“Мсціслаўцы не памруць на лаўцы”? Почему предприимчивый и успешный район на дне – разбираемся

Мстиславский район – один из лучших по прибыли и ликвидности предприятий, но при этом на последнем месте по зарплате. Что происходит? Mogilev.media продолжает серию экономических и социальных обзоров по районам Могилевской области, а про удивительный Краснопольский район читайте здесь.

Мстиславский район – из тех административно-территориальных единиц Беларуси, при подведении итогов социально-экономического развития которых кульминацией праздника является награждение победителей районного соревнования при скромном замалчивании итогов как таковых. Его экономика развивается фрагментарно, имеет большую амплитуду показателей по всем направлениям и, естественно, субъектам хозяйствования.

Достойные наследники былой славы

Основателем города (1135 г.) является Святой Благоверный князь Ростислав Мстиславович, внук Владимира Мономаха, сын святого Великокиевского и Смоленского князя Мстислава Изяславовича и шведской королевны Христины Инговны.

Ростислав назвал город в честь своего глубокоуважаемого отца Мстислава. Жителям Мстиславля с древних времен был присущ высокий культурный уровень – об этом свидетельствуют найденные здесь шахматные фигуры, писало, шиферное кольцо с надписью и, конечно же, берестяная грамота, найденная второй по счету на территории Беларуси, после Витебска.

В начале XV века на первый план встала борьба против тевтонских завоевателей, посягавших на славянские земли. 15 июля 1410 года у села Грюнвальд состоялась одна из величайших битв средневековья. В составе союзной армии особо отличился Мстиславский полк.

Мстиславцы не только хорошо воевали, но и занимались развитием своей территории. Благодаря трудовым усилиям жителей к середине XIX в. Мстиславский уезд характеризовался высоким уровнем экономики и хорошей перспективой ее наращивания.

Увы, еще до революции старые торговые пути, проходившие через Мстиславль, переместились в сторону от города, а строительство железных дорог мимо уезда и вовсе добило экономику Мстиславля.

Проклятие экономической обочины Могилевской области давлеет над Мстиславским районом и сегодня. Но было и время надежд на перспективу быстрого развития в начале 1990-х г., когда в городе неплохо работали предприятия, а люди имели достойную зарплату и высокий уровень жизни. Явные экономические фавориты тех времен – молочный завод, хлебозавод, льнозавод, сельскохозяйственные организации.

Кто не помнит в Мстиславле Макса Гибхина! Ни до него, ни после такого вкусного хлеба в городе не пекли. А еще эксклюзивное вино под местным названием «Марек» в честь директора, который точно выдерживал рецептуру и поставлял в торговлю прекрасный напиток. Впрочем, Макс Исаакович, при выпуске любой продукции работал по стандартам.

Льнозавод и сегодня в фаворе, только вот с зарплатой проблема – слишком мала. А вот молокопереработка и хлебопроизводство стали давно уже филиалами могилевских гигантов и вынуждены следовать в русле их экономической политики. Но взошла звезда швейного производства – на местной фабрике трудится несколько сотен человек.

Увы, Мстиславский район является одним из самых депрессивных в Беларуси – из года в год он попадает в число аутсайдеров по зарплате. И дело не только в отсутствии железной дороги.

Закостенелая предвзятость

В разных вариантах местная пословица (“мсціслаўцы не памруць на лаўцы”) характеризует предприимчивость и трудолюбие местных жителей. Так что дело не в людях, если кто-то из власть предержащих попытается “спихнуть” экономические провалы на ленивость и косность здешних трудяг. Дело в системе хозяйствования, дело в качестве управления, в отсутствии условий для самореализации, для элементарного зарабатывания на жизнь, дело в кадровой политике областной вертикали.

Как можно объяснить следующее несоответствие показателей чистой прибыли организаций по области и начисленной номинальной среднемесячной зарплаты работникам Мстиславского района? В 2015 г. по объему чистой прибыли (38 027 тыс. руб.) район занял в Могилевской области 2-е место после Белыничского района (46 908) – а зарплата при этом на последнем месте.

