нынешнего государства.

Фотоснимок: телеграм-канал “Могилев – мой город!”

Праваабронцы анансавалі новае расследаванне аб катаваннях у шклоўскай калоніі

Навіна ад

Новае грамадскае расследаванне аб сістэматычных катаваннях, здзеках і рабскай працы ў шклоўскай папраўчай калоніі №17, дзе гінуць палітвязні, плануецца прадставіць 24 чэрвеня.

Як паведамляе MediaPort Belarus, новае грамадскае расследаванне прадставяць Міжнародны камітэт па расследаванні катаванняў у Беларусі і Праваабарончы цэнтр “Вясна”. Дакумент грунтуецца на 18 глыбінных інтэрв’ю з былымі палітвязнямі, якія адбывалі пакаранне ў гэтай калоніі са снежня 2020 па чэрвень 2024 года.

Падчас анлайн-прэзентацыі на платформе ZOOM будуць агучаныя ключавыя высновы:

  • новыя сведчанні і падрабязнасці гібелі Вітольда Ашурка — палітычнага актывіста, які памёр у ПК №17 пры загадкавых абставінах;
  • фізічны і псіхалагічны гвалт над палітвязнямі;
  • «мецэнацтва» як схема вымагання грошай у асуджаных;
  • прымусовая праца ў інтарэсах ваенных ведамстваў Расіі;
  • функцыянаванне нефармальнай турэмнай іерархіі з удзелам адміністрацыі ўстановы.

Як указваюць арганізатары, анлайн-прэзентацыя носіць закрыты характар і прызначана для СМІ. Для ўдзелу ў ёй патрабуецца рэгістрацыя.

Пасля прэзентацыі, якая запланавана на 11:00 па менскім часе 24 чэрвеня, удзельнікі змогуць задаць пытанні аўтарам расследавання і атрымаць дадатковую інфармацыю для сваіх матэрыялаў.

Нагадаем, што зараз вядома аб смерцях двух палітвязняў у шклоўскай папараўчай калоніі №17. Так, у траўні гэтага года прыйшла вестка аб тым, што памёр Валянцін Штэрмер. Ён быў асуджаны да пяці гадоў пазбаўлення волі за тое, што каментаваў агрэсію Расіі супраць Украіны, асуджаючы расійскае ўварванне. Па звестках, Штэрмер быў вельмі слабы, пасля інсульту, але ў калоніі яго кінулі ў штрафны ізалятар.

21 траўня 2021 года ў гэтай жа калоніі пры невысветленых абставінах загінуў Вітольд Ашурак – першы беларускі палітвязень, які стаў ахвярай нечалавечага абыходжання ў зняволенні. У гонар Вітольда Ашурка дэмакратычная беларуская супольнасць адзначае 21 траўня Дзень салідарнасці з беларускімі палітвязнямі.

Фотаздымак: MediaPort Belarus

Склонный к садизму начальник могилевской колонии №15 уходит с должности

Навіна ад

Уходит на пенсию полковник Алексей Лазаренко — начальник могилевской исправительной колонии №15, имя которого связано с пытками, угрозами и психологическим террором в отношении политзаключенных.

Как стало известно “Нашей ниве”, 29 июня 2025 года Лазаренко исполняется 50 лет — по достижении пенсионного возраста он уходит на пенсию. Он давно известен правозащитникам, бывшим заключенным и журналистам своими грубыми методами управления. Он находится под европейскими санкциями за участие в репрессиях против оппонентов режима.

Десятки бывших политзаключенных свидетельствовали о психологическом давлении и даже физическом насилии, которые допускал Лазаренко в стенах колонии. Он открыто высказывался о своем отношении к прессе и адвокатам: «Журналисты, адвокаты — это самые плохие люди в мире», — кричал он журналисту «Радыё Свабода», политзаключенному этой колонии Олегу Груздиловичу. После этой сцены Груздиловича немедленно отправили в штрафной изолятор (ШИЗО).

В июне 2021-го один из «политических» глотал металлические предметы в отчаянной попытке прекратить издевательства, а когда об этом стало известно, начальник колонии Алексей Лазаренко лично избил заключенного, за что попал под санкции Великобритании.

Самым трагичным эпизодом за время командования Лазаренко стала смерть 22-летнего политзаключенного Дмитрия Шлетгауэра в октябре 2024 года. Молодой человек, который только прибыл в ИК №15, почти сразу оказался в ШИЗО, где, по предварительной версии, покончил с собой. Этот случай вызвал волну возмущения у правозащитников и снова обратил внимание на жестокие условия содержания в могилевской колонии.

Теперь ИК №15 возглавит полковник Иван Игнатенко. Правозащитники надеются, что уход Лазаренко хоть немного снизит градус репрессий и бесчеловечного обращения в колонии.

Фото: “Наша ніва”

Былы палітвязень распавёў гісторыю катаванняў у бабруйскай калоніі

Навіна ад

Былы палітвязень Ілля Бохан распавёў пра тое, як за кратамі ў бабруйскай калоніі №2 палітычных зняволеных крок за крокам пазбаўляюць чалавечых умоў: ад забароны на адукацыю да спання на голых дошках у халодных камерах.