Замечу, Костюковичский район сработал с убытком в 288 млн. руб. , а у них 4-е место по зарплате. Могилевский район – 363 млн. руб. убытков и 1 место, Кричевский район – 500 млн. руб. с минусом (6 место), Осиповичский район – 609 млн. руб. убытков (2 место в области). Параллель можно проводить по каждому из последующих лет анализа – у мстиславцев тотально последнее место по зарплате!

Попробуем разобраться с производством сельскохозяйственной продукции – по валовому сбору зерна район находится на 4 месте в области, по урожайности зерновых – на 12, по производству мяса на 11, по производству молока – на 9, по удою на 1 корову – на 12 месте. Заметим, что в сельскохозяйственном табели о рангах Мстиславский район крепкий середняк.

Примерно такая же ситуация в промышленности района. Получается, что найти правду по уровню зарплаты могут только ревизоры, если, конечно, им позволят.

Но попробуем зайти с другой стороны. В Мстиславском районе по итогам работы за 2021 г. удельный вес убыточных организаций всего лишь 4,4 % – и это лучший результат по области. А что у зарплатных лидеров? Могилевский и Осиповичский районы имели 17,3 % убыточных организаций, Кричевский – 19,0 % и только Шкловский район приятно удивил своими 8,6 %. Вот и выходит, что качество управления в Мстиславском районе, во всяком случае, не хуже чем на вышеозначенных территориях.

Хотелось бы еще обратить внимание на один из элементов заколдованного экономического круга: рентабельности продаж. По итогам 2021 г. в Мстиславском районе она составила 3,1 % (Славгородский и Хотимский районы вообще сработали с отрицательным показателем), а в Могилевском районе рентабельность составила 12,2 %, в Шкловском – 7,2 %, в Осиповичском – 5,4 %, в Кричевском – 5,2 %.

Одна из причин низкого уровня рентабельности продаж в Мстиславском районе – зацикленность производства на внутренний рынок, характеризующийся низкой платежеспособностью местного населения и необходимостью формирования цен под его покупательную способность.

С другой стороны, есть масса примеров недоиспользования экономического потенциала района для формирования основы устойчивого развития территории. Но об этом в следующий раз.

(продолжение следует)

Фото: horki.info

Паглядзіце, якім будзе талісман ІІ Гульняў СНД, што пройдуць у Беларусі

На пасяджэнні аргкамітэта па забеспячэнні падрыхтоўкі і правядзення ў Беларусі міжнародных спартыўных спаборніцтваў разгледжаны эскізы талісмана, лагатыпа і слогана II Гульняў краін СНД на 2023 год – піша афіцыйны сайт Нацыянальнага Алімпійскага камітэта.

Талісманам гульняў стала рысь па мінушцы Рыся. Таксама зацверджаны эмблема і слоган Гульняў.

Другія Гульні краін СНД пройдуць з 3 па 15 жніўня – паведамлялі mogilev.media. У Магілёве пройдуць спаборніцтвы ў двух відах: каратысты будуць змагацца ў спарткомплексу “Алімпіец”, а лучнікі адстраляюцца на стадыёне “Спартак”.

Фота: НАК

Аўтаномны апавяшчальнік выратаваў двух чалавек на пажары ў Чавускім раёне

14 сакавіка а чацвёртай раніцы ў аграгарадку Антонаўка Чавускага раёна адбыўся пажар – паведамляе газета “Іскра”. Mogilev.media паведамляў пра трагічны выпадак, калі гук апавяшчальніка ніхто не пачуў і на пажары загінуў жыхар Горацкага раёна. Гэтым разам жа, на шчасце, менавіта апавяшчальнік выратаваў жыццё людзей.

У прыватным доме 59-гадовая гаспадыня пражывае з 37-гадовым сынам-інвалідам.

Каля 4 гадзіны раніцы гаспадыня пачула гук аўтаномнага пажарнага апавяшчальніка, разбудзіла сына і разам з ім пакінула палаючы дом. Выклікала ратавальнікаў.

У выніку пажару знішчаны дах, пашкоджана перакрыццё і маёмасць у доме. 

Прычына пажару высвятляецца.

Фота: газета “Іскра”

“Джаз! Кошкі! Вясна!” – маладыя мастакі з Глуску выставіліся ў прэстыжнай сталічнай галерэі

12 карцін маладых глускіх мастакоў з творчай асацыяцыі “Aрт кроха” выстаўлены ў Нацыянальным цэнтры сучаснага мастацтва сярод 200-т атабраных з усёй краіны работ.

Артпраект “Джаз! Кошкі! Вясна! ” праходзіць у Нацыянальным цэнтры сучаснага мастацтва штогод, і гэтым разам 12 карцін маленькіх мастакоў з Глуска выстаўлены ў экспазіцыі – паведаміла газета “Радзіма”. 

“Коцікі заўжды прыцягваюць ўвагу людзей. А гэтыя адметныя кацяняты – гэта проста шарм, ну, проста няшачкі і мімімішачкі” – лічыць кіраўніца артстудыі Алена Пятрова. 

Для выставы Мілана Зеленкаветс, Ганна Пятрова, Кацярына і Іля Ларкіны, Злата Аўчынікава, Сафія Арашкова, Анастасія Скубілава, Алена Бідзюк, Кірыл Лось, Дар’я Пастушонак, Святаслаў Боярка і Уліана Дзядуля, падрыхтавалі такія творы, якія не змагло ігнараваць журы. 

Артпраект “Джаз! Кошкі! Вясна! ” будзе доўжыцца да 26 сакавіка. 

Фота: газета “Радзіма”. 

«Міс Крычаўцэментнашыфер» разрываюць TikTok

Амаль 600 тысяч праглядаў сабраў ролік з конкурсу прыгажосці «Міс Крычаўцэментнашыфер». 

У сакавіку ў Крычаўскім ДК «Цэментнік» абралі самую выдатную дзяўчыну ААТ «Крычаўцэментнашыфер». Конкурс “Міс Крычаўцэментнашыфер” сабраў у Крычаве 9 самых прафесійных і пры гэтым прыгожых работніц, сярод якіх было чатыры крычаўлянкі. Здавалася б нічога незвычайнага. Але аказалася, што конкурс прыгажосці са складанай назвай не пакінуў абыякавымі і карыстальнікаў сацсетак. «Міс Крычаўцэментнашыфер» узарвала TikTok, набраўшы звыш паўмільёна праглядаў.

Як піша “Камсамольская праўда” карыстальніца тыктока @fox_look_krychaw апублікавала ў сацсетцы некалькі ролікаў з заводскага конкурсу прыгажосці. Самым папулярным стаў кароткі ролік з дэфіле ўдзельніц. Гэта відэа літаральна ўзарвала сацсетку – амаль 600 тысяч праглядаў, больш за 5000 лайкаў і яшчэ каля 1000 каментарыяў.

@fox_look_krychaw #МиссКричевцементношифер2023 #мояжизнь #весна2023 #врек #life #любисмейсяживи❤️❤️❤️ ♬ оригинальный звук – Юлия Геннадьевна

Адзначым, што конкурс прыгажосці на крычаўскім прадпрыемстве апошні раз праводзілі больш за 15 гадоў таму. У 2023-м яго было вырашана аднавіць, запрасіўшы для ўдзелу дзяўчат з галоўнага крычаўскага прадпрыемства і з філіялаў завода. Дарэчы, конкурс адбыўся напярэдадні Міжнароднага жаночага дня.

Фота kcsh.by 

Асіповіцкі лясгас увайшоў у спіс тэрыторый з найбуйнейшай колькасцю зуброў

Сустрэча з зубрамі ў асіповіцкіх лясах становіцца ўсё больш верагоднай. Эксперыментальная лясная гаспадарка Асіповіч увайшла ў спіс пяці тэрыторый, дзе сканцэнтраваны найбуйнейшыя папуляцыі зуброў Беларусі.