Ілля правёў некалькі гадоў у бабруйскай папраўчай калоніі і называе яе адной з самых цяжкіх для палітвязняў. Як ён распавёў Праваабарончаму цэнтру “Вясна”, яшчэ ў 2022 годзе сітуацыя была больш-менш прымальнай: зняволеным дазвалялі атрымаць адукацыю, наведваць бібліятэку, хадзіць у царкву і нават гуляць у футбол. Але ўжо праз год для палітычных вязняў пачаліся татальныя абмежаванні: забаранілі ўсе гурткі, адклікалі аплачаныя курсы і пачалі масава чысціць паліцы бібліятэк ад «няправільных» кніг, асабліва гістарычных і польскамоўных.

«Некаторыя за свае грошы запісаліся на курсы ЕШКО, але іх проста выкраслілі з усіх спісаў», — узгадвае Ілля.

Працоўныя будні: холад, штрафы і пустыя кішэні

Ілля працаваў на ўчастку перапрацоўкі сырой гумы з «Белшыны». Гуму трэба было здабываць самастойна, бо брыгадзір адмаўляўся яе выдаваць палітвязням. Як вынік — пастаянна не выконвалася норма. За гэта адміністрацыя накладала штрафы і «прэсавала».

Пальчаткі выдавалі толькі раз на месяц, і яны рваліся ўжо праз некалькі дзён. Узімку ў вялікім двухпавярховым цэху быў ледзь не мароз. Пры гэтым зарплату за цяжкую працу зняволеныя амаль не бачылі: у месяц — капейкі, якія нават не траплялі на рукі.

Замест лекаў — таблетка ібупрафену

З медыцынскай дапамогай было яшчэ горш. «Усе твае хваробы лячылі адной таблеткай ібупрафену», — кажа Ілля. Пашкоджаная на гульні нага не стала падставай для вызвалення ад працы: праз дзень пасля траўмы Ілля з мыліцамі мусіў прыходзіць у цэх.

«Калі толькі паміраеш, тады могуць даць бальнічны. Зубны лекар наогул адмаўляўся лячыць — толькі вырываць», — з чорнай іроніяй кажа ён.

Штрафны ізалятар: смурод, цвіль і дошкі замест ложка

Аператыўнікі ў калоніі вырашалі, як «зламаць» палітвязняў псіхалагічна. Пагрозы «крытай турмы», новай крымінальнай справы ці «петушатні» былі штодзённай зброяй ціску.

Незадоўга да вызвалення Ілля правёў у штрафным ізалятары 42 дні. Афіцыйная прычына — нібыта парушэнне рэжыму і мат у адрас начальніка атрада. Камера ШІЗА — гэта некалькі крокаў у даўжыню, смурод і цвіль, драўляная падлога і дошка замест ложка.

«Першыя 15 дзён я думаў, што звар’яцею. Потым зразумеў: трэба проста дацягнуць да вызвалення», — кажа Ілля.

«Сёння ў Бабруйску сядзець яшчэ горш»

Зняволеным не дазваляюць мець стасункі паміж сабой, дзяліцца рэчамі, нават піць разам гарбату. Палітвязняў могуць пасадзіць у ШІЗА за любую дробязь — за размову, за кубак чаю, ці проста за «проста так».

Ілля ўспамінае, што падчас ягонага тэрміну ў штрафніках трымалі і іншых вядомых палітычных вязняў — Эдуарда Бабарыку, Ігара Салаўя.

«Цяпер умовы яшчэ горшыя, — кажа ён. — Былы вязень, які нядаўна выйшаў, казаў: «Там цяпер проста немагчыма сядзець». І я веру кожнаму слову».

Даведка “Вясны”:

Ілля Аляксандравіч Бохан — фігурант справы аб масавых беспарадках (ч. 2 арт. 293 Крымінальнага кодэксу), узбуджанай па падзеях у Пінску ў ноч пасля выбараў 9 жніўня. 

У судзе Ленінскага раёна Брэста 21 кастрычніка 2021 года вынеслі прысуды двум фігурантам “пінскай справы”. Палітзняволенага Іллю Бохана і Сцяпана Дразда суддзя Андрэй Грушко прызнаў вінаватым па ч. 2 арт. 293 Крымінальнага кодэкса (удзел у масавых беспарадках) і асудзіў да трох з паловай і чатырох гадоў калоніі адпаведна. Менавіта такое пакаранне запрасіла для іх пракурорка Алена Ціхановіч. Гэта ўжо трэцяя асуджаная група па “пінскай справе” — агулам за ўдзел у акцыях пратэсту ў Пінску з 9 на 10 жніўня пазбавілі волі 26 чалавек. 

У сярэдзіне лютага 2022 праваабаронцам стала вядома, што Ілля быў пераведзены з СІЗА-7 у бабруйскую ПК № 2. Быў унесены ў пералік грамадзян Беларусі, замежных грамадзян і асоб без грамадзянства, якія маюць дачыненне да экстрэмісцкай дзейнасці. Выйшаў на волю 17 красавіка 2024 г. Зараз знаходзіцца ў вымушанай эміграцыі.

Фотаздымак: Праваабарончы цэнтр “Вясна”