Самыя вялікія папуляцыі зуброў канцэнтруюцца на пяці тэрыторыях Беларусі: нацыянальны парк “Белавежская пушча”, Асіповіцкі вопытны лясгас, СПК “Азёры” Гродзенскага раёна, турыстычны комплекс “Красны Бор” Верхнядзвінскага  раёна, Палескі радыяцыйна-экалагічны запаведнік, паведамляе газета “Асіповіцкі край”.

Беларусь з’яўляецца сусветным лідарам у колькасці зуброў, якія пражываюць на волі. У нашай краіне іх больш за 2,3 тысячы. Павелічэнне сярэдняга статку складае як мінімум 50 зуброў штогод. 

У нашай краіне ўжо сфарміравалася 11 мікрапапуляцый зубра. Найбуйнейшая з іх – Белавежская пушча. На 1 студзеня 2022 года там пражывалі больш за 700 зуброў. Працы над рэакліматызацыяй зуброў праводзяцца тут з 1929 года. За апошнія 5 гадоў іх колькасць павялічылася амаль на траціну.

Фота: газета “Асіповіцкі край”.

Ветэрынар ішоў смела – расследуецца, як мужчына праваліўся ў калодзеж на ферме

У Клімавічах расследуецца крымінальная справа аб службовай халатнасці. 

Як паведаміла афіцыйны прадстаўнік упраўлення Следчага камітэта па Магілёўскай вобласці Таццяна Старасотнікава, 12 студзеня ў Клімавіцкую раённую бальніцу звярнуўся 58-гадовы мясцовы жыхар. Высветлілася, што пацярпелы з’яўляецца галоўным ветэрынарным урачом сельскагаспадарчага прадпрыемства. 

Ідучы па тэрыторыі малочна-товарнай фермы, работнік праваліўся ў адкрытую, але заснежаную студню. У выніку мужчына атрымаў закрыты пералом левай галёнкі. 

Разынкай гэтага здарэння з’яўляецца тое, што ветэрынар ведаў пра калодзеж у гэтым месцы. Аднак студня заўсёды была закрыта драўляным шчытом. Пра тое, што цяпер яна можа быць адкрытай, мужчына не мог і думаць, пагэтаму смела ішоў па заснежанай тэрыторыі фермы.

У дачыненні да выконваючага абавязкі дырэктара прадпрыемства распачата крымінальная справа за службовую халатнасць.

Фота ілюстрацыйнае

Дзень у гісторыі. 15 сакавіка. Дзень Канстытуцыі. Маршы свабоды, недармаедаў і ”Хаўер”. Нарадзіліся выдавец Ю. Завадскі, пісьменнік А. Мрый, гісторык В. Мялешка, Нобелевец Ж. Алфёраў

Сусветны дзень правоў спажыўца (World Consumer Rights Daу, з 1983 года).

Устаноўлены па рашэнні Генасамблеі ААН. 

15 сакавіка 1962 года прэзідэнт ЗША Дж. Кенэдзі, выступаючы ў Кангрэсе, сказаў: “Спажыўцы, па азначэнні, гэта ўсе мы. Спажыўцы – гэта найбуйны эканамічны пласт… Але гэта адзіны голас, якога часцяком не чуваць”.

Амерыканскі прэзідэнт назваў тады чатыры асноўныя і неад’емныя правы спажыўца: на бяспеку, на інфармацыю, на выбар і права быць пачутым.

9 красавіка 1985 года Генасамблея ААН прыняла Кіруючыя прынцыпы для абароны інтарэсаў спажыўцоў.

Дзень Канстытуцыі.

Канстытуцыя Рэспублікі Беларусь была прынята 15 сакавіка 1994 года на сесіі Вярхоўнага Савета. Набыла сілу 30 красавіка 1994 з моманту яе апублікавання.

Тагачасны старшыня Вярхоўнага Савета М. Грыб узгадвае, што асноўны закон краіны прымаўся вельмі цяжка і складана – па главах, па раздзелах, літаральна па радках – неабходна было, каб прагаласавалі дзве траціны дэпутатаў.

24 лістапада 1996 года па ініцыятыве А. Лукашэнкі быў праведзены рэферэндум, на падставе якога ўнесены істотныя змяненні і дапаўненні ў Канстытуцыю Рэспублікі Беларусь. Абноўлены тэкст Канстытуцыі набыў сілу 27 лістапада 1996 года. Дадатковыя змены былі ўнесены ў Канстытуцыю пасля рэферэндуму 2004 года.

У гэты ж дзень у 2022 годзе, год таму назад, уступае ў дзеянне новая Канстытуцыя, прынятая на “рэферэндуме” 27 лютага 2022 года.

Самы першы збор законаў канстытуцыйнага характару – Статут ВКЛ (1529). Статут быў удасканалены ў 1566 і 1588 гадах. Выданне 1588 года захоўваецца ў Музеі гісторыі Магілёва.

У Беларусі было да 2022 года некалькі канстытуцый: 1918 (часовая, БНР), 1919, 1927, 1937, 1978 і 1994 года.

1781 год. Нарадзіўся Юзаф Завадскі.

Віленскі друкар і выдавец.

Вучыўся выдавецкай справе ва Уроцлаве і Лейпцыгу. У 1803 годзе адкрыў друкарню ў Вільні. Калі ў 1805 годзе да яго перайшла ўніверсітэцкая друкарня, ён злучыў дзве друкарні і заснаваў выдавецтва. Быў сябрам масонскай ложы «Гарлівы Літвін».

Яго сыны Адамі і Фелікс, таксама былі выдаўцамі.

Памёр 5 снежня 1838 года. Пахаваны ў Вільні на Антокальскіх могілках.

Абеліск на магіле Ю. Завадскага

1789 год. У губернскіх Магілёве і Полацку адкрыты рускія галоўныя народныя вучылішчы.

Створаны расійскімі ўладамі на анэксіраванай па І Раздзелу тэрыторыі ВКЛ. Адзначаліся нізкім узроўнем адукацыі і русіфікатарскай скіраванасцю. Галоўныя, губернскія, вучылішчы былі 4-х класнымі.

Адкрыццё вучылішча ў Магілёве адбывалася з вялікай помпай: архіяпіскап Г. Каніскі правёў урачыстую службу і ўзначаліў хросны ход з царквы ў вучэльню. 

Па першым часе ў вучылішчах працавалі толькі прысланыя з цэнтральных расійскіх губерняў настаўнікі. 

У 1809 годзе вучылішча пераўтворана ў мужчынскую гімназію.

1881 год. Нарадзіўся Аляксей Назарэўскі.

Беларускі грамадска-палітычны дзеяч, дзейнічаў у Заходняй Беларусі.

У 1922 годзе быў абраны ў польскі Сенат, быў членам Беларускага пасольскага клуба. Працаваў у магістраце г. Баранавічы.

Арыштаваны НКУС 2 студзеня 1940 года, асуджаны на 8 гадоў лагераў. У верасні 1941 года быў вызвалены з Сіблага і накіраваны ў Паўладарскую вобласць.

Далейшы лёс невядомы.

1893 год. У в. Палуж (зараз Краснапольскі раён) нарадзіўся Андрэй Мрый (Шашалевіч).

Беларускі празаік, журналіст, перакладчык. Вязень ГУЛАГу.

Настаўнічаў у Краснаполлі, разам з братам і шваграм стварыў першы ў раёне народны тэатр, выдаваў рукапісны часопіс «Пралеска», збіраў народную лексіку, дасылаў яе ў Слоўнікавую камісію Інбелкульта.

Найбольш вядомы сваім сатырычным раманам на савецкую рэчаіснасць «Запіскі Самсона Самасуя».

Супрацоўнік часопіса «Наш край», інспектар Цэнтральнага бюро краязнаўства, член літаратурнага аб’яднання «Узвышша», стылістычны рэдактар у газеце «Звязда».

У 1934 годзе арыштаваны НКУС па «справе краснапольскіх настаўнікаў». Асуджаны да лагераў. Зноў арыштаваны ў чэрвені 1940 года, асуджаны і адпраўлены ва Усць-Вымскі канцлагер Комі АССР.

Медкамісіяй прызнаны інвалідам і 23 верасня 1943 года быў вызвалены і адпраўлены паміраць дадому.

Паводле некаторых звесткак 8 кастрычніка 1943 года забіты рэцэдывістамі ў цягніку.

У Магілёве яго імя носіць бульвар.

1921 год. Нарадзіўся Васіль Мялешка.

Беларускі гісторык. Доктар гістарычных навук, прафесар. Аўтар манаграфіі «Могилев в XVI-XVII вв.», даследчык гісторыі Магілёва. 

Працаваў у Інстытуце гісторыі АН БССР, старшынёй камісіі Акадэміі навук па гісторыі сельскай гаспадаркі і сялянства Беларусі.

Вывучаў праблемы класавай барацьбы ў беларускай вёсцы, прааналізаваў тры формы сялянскіх выступленняў: пасіўнае супраціўленне (скаргі, адмова ад выканання павіннасцей, уцёкі), узброеныя акцыі (напады на маёнткі, сутычкі з узброенымі атрадамі і інш.), паўстанні  – на Каменшчыне, 1736-1754 і Крычаўскім старостве, 1740-1744.

Памёр 5 верасня 2004 года.

1927 год. Закладзены ДнепраГЭС.

На беразе Дняпра, на скале “Каханне”, каля Запарожжа з’явіўся сцяг з надпісам “Днепрабуд пачаты”. 

Першая чарга ГЭС была пабудавана ў 1932 годзе. Узровень у Дняпры, у тым ліку ў Магілёве, павысіўся, былі затоплены Кабяляцкія парогі (з 2000 г. – помнік прыроды мясцовага значэння) у Оршы.

1930 год. У Віцебску нарадзіўся Жарэс Алфёраў.

Лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіцы за распрацоўку паўправадніковых гетэраструктур і стварэнне хуткіх опта- і мікраэлектронных кампанентаў. Яго даследаванні адыгралі вялікую ролю ў інфарматыцы. Акадэмік АН СССР, Расійскай акадэміі, НАН Беларусі. Доктар фізіка-матэматычных навук, прафесар. Віцэ-прэзідэнт АН СССР.

Працаваў у Фізіка-тэхнічным інстытуце імя А. Іофэ, старшынёй Навукова-адукацыйнага комплекса «Санкт-Пецярбургскі фізіка-тэхнічны навукова-адукацыйны цэнтр» РАН.

Аўтар больш як 500 навуковых прац, трох манаграфій і каля 50 вынаходніцтваў.

Памёр 1 сакавіка 2019 года.

1938 год. Расстраляны ўраджэнец Магілёва Мікалай Красцінскі (1883–1938).

Рэвалюцыянер, дыпламат.

Вучыўся ў Магілёўскай, Віленскай гімназіях, на юрыдычным факультэце Пецярбургскага ўніверсітэта. 

Усё жыцце, з 1903 года, быў на службе бальшавікоў, якія яго і расстралялі. За партыйную работу ў Вільна, Віцебску неаднаразова арыштоўваўся. У 1914-1917 гадах быў сасланы на Урал, быў старшынёй Екацярынбургскага рэвалюцыйнага камітэта.

У першыя месяцы Савецкай улады прызначаны намеснікам галоўнага камісара Дзяржаўнага банка. Яго рукой былі падпісаны першыя савецкія грошы.

Пасол у Германіі (1921-1930), удзельнічаў у Генуэзскай канферэнцыі. У 1930 годзе прызначаны першым намеснікам народнага камісара замежных спраў СССР.

У 1937 годзе арыштаваны, прыгавораны да вышэйшай меры пакарання.

У яго гонар названа вуліца ў Екацярынбургу.

2000 год. У Мінску прайшоў «Марш свабоды».

Масавая вулічная акцыя ў абарону незалежнасці Беларусі, правоў чалавека і дэмакратыі, супраць паглыблення беларуска-расійскай інтэграцыі.

Намер прэзідэнтаў Б. Ельцына і А. Лукашэнкі стварыць Саюзную дзяржаву быў сустрэты масавымі вулічнымі акцыямі пратэсту. 

Першы «Марш свабоды», арганізаваны апазіцыяй 17 кастрычніка 1999 года, адзначыўся брутальнымі сутыкненнямі ўдзельнікаў з міліцыяй і АМАПам.

Другі «Марш свабоды» 2000 года быў  прымеркаваны да дня прыняцця Канстытуцыі Беларусі. Міжнародная супольнасць салідарызавалася ў падтрымку беларускіх дэмакратычных сілаў, што стрымала А. Лукашэнку, які за суткі да пачатку маршу пагражаў, што ад удзельнікаў акцыі «паляціць шмаццё».

У вулічнай акцыі ў Мінску ўзялі ўдзел да 40 000 чалавек, у тым ліку ў маршы – 15 000.

У Магілёве на марш выйшла каля 150 чалавек.

2013 год. 10 год таму назад на Беларусь абрынуўся цыклон «Хаўер».

Ад стыхіі таксама пацярпелі Венгрыя, поўнач Украіны і захад Расіі.

«Хаўер» – наймацнейшы падобны прыродны катаклізм у гісторыі Беларусі. 

Падчас цыклону пачаўся вялікі снегапад пры моцным ветры да 28 м/с. Па ўсёй краіне стаў транспарт, прыкметна павялічылася колькасць аварый, адбыўся транспартны калапс (аўтазаторы дасягалі 20 км), без святла засталіся 1728 трансфарматарных падстанцый, 558 населеных пунктаў, было перанесена святкаванне Масленіцы, скарэктаваны расклад заняткаў у навучальных установах.

12 сакавіка Белгідрамет спрагназаваў пагаршэнне надвор’я, 14 сакавіка быў абвешчаны чырвоны ўзровень небяспекі і штармавое папярэджанне. Але інфармацыя аб шкале ўзроўняў небяспекі да «Хаўера» давалася Белгідраметам толькі ў МНС, і шырокія слаі насельніцтва не маглі ацаніць ступень рэальнай небяспекі ўмоў надвор’я.

Па збегу абставінаў напярэдадні катаклізму кіраўнікі дзяржавы адбылі на пасяджэнні ў Пецярбург і Маскву. З вышэйшых асоб застаўся толькі другі намеснік прэм’ера А. Калінін.

Месцамі таўшчыня снежнага покрыва склала 57 см, а ў выніку моцнай завеі, што актыўна пераносіла снежныя масы, у многіх месцах гурбы дасягалі 1 м і вышэй. У Слаўгарадскім раёне выпала 26 мм ападкаў.

Для барацьбы са снегам у Мінску і іншых гарадах 19 сакавіка былі праведзены суботнікі.

2017 год. У Мінску, абласных цэнтрах, буйных гарадах прайшлі масавыя маршы пратэсту вядомыя як “Маршы недармаедаў” у адказ на Дэкрет №3. 

Дзень 15 сакавіка аб’яўлены нацыянальным днём барацьбы з падаткам на беспрацоўе.

Гэта быў 8-ы пратэст недармаедаў з пачатку года. Першы адбыўся 17 лютага. Усяго за год адбылося 22 маршы, апошні – 21 кастрычніка.

Дэкрэт № 3 “Аб папярэджанні сацыяльнага ўтрыманства” быў падпісаны 2 красавіка 2015 года. Самі акцыі пратэсту выліліся толькі пасля атрымання грамадзянамі «ліста шчасця» – ліста ад падатковай інспекцыі з прад’яўленнем аб выплаце «падатку на дармаедства».

Усяго падатковыя органы разаслалі каля 470 000 апавяшчэнняў на выплату падатку. 20 лютага 2017 года павінен быў скончыцца апошні тэрмін выплаты гэтага збору.

У Інданэзіі палае “гара агня”, якая ўжо знішчала гарады, вёскі і адно царства

Працягваецца вывяржэнне інданезійскага вулкана Мерапі, якое пачалося яшчэ 11 сакавіка – паведамляе centralasia.media.

Патокі лавы працягваюць расцякацца вакол вулкана. Улады заклікалі насельніцтва не набліжацца да вулкана бліжэй за 7 км. Трэці ўзровень небяспекі з чатырох увялі ў рэгіёне.

“Ёсць патэнцыйныя небяспекі ў выглядзе лававых лавін і гарачых аблокаў у паўднёва- і паўднёва-заходнім сектары”, – вынікае з паведамлення. Звестак аб пацярпелых і разбурэннях няма.

Мерапі (“гара агню”) – самы малады і актыўны ў Інданезіі з 129 дзеючых вулканаў астраўной краіны. Ён месціцца на востраве Ява непадалёк ад г. Джок’якарта. Вышыня яго сягае 2910 м.

Буйныя вывяржэнні вулкана назіраюцца ў сярэднім кожныя 7 гадоў, дробныя – двойчы на год, а дыміць вулкан амаль кожны дзень. 

У 1006 годзе ў выніку вывяржэння Мерапі было знішчана яванска-індыйскае царства Матарам. 

Адно з самых разбуральных вывяржэнняў зафіксавана ў 1673 годзе, калі было знішчана некалькі гарадоў і мноства вёсак ля падножжа вулкана. 

У XIX стагоддзі было зафіксавана 9 вывяржэнняў, у першай палове XX стагоддзя – 13.

У 1930 годзе пры вывяржэнні загінула каля 1300 чалавек. Пры вывяржэнні ў 1974 годзе былі знішчаны два пасёлкі, а ў 1975 годзе – буйны пасёлак і 5 мастоў, загінула 29 чалавек. Апроч гэтага, зафіксавана некалькі выпадкаў гібелі турыстаў і вулканолагаў, магілы якіх можна знайсці прама на вулкане.

У 2010 годзе пры вывяржэнні Мерапі было эвакуіравана 350 000 чалавек, аднак некаторыя вярнуліся – у выніку загінулі 353 чалавекі, якія трапілі ў піракластычны паток. 

Апошняе вывяржэнне Мерапі пачалося 11 сакавіка.

Фота з адкрытых крыніц

Дарогі Крычава – сумны сум

На фоне горкай навіны пра тое, што ў Магілёўскім раёне сёлета адрамантуюць цэлых 2% дарог, аглядзімся па рэгіёнах. Пасля Горак (чытаць тут) перанясемся ў Крычаў.

Галоўныя дарогі горада – Камсамольская, Вакзальная, Шчорса маюць крытычныя праломы і калдобіны. У раёне перасячэння вуліц Шчорса і Камсамольскай ходнік наогул адсутнічае, з-за чаго людзі вымушаны ісці па праезджай частцы побач з машынамі. У гэтым месцы мясцовае ДАІ нават абмежавала хуткасць да сарака кіламетраў у гадзіну, аднак абмежаванняў ніхто не прытрымліваецца.

Нямала праблем з дарожным пакрыццём і ў іншых частках горада. Напрыклад, на завулку Выганскім у раёне мікрараёна Камсамольскі частка асфальтнай дарогі ператварылася проста ў лужыну. Віной таму не толькі пацяпленне і раставанне снегу, а таксама разбіты асфальт.

Абыйсці такое возера не намачыўшы ногі вельмі складана, аднак людзі ўсё ж спрабуюць па краю дарогі прабрацца да цэнтральнай гарадской шашы. Наогул у самай густанаселенай частцы горада, так званай Мікра дарогі кепскія то ямы, то шчыліны. 

У мікрараёне “Сож”, каля дома пабудаванага на кітайскія інвестыцыі, адным з пастаянных элементаў пейзажа стала вялікая калюжына, якая редка высыхае нават летам. Дом пабудавалі, аднак дарогу за домам так і не адрамантавалі.

Фота mogilev.media